Print

Sources of inefficiencies in Greek public administration: the expansion of organizational structures

Written by Petros Katsimardos on .

MirrorsOrganizational structure is the foundation upon which all functions are based, thus affecting all aspects of organizational behavior both internally and externally. Organizations’ capability to achieve goals, optimize the use of resources and respond to -dynamically changing- environment demands, is largely depending on the form and characteristics of its’  structure.

Print

Administrative Reform and the Greek Parties

Written by Constantinos Bouas on .

BallotThe ongoing administrative reform effort is one of the most critical issues of concern for the administrative science in Greece.  Considering the longstanding structural weaknesses of the public administration, as well as the explicit commitments of the Greek State deriving from the MoU, it is easy to realize the urgency of immediate and effective implementation of public sector reform package.

Print

On nihilism and racism

Written by Effie Lambropoulou on .

nihilismWhen youth violence is directed against the State and its agencies, e.g. against the police force or against a police officer, against symbols of a nation by its own members etc, is called "nihilism"” or "anarchy".

On the other hand, we call "racism" types of violence exercised by young people and directed against other groups of society, which, in their majority, are socially or economically disadvantaged, such as illegal immigrants.

Print

The non-amendable phenomenon of regulatory amendments

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

businessmanA key negative feature of the Greek legislative production that has repeatedly been pointed out, is the extremely high number of ad hoc, very specific regulations. The Greek peculiarity in such regulations is that they regulate such a specific issue that can be traced back to one and only person. These regulations can be identified in particular into laws that bear the title ".... and other provisions". The addition of such provisions, which in their majority are opposed to the general character and applicability a law ought have, is a long-lasting and ongoing habit of Greek MPs, as the following data prove:

Print

The Story of Regulatory Reform in Greece

Written by Efi Stefopoulou on .

SnailΤhe greek regulatory policy is a long lasting reform that has just last scored a goal: A law has just been enacted setting the better regulation principles and prescribing the procedures to be followed for a better regulatory environment. The story of that reform may at the end look to be on the right track, but it took so long to happen that lets a bitter taste. Regulatory policy may be defined broadly as an explicit, dynamic, and consistent “whole of government” policy to pursue high quality regulation.

Regulatory reform emerged in Greece mainly in response to external pressures. In particular, it was a result of European Union membership. In 2001, the Organization for Economic Cooperation and Development conducted an in-depth review of Regulatory Reform in Greece, and made some policy recommendations. This report has been instrumental in raising awareness, and furthermore, has served as a reference to the Universities and the National School of Public Administration, which is the main pool of executives for the state bureaucracy.

Print

Το κράτος σε κρίση: Διακινδυνεύσεις και απειλές

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

MonastirakiΗ κρίση του ελληνικού κράτους αποτυπώνεται όχι μόνο στη δημοσιονομική εκτροπή του αλλά και στην δοκιμασία των θεσμών, την αμφισβήτηση των πολιτικών κομμάτων και την σύγχυση της κοινωνίας πολιτών.

Απαραίτητο είναι, ωστόσο, πριν από την αναφορά των πλευρών κάθε ειδικότερης κρίσης, να εννοιολογήσουμε την ίδια την κρίση, εφ’ όσον υπάρχουν διαφορετικές κατανοήσεις της: Η κρίση, παρ’ ημίν, εξακολουθεί να εννοείται με το παραδοσιακό ιατρικό/βιολογικό περιεχόμενό της, δηλαδή, ως μια κατάσταση παροξυσμού, η οποία οδηγεί στο τέλος, στο έσχατο όριο της αντοχής του έναν οργανισμό. Μια διαφορετική κατανόηση της κρίσης, η λειτουργιστική, την αντιμετωπίζει ως μια διαδικασία ανακατάταξης των στοιχείων ενός συστήματος προκειμένου αυτό να προσαρμοστεί σε μια η περισσότερες εξωτερικές πιέσεις. Αυτή την κατανόηση της κρίσης την συμμερίζονται λίγοι, ενώ ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι κατανοούν την κρίση ως αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού των βασικών αξιών που συγκροτούν την ταυτότητα ενός κοινωνικού συστήματος. Σύμφωνα με την τελευταία προσέγγιση, η ταυτότητα ορίζεται με τρόπο ουσιωδώς διαφορετικό από εκείνον των  διάφορων οντολογικών, εσχατολογικών και μεταφυσικών προσεγγίσεών της. Η ταυτότητα δεν συνιστά ούτε αναλλοίωτη ποιότητα, ούτε μοναδική και αναπόσπαστη ομογενοποιημένη ποσότητα εγγενή σ’ ένα σύστημα. Αποτελεί έναν δυαδικό κώδικα στη βάση του οποίου εγγράφονται, ταξινομούνται και κατανοούνται νοήματα και επικοινωνίες που συγκροτούν το συγκεκριμένο κοινωνικό σύστημα.

Newsletter

Sign up to our newsletter.