Print

Καταστήματα κράτησης τύπου Γ για “high risk offenders”

Written by Έφη Λαμπροπούλου on .

There are no translations available.

image021Από τις 17/6/2014 διεξάγεται συζήτηση στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο: Ρυθμίσεις Ποινικού και Σωφρονιστικού Δικαίου και άλλες διατάξεις,[1] το οποίο αφορά τις φυλακές τύπου Γ και την αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τους όρους κράτησης σ’ αυτές.Με δεδομένες τις έντονες αλλαγές στις μεθόδους, μορφές και οργάνωση της εγκληματικής δράσης, καθώς και στη σύνθεση του πληθυσμού των καταδίκων τις δυο τελευταίες δεκαετίες, ως έκφραση της παγκοσμιοποίησης και των οικονομικο-πολιτικών ανακατατάξεων στο περιβάλλον της Ελλάδας, ήταν θέμα χρόνου  να εισαχθoύν σχετικές ρυθμίσεις και στην ελληνική έννομη τάξη για την αντιμετώπιση «επικίνδυνων» και «βίαιων» κρατουμένων όπως σε άλλες χώρες.

Print

Codified…..codes

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

 BookFlowerTranslated by Sevi Charalampopoulou

The government announces the codification of the legislation on its whole-STOP. So simply…this is how the greatest accomplishments are made and history goes on. In our case nevertheless, such announcements and statements specify the space, if not for history, then certainly for glory (sic transit Gloria!). Codifications – especially the so called “monumental” ones- have indeed been associated with great men and emperors. In the ancient years codification had sometimes democratic features (for example Cleisthenes achieved the “sesachthea”[1] through that confused legislation on taxation). On the grounds of respect toward this great man, I believe that today’s trivial leaders and politicians should not compare their deeds and their era – not even secretly- with him.

Print

Ένας Αλσατός στην Αθήνα

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

AlsatianΑναφέρθηκε στον ημερήσιο τύπο ότι ο διάδοχος του κ. Θεοχάρη πιθανώς να είναι ένας Αλσατός, ο οποίος είναι ο εκλεκτός της Task Force for Greece. Δεν θα άξιζε να ασχοληθώ με το θέμα, ακόμη κι αν ήταν πραγματικό γεγονός και θα αναφέρω τους λόγους στη συνέχεια. Αποφάσισα, όμως, να το κάνω επειδή μου αρέσει να ξανα-βλέπω, υπό νέο πρίσμα, παλιά πράγματα/θέματα και πεποιθήσεις. Μάλιστα, εκ διαστροφής πλέον, μου αρέσει να συσχετίζω τελείως άσχετα μεταξύ τους μήπως και δημιουργηθεί κάτι νέο. Τούτο, μάλλον, οφείλεται ότι «φύσει» ορέγομαι (και εγώ) του ειδέναι. Φύσει και θέσει, επίσης, απεχθάνομαι τις «δυναμικές» λύσεις, αυτές που «οριστικά» κατα-λήγουν, περατώνουν τον χρόνο και την ιστορία και μας στέλνουν στο υπέρτατο βασίλειο (βάλτε ό,τι θέλετε εκεί, από μουσουλμανικό ουρί μέχρι γερμανική Βαλχάλα). Προτιμώ να συμμετέχω σε μια εξελικτική διαδικασία ή, εάν τούτο δεν είναι εφικτό, να την παρακολουθώ.

Print

The collapse of a system and the resistance of its subjects

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

meaning

Translated by Sevi Charalampopoulou

Revising a text of reference for those who believe in the morale uplift of the individuals working in the framework of (public) organizations, it was impossible for me to avoid some parallelisms with the situation that the Greek public organizations undergo during the period of the memorandum “reforms”.

1. Those who serve the public interests have to pose the question of the moral dignity and the meaning of their work in the public organization in which they operate. The moral uplift, dignity and integrity cannot exist without being formulated and constantly projected/ vindicated. For those who serve the organizations in which corruption and thievery predominate, conflicts certainly rise and their intensity is usually great.

Print

Σωφρονιστική πολιτική, η «αντιπαθής» πολιτική;

Written by Έφη Λαμπροπούλου on .

There are no translations available.

prisonΑνάλογα με το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται κάθε δημόσια πολιτική είναι περισσότερο ή λιγότερο ελκυστική είτε στους ίδιους τους πολιτικούς, είτε στην κοινή γνώμη ή τα ΜΜΕ, π.χ. η οικονομική είναι η δύσκολη πολιτική, η δημόσια διοίκηση η απαιτητική πολιτική, ο πολιτισμός και ο τουρισμός είναι η χαρούμενη πολιτική, ενώ η σωφρονιστική πολιτική ήταν ανέκαθεν, πολύ περισσότερο δε τώρα, η αντιπαθής πολιτική. Το υπουργείο Δικαιοσύνης το οποίο ασχολείται με δύο ζητήματα, τα δικαστήρια και τα καταστήματα κράτησης δεν ήταν ποτέ αγαπητό από τους υποψήφιους υπουργούς. Όσον αφορά τα δικαστήρια, το υπουργείο ασκεί μάλλον έναν αφ’υψηλού έλεγχο  χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις ή προσπάθειες για αλλαγές στη γενικότερη λειτουργία των δικαστηρίων. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από την οργάνωση της δικαιοσύνης. Αντιθέτως, στα καταστήματα κράτησης ο ρόλος  του είναι καταλυτικός.

Print

A Greek plea in the European wilderness

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

Greek example

Translated by Sevi Charalampopoulou

I understand that I might seem out of context (in common terms, not trendy) claiming that a sincere account of the activities that took place during the crisis on both sides, as also a discussion on the suggestions concerning the future and the avoidance of errors and omissions should be the main area of concern of both the European institutions and organizations and of their Greek counterparts due to the euro-elections. The “official” Europe has made it clear that there has already been an assessment and that despite the errors and the omissions, its policy during the period of the Greek financial crisis and the Memoranda had eventually positive results. In Greece, the matter had been trivially settled, until the moment that it was raised again by the recent publications of the Financial Times. However, the situation remains firmly predictable: The government, on the one hand, claims that the results of the assessment were positive, whereas the opposition party, on the other hand claims that they were negative. No reference has been made at the deeper causes of the Greek tragedy, their results on the European structures and basically, on what has been revealed (or not revealed) to us during this period. The discussion that could result in a free, without restrictions reconsideration has been annihilated and it’s place have taken the results of the elections, which under the conditions of a football match, have taken the form of a “final countdown”.

Print

Greek Local Governments: Innovating to make the most of limited resources

Written by Efi Stefopoulou on .

preveza18032012 2When the crisis hit Greece, local administration was the most vulnerable to it. The capacity of the local administrative mechanism to implement policies in adverse circumstances, as well as the fiscal space for maneuver, was limited because Greek municipalities heavily depend on state grants. Their taxation autonomy is limited, resulting to one of the lowest shares of local government revenues in Europe as a percentage of GDP: just 0.2%, while the European average is 6.2%. Lack of ownership over their income had breaded a culture of affluent spending and managerial irresponsibility. However, recent years have seen a change of tone: Tidy up the financial and managerial problems of local administration is something Greece cannot afford to not have. But the debate of the local elections, which will take place the same day with the elections for the Members of the European Parliament (the second turn of them), shall shift towards initiatives that create space for innovation and responsiveness at local level.

Print

Hellenity -again!

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

 TrueDetectiveTranslated by Sevi Charalampopoulou

Sakellaris Skoubourdis has written an inspirational text, concentrated on Hellenity. He mainly focuses on a specific side of it, the “folksy-greek” side, as he calls it and less on the other, which he merely calls the “greek” side…

I liked the text due to the circularity of its argumentation: it detects our “negative” side and by seeking an alternative- suggestion, it reaches our “positive” side so that if anybody wants to hyper- encode the message of the article, he could formulate something like the old motto of the neo-Kantian philosophers: “Mit Kant, durch Kant, ueber Kant”, which is interpreted as “with hellenity, through hellenity, beyond hellenity”

Print

Η ενίσχυση της κινητικότητας ως στρατηγική επιλογή διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού

Written by Π. Κατσιμάρδος, Κ.Μπούας on .

There are no translations available.

 surfer1.Η κινητικότητα ως εργαλείο διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων

Ένα από τα κυριότερα ζητούμενα στο οποίο καλείται να απαντήσει η σύγχρονη διοικητική επιστήμη, είναι η ενίσχυση της ευελιξίας (agility) και της ικανότητας προσαρμογής των δημόσιων οργανώσεων στις διαφοροποιημένες και ταχύτατα μεταβαλλόμενες ανάγκες και προκλήσεις. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι σύγχρονες στρατηγικές ανάπτυξης ανθρώπινων πόρων προτάσσουν την κινητικότητα ως βασικό εργαλείο ενίσχυσης της στρατηγικής ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας (OECD, 2012a). Η κινητικότητα θα πρέπει λοιπόν να γίνεται αντιληπτή ως ένα από τα εργαλεία διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων και όχι ως αυτοσκοπός ή ως αυτοτελής δημόσια πολιτική.

Print

Η ελληνικότητα ως θεμελιώδης αρχή (ratio) των ευρωπαϊκών πολιτικών

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

HonorPsariΈνα από τα πιο trendy σλόγκαν στην προ κρίσης Ευρώπη εκφραζόταν με τη λέξη «Εuropeanization». Πολλές προσπάθειες είχαν καταβληθεί προκειμένου να αποκτήσει ο όρος περιεχόμενο αλλά καμιά  κατασκευασμένη ταυτότητα δεν πέπρωται να έχει τύχη έναντι μιας φυσικής- άρα, ελλείψει περιεχόμένου, σήμερα, λίγοι ενθυμούνται  και τον όρο.

Ο «εξευρωπαϊσμός» (κατά την αδόκιμη ελληνική μετάφραση, αφού η κατάληξη «–ισμός» σημαίνει την ύπαρξη ενός συγκροτημένου όλου ιδεών, άλλως μιας ιδεολογίας, και όχι μιας διαδικασίας συγκρότησης ταυτότητας την οποία η «Europeanization” ήθελε να σημάνει) κατέληξε σε μια «to-do-list», η πεμπτουσία της οποίας συνοψιζόταν στην επίτευξη μιας κοινής ευρωπαϊκής «δεοντικής» ταυτότητας, μέσω της αποδοχής του κοινού μας δικαίου, του acquis. Θεωρήθηκε, λοιπόν, ιδίως από εκείνους οι οποίοι αξιολογούν ως πολυτέλεια την επένδυση σε χρόνο και την προσπάθεια για τη δημιουργία μιας (ή και περισσότερων;) ευρωπαϊκής ταυτότητας ότι η δεοντική οριοθέτηση του κοινού πράττειν οδηγεί αυτόχρημα σε μια κοινότητα πεποιθήσεων, οραμάτων και αξιών.

Newsletter

Sign up to our newsletter.