Print

Η σπέκουλα με το χρέος

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

Karkatsoulis4Το δημόσιο χρέος της χώρας αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα γύρω από το οποίο πρέπει να υπάρξει σοβαρότητα και, φρονώ, εθνική συναίνεση, αφού οιαδήποτε λύση δεν μπορεί παρά να εκτείνεται σε βάθος χρόνου. Αντί γι’ αυτό παρακολουθούμε να εξελίσσεται μια, άνευ προηγουμένου, σπέκουλα με το χρέος. Σ’ αυτήν πρωταγωνιστεί- ποιός άλλος;- ο κ. Τσίπρας υποστηριζόμενος από τους λοιπούς καμμένους. Τόσο οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης όσο και οι βουλευτές του κυβερνώντος συνασπισμού επαναλαμβάνουν, όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, ότι επιδιώκουν να πάρουν «μια ρύθμιση» για το χρέος. Έτσι αφήνουν να πλανώνται στο μυαλό του ακροατή ποικίλα ενδεχόμενα: Από την διαγραφή όλου ή του μεγαλύτερου μέρους του - κατά την αλήστου μνήμης Ζωή- «επαχθούς και επονείδιστου» χρέους μέχρι την επαν-επιβεβαίωση των συμπεφωνημένων στο τρίτο μνημόνιο εμπνεύσεως αυτών των ιδίων.Το θέμα παραμένει σκόπιμα ασαφές και αιωρούμενο, προκειμένου οι κυβερνητικοί να μπορούν να καλυφθούν πίσω από οιαδήποτε εξέλιξη: Από την εφαρμογή της συμφωνημένης λύσης μέχρι την απόσπαση μιας ακόμη υποσχετικής για ρύθμιση (εάν δεν ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει).

Print

Λάθος Ευρώπη, λάθος Μνημόνιο, λάθος Κυβέρνηση

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

PelateiakoΑν υπάρχει περίπτωση η ατάκα του Γκυ Φέρχοφσταντ «λάθος Ευρώπη, λάθος μνημόνιο, λάθος κυβέρνηση» να έχει πεδίο εφαρμογής, τότε η τάλαινα ελληνική δημόσια διοίκηση αποτελεί το πιο πρόσφορο. Προσέξτε: Μια εφημερίδα ανακοινώνει ότι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της, επίκεινται απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Η καλή εφημερίδα σκέφτηκε ότι σε χαλεπούς καιρούς για τις πωλήσεις, ένας τίτλος που «πουλάει» μπορεί να βοηθήσει. Και το θέμα των απολύσεων πουλάει, σίγουρα. Από την άλλη, η αρμόδια Υπουργός ανακοίνωσε ότι οι απολύσεις δεν συμπεριλαμβάνονται στις εκκρεμότητες της δεύτερης αξιολόγησης και, ως εκ τούτου, το δημοσίευμα είναι ανυπόστατο. Άλλο, συναφές: Από παντού ακούγεται ότι επίκειται «τέταρτο μνημόνιο». Ο Υπουργός Επκρατείας κ. Φλαμπουράρης μας διαβεβαιώνει ότι τέταρτο μνημόνιο δεν θα υπάρξει, γιατί, κατά τον θυμόσοφο γέροντα, «μνημόνιο σημαίνει μέτρα». Προφανώς η παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας ή η επιτροπεία, ειδική ή γενική, δεν είναι μνημόνιο, άρα, τι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Οι όποιες εκδουλεύσεις του εθνικολαϊκιστικού μορφώματος έναντι των δανειστών έχουν προκαταβολικά συγχωρηθεί.

Print

Όροι και προϋποθέσεις για την εφαρμογή της καλής νομοθέτησης στον αθλητισμό

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

athlitismosΣτην καλή νομοθέτηση έχουμε αφιερώσει πολλά κείμενα, σχόλια και παρεμβάσεις. Η πάλαι ποτέ «νομοθετική τεχνική» και «νομοθετική θεωρία», εμπλουτισμένη με αντιδάνεια από την οικονομία, την ψυχολογία και τις λοιπές κοινωνικές επιστήμες, αποτελεί, σήμερα, έναν από τους πιο εύρωστους τομείς διεπιστημονκής έρευνας και γνώσης όπως και μια κεντρική διοικητική πρακτική. Δεν υπάρχει χώρα αναπτυγμένη είτε αναπτυσσόμενη που να μην έχει- ή να επιδιώκει- ένα, τουλάχιστον, πρόγραμμα καλής νομοθέτησης. Στη χώρα μας η καλή νομοθέτηση καρκινοβατεί. Ο ν. 4048/12 με τον πομπώδη τίτλο «Ρυθμιστική Διακυβέρνηση» έχει μείνει ανεφάρμοστος εξαιρουμένης μιας τυπικής, άνευ νοήματος, «έκθεσης επιπτώσεων ρυθμίσεων» η οποία συνοδεύει τα σχέδια νόμων. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με δεδομένη την αντιπάθειά της στο κράτος δικαίου, το Σύνταγμα και την καλή νομοθέτηση έχει παρασύρει σ’ ένα πρωτοφανές κρεσέντο κακής νομθέτησης το νομοθετείν στο σύνολό του. Ουδείς μπορεί, πλέον, να πει ότι γνωρίζει- έστω και με την προηγούμενη ελαχιστη βεβαιότητα- τι ισχύει σε έναν τομέα ρυθμιστικής πολιτικής.Με δεδομένη την χειροτέρευση της νομοθετικής ποιότητας στη χώρα μας, ο αθλητισμός, περί ου ο λόγος σήμερα, μας υπαγορεύει μια ανασκόπηση τόσο του πεδίου της καλής νομοθέτησης όσο και την ιεράρχηση των άμεσων προτεραιοτήτων.

Print

Πολιτικά Γραφεία: Μια επικίνδυνη μετάλλαξη

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

ImagesΓια δεκαετίες ολόκληρες, το να βολέψουμε στο δημόσιο μερικούς «δικούς μας» θεωρείται η φυσική τάξη των πραγμάτων. Σύμφωνα μ’ αυτή την λογική, όποιος έρχεται στα πράγματα (οφείλει να) βολεύει τα δικά του παιδιά. Μάλιστα, το βόλεμα θεωρείται ότι αποτελεί τον κύριο νομιμοποιητικό λόγο ύπαρξης του δημοσίου από πολλούς συνέλληνες. Γι’ αυτό και ο εκσυγχρονισμός του δημοσίου δεν αποτέλεσε ποτέ σημαντική προτεραιότητα στις κυβερνητικές πρακτικές. Το ρωμαλέο πελατειακό σύστημα επεχείρησε να ανακόψει ο εμβληματικός νόμος Πεπονή (Νόμος 2190/94). Προφανώς και δεν κατάφερε να το κάμψει, αν και δημιούργησε την βεβαιότητα σε μια σημαντική μερίδα των παραγωγικών Ελλήνων ότι το ρουσφέτι μπορεί να ελεγχθεί. Σήμερα, παρά την απώλεια της αρχικής του ισχύος, το ΑΣΕΠ εξακολουθεί να αποτελεί σανίδα της αντικειμενικότητας (ενίοτε και της αξιοκρατίας) για το δημόσιο. Μετά βεβαιότητας, πάντως, το εγχείρημα του ν. 2190/94 ήταν μια από τις ελάχιστες ανορθογραφίες του βαλκανικού σκηνικού του ελληνικού δημοσίου.

Print

Public expenditures go into the black hole of clientelistic statism

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

black-hole-sucking-the-city-16258-1280x800To govern Greece in the year 2016, passionately declaring your left-wing beliefs and at the same time having no idea which legal persons belong in the general government and under what conditions, can be forgiven. After all, there is always Georgiou[1] to enable you to fish into the muddy waters of left-right populism. But entering the Greek parliament and admitting officially that you do not know, neither how many legal persons there are, nor the subsidies you give, indicates everything else but left-wing beliefs. On the contrary, it shows an immense mercilessness on social issues, when at the same time you can find and “hack” all the pensions that exceed 660 Euros.  

Print

Απειλείται, σήμερα, ο πελατειακός κρατισμός;

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

kratosΔιατρέχοντας το βιβλίο του Γιάννη Παπαδογιάννη «Από το μεγάλο πάρτι στη χρεοκοπία» (δεύτερη έκδοση, εκδόσεις Παπαδόπουλος), στάθηκα ιδιαίτερα στην πρώτη ενότητα που αναφέρεται στη δεκαετία του ’80 και την «επέλαση του λαϊκισμού» (σελ.20). Ο συγγραφέας στέκεται, ιδίως, στη μεγάλη αύξηση των δημοσίων δαπανών και τη συνακόλουθη μη αύξηση των εσόδων που είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ελλειμμάτων και τον αναπόφευκτο δανεισμό που οδήγησε, με τη σειρά του, στη διόγκωση του χρέους. Στο διάστημα μιας περίπου δεκαετίας, αναρριχήθηκε από 22.5% το ‘80 στο 48.3% το 1985 και  στο 64.8% το 1989. Πολύ εύστοχα, ο Γ. Παπαδογιάννης επισημαίνει ότι οι δαπάνες αυτές δεν σχετίζονται τόσο με τη δημιουργία/υποστήριξη του κοινωνικού κράτους ή την εθνική συμφιλίωση και τα μέτρα εκσυγχρονισμού του θεσμικού και ρυθμιστικού παλισίου λειτουργίας της ελληνικής πολιτείας (μεταξύ των οποίων, η νομιμοποίηση του πολιτικού γάμου, η καθιέρωση ψήφου στα 18, η αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου και η καθιέρωση της ισότητας των δύο φύλων), αλλά με την εδραίωση ενός ισχυρού πελατειακού κρατισμού. Αυτό αποτυπώνεται στις προσλήψεις, βεβαίως, στον διευρυμένο «ευρύτερο» δημόσιο τομέα ο οποίος αποτελεί, αδιαμφισβήτητα, μια από τις πιο καταστροφικές nouvautées της διακυβέρνησης του Α. Παπανδρέου.

Print

The present is the right time for reforms- not the future

Written by Panagiotis Karkatsoulis on .

article-2336893-00636D7700000258-334 634x337When Sakis Peponis announced to the Executives of the Ministry of External Affairs that he would establish a law for the prevention of special favors in Greece, even the most comme-it-faut heads tried to keep a straight face. When Stavros Benos announced to the mayors and the regional governors that he would establish a system for enabling the immediate contact of the citizens with the administrative stuff, so that “it would serve the mobility of the file and not the citizen” he made, according to the elegant description of one of the attendees, the same impression that the fall of an air stone would have made. Nobody believed that this could ever happen and indeed, during a minister’s service (which does not last more than 18 months in Greece). Every time that a reform – an actual reform and not a “fake” one like those of the memoranda- is attempted in Greece, then there is a massive “No, it’s impossible” reaction by many bureaucrats, politicians, and also citizens.

Print

Η κομματική άλωση της δημόσιας διοίκησης υπονομεύει τη δημοκρατία

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

varidi syrizaΣταχυολογώντας από την πρόσφατη νομoθετική δραστηριότητα:

· Τη «βροχή» των άσχετων τροπολογιών σε κυρώσεις διεθνών σύμφωνιών ή κατά την ενσωμάτωση οδηγιών,

· την άρση της ευθύνης και της λογοδοσίας για τους φορολογικούς ελεγκτές, έτσι ώστε να μπορούν να επιλέγουν αυτοί οι ίδιοι ποιές υποθέσεις θα παραγραφούν και ποιές όχι,

· την άρνηση πληρωμής των δικαιούχων του ΕΟΠΠΥ έως ότου ολοκληρωθεί η μηχανογράφησή του,

·την αυθαίρετη παρακράτηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου,

·την ευνοιοκρατία υπέρ των κομματικών ταγών, ώστε να μπορούν να απολαμβάνουν «τζάμπα» τη διαμονή τους σε πεντάστερα ξενοδοχεία,

·τη δημιουργία νέων υπηρεσιών (Γενική Γραμματεία Ψηφιακής Πολιτικής) ενώ παραμένουν σε ισχύ άλλες με πανομοιότυτπο αντικείμενο,

·την απ’ ευθειας ανάθεση μεγάλων ποσών σε ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο των προσφύγων/μεταναστών με πρόσχημα έκτακτες και απρόβλεπτες ανάγκες,

καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση ενατίον του κράτους δικαίου και της χρηστής διοίκησης στην προσπάθειά της να επιβάλλει το κομματικό κράτος που επιδιώκει. Παρατηρείται μια μετάλλαξη του παραδοσιακού πελατειακού/κομματικού κράτους η οποία συμβαδίζει με την πιο άγρια πολιτική λιτότητας που έχει γνωρίσει ό τόπος. Είναι εμφανές ότι αντί της γενναίας προώθησης των μεταρρυθμίσεων που θα καταστήσουν τη δημόσια διοίκηση πιο αποτελεσματική, πιο οικονομική και υπόλογη, επιχειρείται η δημιουργία ενός απραράτ λατινοαμερικανικού τύπου με σκοπό την ποδηγέτηση των διαμαρτυριών, την παραπληροφόρηση και την προπαγάνδα για την δημιουργία εσφαλμένων εντυπώσεων σε σχέση με την οικονομική ασφυξία και τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού.

Print

Νόμοι – κουρελούδες: το πανηγύρι του πελατειακού κράτους

Written by Έφη Στεφοπούλου on .

There are no translations available.

Stefopoulou 1Στην νομοθετική αργκό «νόμοι κουρελούδες» ονομάζονται εκείνοι οι νόμοι οι οποίοι δεν ρυθμίζουν ένα θέμα από την αρχή μέχρι το τέλος και δεν έχουν μια συνεκτική γραμμή σκέψης που να συνδέει μεταξύ τους όλες τις διατάξεις. Πρόκειται για νόμους που λειτουργούν σαν κάδοι απορριμμάτων στους οποίους ο Υπουργός ρίχνει ό,τι διάταξη θέλει να περάσει, χωρίς όμως να θέλει να προτείνει ολοκληρωμένο νομοσχέδιο για το θέμα. Συνήθως οι διατάξεις αυτές «χάνονται» μέσα στον σκουπιδοντενεκέ, κάτι που είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για τον εκάστοτε υπουργό, μιας κι εκεί μπορεί σχετικά εύκολα να κρύψει πελατειακές εξυπηρετήσεις.

Σαν να μην ήταν, λοιπόν, ήδη αρκετή η ζημιά με τους "νόμους κουρελούδες", τώρα είναι στη νομοθετική μόδα της κυβέρνησης και οι "τροπολογίες - κουρελούδες". Κάποτε βλέπαμε νόμους που είχαν συγκολημένες διατάξεις άσχετες και φωνάζαμε για προχειρότητα, αντισυνταγματικότητα, κακή νομοθέτηση. Τώρα πια τα standards ποιότητας της νομοθεσίας έχουν πέσει τόσο χαμηλά, που θεωρείται δεδομένο ότι ένας νόμος θα είναι καλάθι που θα ρίξει μέσα κάθε υπουργείο ό,τι διάταξη του έχει ξεμείνει, όσο άσχετες κι αν είναι αυτές οι διατάξεις μεταξύ τους.

Print

Τι είναι χειρότερο; Να είναι ανίκανοι ή ιδεοληπτικοί;

Written by Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

There are no translations available.

DoulevoDenPlironomai Potami 1Ξεκινώντας την καμπάνια «Δουλεύεις. Πληρώνεσαι;» στο Ποτάμι, είχαμε καταλήξει σε κάποιες πρακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κοινό χαρακτηριστικό των προτάσεων-λύσεων του προβλήματος που απασχολεί πάνω από ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας, των οποίων η μισθοδοσία καθυστερεί από 3-9 μήνες, είναι ότι είναι εφαρμόσιμες άμεσα, ΤΩΡΑ.

Το να υπάρξει υποχρεωτική και όχι προαιρετική ηλεκτρονική καταβολή της μισθοδοσίας, για παράδειγμα, ή να υποχρεούται ό εργοδότης να προσκομίζει μισθολογική ενημερότητα για οπιαδήποτε τραπεζική χορήγηση, είναι μέτρα που εφαρμόζονται την επομένη της ψήφισής τους από την Βουλή. Το ίδιο πρακτικά είναι και μέτρα, όπως η χορήγηση του επιδόματος αλληλλεγγύης στους εγκλωβισμένους απλήρωτους εργαζόμενους από τους πόρους του ΟΑΕΔ ή η χρήση των οφειλών του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις ως ενέχυρο δανεισμού τους από τις Τράπεζες. Κι άλλα μέτρα, περισσότερα απ’ όσα επεξεργαστήκαμε εμείς, κατέθεσαν στον διάλογο που ξεκίνησε πολλοί πολίτες.

More Articles...

Newsletter

Sign up to our newsletter.