Print

Αυτές τις μεταρρυθμίσεις ποιος θα τις «πάρει»;

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

flowerΜεταρρυθμίσεις πάνε κι έρχονται: Άλλες υποστηρίζονται ως «κανονικές», άλλες κατηγορούνται ως «δήθεν», άλλες προτιμώνται ως «εθνικές» κι άλλες φέρονται να εκφράζουν περισσότερο τους δανειστές. Εργαλειοθήκες Παρισίων κι εργαλειοθήκες Αθηνών κοντράρονται αναζητώντας θιασώτες και υποστηρικτές. Εν μέσω σύγχυσης τόσο για το τι σημαίνουν οι μεταρρυθμίσεις όσο και, κυρίως, για το ποιές εξ αυτών πρέπει να εφαρμοστούν στην Ελλάδα και τι μπορούμε να πετύχουμε μ’ αυτές, έχει αρχίσει και διαμορφώνεται μια άποψη ότι αυτές δεν αποτελούν παρά «άδεια πουκάμισα» των οποίων το περιεχόμενο ορίζεται a la carte, ανάλογα με τον ιδιοκτήτη τους.

Print

Εθνική συνεννόηση τώρα!

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

TeamworkΑφήνοντας πίσω μας την ψυχολογικά/επικοινωνιακά πλούσια αλλά πολιτικά πτωχή περίοδο, κυβέρνηση και δανειστές, οδεύουμε, μέσα σε απολύτως ασφυκτικές προθεσμίες, στον προσδιορισμό ενός συνόλου μεταρρυθμίσεων που θα κρίνουν, εφεξής, την ανάπτυξη του τόπου και την πορεία της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αντί, λοιπόν, να συνεχίσουμε την εσωστρεφή συζήτηση περί του «περιτυλίγματος» της συμφωνίας με στόχο την χειραγώγηση των λιγότερο ενημερωμένων, πρέπει να αρχίσουμε να δημιουργούμε το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Δεν σημαίνει ότι μ’ αυτό θα πάψουν οι πιεστικές συμπεριφορές, οι ανορθολογισμοί και οι «τσαμπουκάδες» ένθεν κακείθεν. Πλην, όμως, θα καταφέρουμε να μεταφέρουμε τη συζήτηση στα ουσιώδη.

Print

Από την σύναξη των προεστών στην εργαζόμενη κυβέρνηση

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

megaro maximouΗ νέα κυβέρνηση έχει θετικά, αρνητικά και αρκετά αδιευκρίνιστα χαρακτηριστικά.

Στα θετικά, ανήκει η οργάνωσή της σε πεδία πολιτικής (αυτό που η κεκτημένη δομολογανεία των ΜΜΕ μεταφράζει ως «υπερυπουργεία»). Για πρώτη φορά, καταγράφεται μια μέθοδος οργάνωσης κυβέρνησης που δεν είναι συγκυριακή διευκόλυνση/ εξυπηρέτηση ενός ισχυρού ανδρός (βλ. παλιότερα τους «τσάρους» και λοιπά φαιδρά μορφώματα που αποσκοπούσαν στο να υπομνήσουν τον προεξάρχοντα ρόλο του Υπουργού που τα διοικούσε). Η οργάνωση σε πεδία πολιτικής διασφαλίζει καλύτερο συντονισμό της κυβέρνησης ως όλον, ευελιξία στη λήψη αποφάσεων επί συναφών θεμάτων και βελτιωμένη αποτελεσματικότητα επί των στόχων της.

Print

Eleftherios Venizelos: The Leader

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

Venizelos

Translated by Sevi Charalampopoulou

The cause for the following text was a carefully structured report on the construction of fiction around Eleftherios Venizelos. Venizelos’s figure has been illustrated by artists of any kind, both popular and lay ones, in frameworks of any kind, like jewels, fabrics, paintings and metaphors covering the whole range of mythical and non-mythical heroes of the Greek tradition. Venizelos has been illustrated as “Zeus of Freedom”, “New Odysseus”, as also “Hercules” and “Leonides”. He was adored as “The Greatest of Greeks”, the “Giant”, the “Protector of our race”, the “Triumph of Hellenism” and the “Trismegistus Ethnarch”. 

This was of course the one of the two causes. The other one was the inevitable comparison with the political “leaders” of the last years. Amid the obvious decomposition of the political system (but also amid the concurrent to it processes for its regeneration) we believe that it is worthwhile- not to say imperative- to know well why this comparison with the current leaders is devastative.

Print

Περί Αριστείας

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

AristeiaΜέσα στη αρρωστημένη και μονομανή ατμόσφαιρα των ημερών με τον Αρμαγεδώνα να «επέρχεται» και τους ταλαίπωρους πολίτες της χώρας αυτής να προσπαθούν να επιβιώσουν και να μην παραφρονήσουν εν τω άμα, ενεφανίσθη ρέκτης των μεταρρυθμίσεων υπουργός και εξήγγειλε ένα σύστημα αριστείας. Έτσι ξαφνικά. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν «μπράβο». Επιτέλους, μετά τις προκρούστειες πολιτικές απομείωσης και υποβάθμισης του δημόσιου τομέα, να, που εμφανίζεται και κάτι που παραπέμπει σε μια άλλη λογική. Αυτή που τόσο πολύ έχει ανάγκη όχι μόνον το ελληνικό δημόσιο αλλά και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της: Να εξάρουμε, να προβάλλουμε τα θετικά, τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Να στηριχθούμε σ’ αυτά για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όχι μόνον τα δικά μας «κακά» αλλά και όλων των άλλων (εταίρων, φίλων, ανθελλήνων και εχθρών).

Αλλά, το θυμικό δεν είναι ο καλύτερος οδηγός για να αξιολογήσει κανείς μέτρα πολιτκής. Προέχει «η των ονομάτων επίσκεψις» προκειμένου να ξέρουμε περί ποίου πράγματος ομιλούμε. Η «αριστεία» εμφανίζεται- και αυτή- στα Ομηρικά έπη. Συγκεκριμένα, στην Ιλιάδα, προκειμένου να αποδώσει την καλύτερη στιγμή στον αγώνα του ήρωα/πολεμιστή.

Print

On budgeting

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

budget Game

Translated by Sevi Charalampopoulou

If anybody asked the middle-class “skeptical” Greek, what is the relationship between the budget being debated in the Parliament and the famous “participatory budgeting” in Porto Allegre in 1989, the answer would be “the same relationship that day has with night”. The state budget reflects the Government’s volition to handle its public policies on a specific way. Participatory budgeting on the other hand was a democratization tool and a characteristic of the transition of a State- in this case, Brazil- from a military and despotic regime to a democratic one. Therefore, to the next, more difficult, question “what is the relationship between participatory budgeting and budgeting in the USA?” the “normal” answer is “none at all”. However, the right opposite is happening: Participatory Budgeting is considered “trendy” in the USA! This does not mean that the United States have decided to move to South America, but that they have adopted the rationale of participatory budgeting. For those who have been following the facts, this is a natural consequence for a country and an administrative tradition, according to which, the budget is not a “container” for dollars, but the ÂÂÂ central tool for implementing public policies and therefore, for developing public organizations. There are specific American states (Chicago, New York), which started experimenting, without great manifestations, with the participatory budgeting five years ago and the results were positive. Some of its main advantages are:

Print

Για τις εκπαιδευτικές άδειες κρατουμένων και την ισότητα μεταχείρισης

Written by Έφη Λαμπροπούλου on .

There are no translations available.

RomanosΟι εκπαιδευτικές άδειες κρατουμένων ρυθμίζονται από το άρθρο 58, ν. 2776/1999 (Σωφρονιστικός Κώδικας)

1) Η εκπαιδευτική άδεια χορηγείται για τη φοίτηση κρατουμένων σε σχολές όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, εφόσον στην περιοχή φοίτησης λειτουργεί αντίστοιχο προς την κατηγορία στην οποία ανήκουν οι ενδιαφερόμενοι κατάστημα κράτησης.

ΣΗΜ. Ε.Λ. Κοντά στον Αυλώνα που βρίσκεται το κατάστημα κράτησης στο οποίο εκτίει την ποινή του ο κ. Ρωμανός δεν λειτουργεί πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ. Εντούτοις, δίνεται άδεια σε όλους τους νέους να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τους στα ΑΕΙ που έχουν περάσει.

Η άδεια χορηγείται από το Συμβούλιο του άρθρου 70 παράγραφος 1 του παρόντος (δηλ. πειθαρχικό, ΣΗΜ. Ε.Λ.) με τις προϋποθέσεις και κατά τη διαδικασία του άρθρου 55 παρ. 1 περίπτωση γ' (δηλ. Αν στον κατάδικο έχουν επιβληθεί περισσότερες ποινές κατά της ελευθερίας και δεν έχει γίνει προσμέτρησή τους σε μια συνολική ποινή κατά το άρθρο 94 ΠΚ , για τον υπολογισμό της ποινής που έχει εκτιθεί κατά την έννοια της παρούσα διάταξης, λαμβάνεται υπόψη το άθροισμα των επιμέρους ποινών. ……………

Print

Juncker got his gun

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

JunckerEN

Translated by Sevi Charalampopoulou

In the turbulent days that we are going through, we have omitted to refer to a writing sample of the new- elected- President of the European Commission, Jean Claude Juncker. The discounted conservative federalist seems to dare and contradict the Cassandras, at least with his announcements. What exactly is he trying to do? Reorganize the European Commission, one of the heaviest steely bureaucracies of the globe. He announces reforms in the organization and function of the Commission, threatening Barroso’s silos, which he struggled so much to create. Reforms that many national bureaucracies in Europe would regard as atrocious…(but which they would demand from guinea PIGS to implement in order to check the limits of their own administrational systems).

Print

Science and Politics: one-way route or labyrinth?

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

euro maze

Translated by Sevi Charalampopoulou

Reading from the angle of a non-specialist the book edited by Marianna Tolia “Euro, South and Greece”, I was persuaded that there are not many researches that degrade the main argument that our lenders advance for the “competitiveness deficit” in Greece. Few of us know the arguments (and counterarguments) for the “unit labor cost” and much fewer are those who can elaborate on the (without ideological signification) argument that the expansion of the EU of the 15 States occurred for the benefit of the North, condemning thus the South to a permanent depression. Under this concept, the book is certainly useful. But what has annoyed me, is the political conclusions made by these analyses. How is it actually concluded that the most politically suitable answer to the consecutively mistaken estimations of the Troika is the return to our national currency and to what it results into, as Mr. Giannis Tolios claims? What does the budgetary multiplier, made famous by O. Blanchard with the Radical Left Coalition, New Democracy and the Pan-Hellenic Socialistic Party, has to do with all these?

Print

All for an empty tunic, all for a “personal difference”

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

hangers

Translated by Sevi Charalampopoulou

Another imminent reform: The “personal difference”, which some public servants (high-salaried in contrast to the others) maintained after their first horizontal wage-cuts about two years ago, is going to be abolished. Justice, at last! The stereotypes and patterns in the public sector finally collapse. All individuals become equal (moving downwards of course). This reform is surrounded by the same garment that surrounds the other “reforms”: Secularism, half-revealed truths, impressing acts, temporal satisfaction of “memorandum orders”. What is still not the object of the “reform” is the reform itself.

To make it clear: Yes, it is true that the former “single payroll” included multiple exceptions, which had just made it look like a conceit. The well-known clients’ recipe had also been implemented in the payroll. Being ostensibly “single”, it reached a point of including about 400 exceptions, all of them in the form of allowances for different categories of individuals working in the public sector. These exceptions have always been presented as “clamping” by the servants- syndicalists (who nevertheless constituted flesh form the flesh of the politicians). Syndicalism, which is today struck from all sides, constituted nothing but the vestibule for the political parties ruling with an internal role distribution of the “bad cap”/”good cap” type.

More Articles...

Newsletter

Sign up to our newsletter.