Εκτύπωση

Μορφές επικοινωνίας

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

SpencerBrownΑναστοχαζόμενος τι θα μπορούσε να είναι τόσο απλό και, ταυτόχρονα, τόσο περίπλοκο  για κάποιους που έχουν απωλέσει την στοιχειώδη ικανότητα συγκρότησης λογικών προτάσεων (και προταγμάτων) και στους οποίους η σύγχυση έχει θέσει εκποδών την λογική και την κρίση, ανακάλεσα τις βασικές (“πρωτόγονες», όπως ο ίδιος τις ονομάζει) αρχές από ένα βιβλίο, το «Laws of Form» κι έναν συγγραφέα, τον George Spencer Brown που με σημάδεψαν και τις παραθέτω απολύτως συνοπτικά:

Την πραγματικότητα δεν μπορούμε να την εννοήσουμε παρά μόνον υπό την έννοια μιας «μορφής». Η μορφή έχει συγκεκριμένους νόμους εκφοράς και διατήρησής της.

Συγκεκριμένα:· Η πραγματικότητα «μαρκάρεται», «σημαδεύεται» με ένα σύμβολο, ας πούμε με το

                                                                        line

Τι μαρκάρει αυτό το σύμβολο; Αυτό που θέλουμε εμείς να μαρκάρουμε αλλά και ο,τιδήποτε άλλο εκτός απ’ αυτό. Η μορφή, λοιπόν, έχει έναν δυαδικό χαρακτήρα (κι έναν γνωστικό, προφανώς). Κάθε φορά, λοιπόν,  που μαρκάρουμε/σημειώνουμε/ξεχωρίζουμε κάτι, τότε κάνουμε τρία πράγματα εν ταυτώ:

  • Ξεχωρζουμε κάτι από όλα τα άλλα κάτι.
  • Αυτό που μαρκάραμε και ξεχωρίζει, ξεχωρίζει ακριβώς επειδή έχει όρια τα οποία εμείς του τα θέσαμε.
  • Τα όριά του οριοθετούνται από την μια άκρη τους μέχρι την άλλη.

Εκείνος (για πράδειγμα) που θέτει ένα όριο κάνει και τα τρία προηγούμενα, εν ταυτώ. Επομένως, εάν θέλουμε να διαμορφώσουμε αξιωματικά, αυτό το οποίο ήδη κάνουμε, σύμφωνα με τον SpencerBrown, ακολουθούμε τις εξής προσταγές.

Πρώτη προσταγή:

· Κάνε μια διάκριση

Που σημαίνει:

· Δημιούργησε την διάκριση.

· Βρες την διάκριση.

· Δες την διάκριση.

· Περίγραψε την διάκριση.

· Όρισε την διάκριση.

Ή (στην περίπτωση που δεν μπορείς να δημιουργήσεις μια διάκριση):

· Αναγνώρισε /άφησε να υπάρξει μια διάκριση (που έχει γίνει από κάποιον άλλον).

Το αντίθετο σ’ έναν διακεκριμένο χώρο είναι ο μη διακεκριμένος- το απλώς τίποτα, το οποίο σημαίνεται από έναν κενό χώρο. Δεν έχει γίνει, δηλαδή, καμία διάκριση και τίποτα δεν είναι μορφοποιημένο.

Αφιερωμένο εξαιρετικά:

Α) Στην ηγεσία του EFSF που διαπιστώνει σημαντική πρόοδο στις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.

Β) Στο υπουργείο Οικονομικών που αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στς μεταρρυθμίσεις.

Γ) Στους Υπουργούς που ολοκληρώνουν το μεταρρυθμιστικό τους έργο, οσονούπω.

Δ) Στα πολιτικά κόμματα που δημιουργούν ψευτο-διακρίσεις, παραβιάζοντας τις προηγούμενες απλές αρχές της λογικής.

Ε) Σε όλους εμάς που σκιαμαχούμε, τις περισσότερες φορές, απλώς σε ένα «unmarked space».

Σε όλους όσους, δηλαδή, πιστεύουν ότι υπάρχουν έτοιμα πακέτα επικοινωνίας, λόγου, αισθητικής και δεν χρειάζεται παρά να κάνουν «like» σ’ αυτά.

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.