Εκτύπωση

Λάθος Ευρώπη, λάθος Μνημόνιο, λάθος Κυβέρνηση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

PelateiakoΑν υπάρχει περίπτωση η ατάκα του Γκυ Φέρχοφσταντ «λάθος Ευρώπη, λάθος μνημόνιο, λάθος κυβέρνηση» να έχει πεδίο εφαρμογής, τότε η τάλαινα ελληνική δημόσια διοίκηση αποτελεί το πιο πρόσφορο. Προσέξτε: Μια εφημερίδα ανακοινώνει ότι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της, επίκεινται απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Η καλή εφημερίδα σκέφτηκε ότι σε χαλεπούς καιρούς για τις πωλήσεις, ένας τίτλος που «πουλάει» μπορεί να βοηθήσει. Και το θέμα των απολύσεων πουλάει, σίγουρα. Από την άλλη, η αρμόδια Υπουργός ανακοίνωσε ότι οι απολύσεις δεν συμπεριλαμβάνονται στις εκκρεμότητες της δεύτερης αξιολόγησης και, ως εκ τούτου, το δημοσίευμα είναι ανυπόστατο. Άλλο, συναφές: Από παντού ακούγεται ότι επίκειται «τέταρτο μνημόνιο». Ο Υπουργός Επκρατείας κ. Φλαμπουράρης μας διαβεβαιώνει ότι τέταρτο μνημόνιο δεν θα υπάρξει, γιατί, κατά τον θυμόσοφο γέροντα, «μνημόνιο σημαίνει μέτρα». Προφανώς η παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας ή η επιτροπεία, ειδική ή γενική, δεν είναι μνημόνιο, άρα, τι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Οι όποιες εκδουλεύσεις του εθνικολαϊκιστικού μορφώματος έναντι των δανειστών έχουν προκαταβολικά συγχωρηθεί.

Εκτύπωση

Όροι και προϋποθέσεις για την εφαρμογή της καλής νομοθέτησης στον αθλητισμό

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

athlitismosΣτην καλή νομοθέτηση έχουμε αφιερώσει πολλά κείμενα, σχόλια και παρεμβάσεις. Η πάλαι ποτέ «νομοθετική τεχνική» και «νομοθετική θεωρία», εμπλουτισμένη με αντιδάνεια από την οικονομία, την ψυχολογία και τις λοιπές κοινωνικές επιστήμες, αποτελεί, σήμερα, έναν από τους πιο εύρωστους τομείς διεπιστημονκής έρευνας και γνώσης όπως και μια κεντρική διοικητική πρακτική. Δεν υπάρχει χώρα αναπτυγμένη είτε αναπτυσσόμενη που να μην έχει- ή να επιδιώκει- ένα, τουλάχιστον, πρόγραμμα καλής νομοθέτησης. Στη χώρα μας η καλή νομοθέτηση καρκινοβατεί. Ο ν. 4048/12 με τον πομπώδη τίτλο «Ρυθμιστική Διακυβέρνηση» έχει μείνει ανεφάρμοστος εξαιρουμένης μιας τυπικής, άνευ νοήματος, «έκθεσης επιπτώσεων ρυθμίσεων» η οποία συνοδεύει τα σχέδια νόμων. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με δεδομένη την αντιπάθειά της στο κράτος δικαίου, το Σύνταγμα και την καλή νομοθέτηση έχει παρασύρει σ’ ένα πρωτοφανές κρεσέντο κακής νομθέτησης το νομοθετείν στο σύνολό του. Ουδείς μπορεί, πλέον, να πει ότι γνωρίζει- έστω και με την προηγούμενη ελαχιστη βεβαιότητα- τι ισχύει σε έναν τομέα ρυθμιστικής πολιτικής.Με δεδομένη την χειροτέρευση της νομοθετικής ποιότητας στη χώρα μας, ο αθλητισμός, περί ου ο λόγος σήμερα, μας υπαγορεύει μια ανασκόπηση τόσο του πεδίου της καλής νομοθέτησης όσο και την ιεράρχηση των άμεσων προτεραιοτήτων.

Εκτύπωση

Πολιτικά Γραφεία: Μια επικίνδυνη μετάλλαξη

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

ImagesΓια δεκαετίες ολόκληρες, το να βολέψουμε στο δημόσιο μερικούς «δικούς μας» θεωρείται η φυσική τάξη των πραγμάτων. Σύμφωνα μ’ αυτή την λογική, όποιος έρχεται στα πράγματα (οφείλει να) βολεύει τα δικά του παιδιά. Μάλιστα, το βόλεμα θεωρείται ότι αποτελεί τον κύριο νομιμοποιητικό λόγο ύπαρξης του δημοσίου από πολλούς συνέλληνες. Γι’ αυτό και ο εκσυγχρονισμός του δημοσίου δεν αποτέλεσε ποτέ σημαντική προτεραιότητα στις κυβερνητικές πρακτικές. Το ρωμαλέο πελατειακό σύστημα επεχείρησε να ανακόψει ο εμβληματικός νόμος Πεπονή (Νόμος 2190/94). Προφανώς και δεν κατάφερε να το κάμψει, αν και δημιούργησε την βεβαιότητα σε μια σημαντική μερίδα των παραγωγικών Ελλήνων ότι το ρουσφέτι μπορεί να ελεγχθεί. Σήμερα, παρά την απώλεια της αρχικής του ισχύος, το ΑΣΕΠ εξακολουθεί να αποτελεί σανίδα της αντικειμενικότητας (ενίοτε και της αξιοκρατίας) για το δημόσιο. Μετά βεβαιότητας, πάντως, το εγχείρημα του ν. 2190/94 ήταν μια από τις ελάχιστες ανορθογραφίες του βαλκανικού σκηνικού του ελληνικού δημοσίου.

Εκτύπωση

Οι δημόσιες δαπάνες στη μαύρη τρύπα του πελατειακού κρατισμού

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

black-hole-sucking-the-city-16258-1280x800Το να κυβερνάς στην Ελλάδα του 2016 διατρανώνοντας την αριστεροσύνη σου και να μην ξέρεις εάν τα δημόσια νομικά πρόσωπα εντάσσονται και υπό ποιους όρους στους φορείς γενικής κυβέρνησης, άντε, να συγχωρηθεί. Στο κάτω κάτω υπάρχει κι ο Γεωργίου, οπότε μπορείς να ψαρεύεις στα θολά νερά του αριστεροδέξιου λαϊκισμού. Το να έρχεσαι, όμως, επίσημα στη Βουλή και να παραδέχεσαι ότι δεν ξέρεις ούτε πόσα είναι τα νομικά πρόσωπα ούτε τι επιχορηγήσεις δίνεις, κάθε άλλο παρά αριστεροσύνη δείχνει. Αντίθετα, δείχνει τεράστια κοινωνική αναλγησία όταν την ίδια στιγμή μπορεί να βρεις και να πετσοκόψεις όλες τις συντάξεις που είναι πάνω από 660 ευρώ.

Εκτύπωση

Απειλείται, σήμερα, ο πελατειακός κρατισμός;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

kratosΔιατρέχοντας το βιβλίο του Γιάννη Παπαδογιάννη «Από το μεγάλο πάρτι στη χρεοκοπία» (δεύτερη έκδοση, εκδόσεις Παπαδόπουλος), στάθηκα ιδιαίτερα στην πρώτη ενότητα που αναφέρεται στη δεκαετία του ’80 και την «επέλαση του λαϊκισμού» (σελ.20). Ο συγγραφέας στέκεται, ιδίως, στη μεγάλη αύξηση των δημοσίων δαπανών και τη συνακόλουθη μη αύξηση των εσόδων που είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ελλειμμάτων και τον αναπόφευκτο δανεισμό που οδήγησε, με τη σειρά του, στη διόγκωση του χρέους. Στο διάστημα μιας περίπου δεκαετίας, αναρριχήθηκε από 22.5% το ‘80 στο 48.3% το 1985 και  στο 64.8% το 1989. Πολύ εύστοχα, ο Γ. Παπαδογιάννης επισημαίνει ότι οι δαπάνες αυτές δεν σχετίζονται τόσο με τη δημιουργία/υποστήριξη του κοινωνικού κράτους ή την εθνική συμφιλίωση και τα μέτρα εκσυγχρονισμού του θεσμικού και ρυθμιστικού παλισίου λειτουργίας της ελληνικής πολιτείας (μεταξύ των οποίων, η νομιμοποίηση του πολιτικού γάμου, η καθιέρωση ψήφου στα 18, η αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου και η καθιέρωση της ισότητας των δύο φύλων), αλλά με την εδραίωση ενός ισχυρού πελατειακού κρατισμού. Αυτό αποτυπώνεται στις προσλήψεις, βεβαίως, στον διευρυμένο «ευρύτερο» δημόσιο τομέα ο οποίος αποτελεί, αδιαμφισβήτητα, μια από τις πιο καταστροφικές nouvautées της διακυβέρνησης του Α. Παπανδρέου.

Εκτύπωση

Το παρόν είναι ο χρόνος των μεταρρυθμίσεων – όχι το μέλλον

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

article-2336893-00636D7700000258-334 634x337Όταν ο Σάκης Πεπονής ανακοίνωνε στα στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών ότι πρόκειται να κάνει ένα νόμο που θα σταμάταγε το ρουσφέτι στην Ελλάδα, ένα πνιχτό γέλιο ξέφυγε από τα χείλη και των πλέον comme-il-faut διευθυντών του. Όταν ο Σταύρος Μπένος ανακοίνωνε στους Δημάρχους και τους Περιφερειάρχες ότι θα εγκαθιστούσε ένα σύστημα απ’ ευθείας επικοινωνίας του πολίτη με τη διοίκηση, ώστε να «κινείται ο φάκελος και όχι ο πολίτης» προκάλεσε, κατά την γλαφυρή περιγραφή ενός εκ των παρευρισκομένων, την ίδια εντύπωση με την πτώση μετεωρίτη στο κέντρο της αίθουσας. Ουδείς πίστεψε ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει- και μάλιστα, στο διάστημα θητείας ενός υπουργού (που στην Ελλάδα η θητεία του δεν ξεπερνάει τους 18 μήνες).

Κάθε φορά που στη χώρα μας επιχειρείται μια μεταρρύθμιση- πραγματική, όχι «πέτσινη» σαν αυτές των μνημονίων- τότε υπάρχει μια διάχυτη αντίδραση από πολλούς γραφειοκράτες, πολιτικούς, αλλά και πολίτες ότι «όχι, αυτό δεν γίνεται».

Εκτύπωση

Η κομματική άλωση της δημόσιας διοίκησης υπονομεύει τη δημοκρατία

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

varidi syrizaΣταχυολογώντας από την πρόσφατη νομoθετική δραστηριότητα:

· Τη «βροχή» των άσχετων τροπολογιών σε κυρώσεις διεθνών σύμφωνιών ή κατά την ενσωμάτωση οδηγιών,

· την άρση της ευθύνης και της λογοδοσίας για τους φορολογικούς ελεγκτές, έτσι ώστε να μπορούν να επιλέγουν αυτοί οι ίδιοι ποιές υποθέσεις θα παραγραφούν και ποιές όχι,

· την άρνηση πληρωμής των δικαιούχων του ΕΟΠΠΥ έως ότου ολοκληρωθεί η μηχανογράφησή του,

·την αυθαίρετη παρακράτηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου,

·την ευνοιοκρατία υπέρ των κομματικών ταγών, ώστε να μπορούν να απολαμβάνουν «τζάμπα» τη διαμονή τους σε πεντάστερα ξενοδοχεία,

·τη δημιουργία νέων υπηρεσιών (Γενική Γραμματεία Ψηφιακής Πολιτικής) ενώ παραμένουν σε ισχύ άλλες με πανομοιότυτπο αντικείμενο,

·την απ’ ευθειας ανάθεση μεγάλων ποσών σε ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο των προσφύγων/μεταναστών με πρόσχημα έκτακτες και απρόβλεπτες ανάγκες,

καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση ενατίον του κράτους δικαίου και της χρηστής διοίκησης στην προσπάθειά της να επιβάλλει το κομματικό κράτος που επιδιώκει. Παρατηρείται μια μετάλλαξη του παραδοσιακού πελατειακού/κομματικού κράτους η οποία συμβαδίζει με την πιο άγρια πολιτική λιτότητας που έχει γνωρίσει ό τόπος. Είναι εμφανές ότι αντί της γενναίας προώθησης των μεταρρυθμίσεων που θα καταστήσουν τη δημόσια διοίκηση πιο αποτελεσματική, πιο οικονομική και υπόλογη, επιχειρείται η δημιουργία ενός απραράτ λατινοαμερικανικού τύπου με σκοπό την ποδηγέτηση των διαμαρτυριών, την παραπληροφόρηση και την προπαγάνδα για την δημιουργία εσφαλμένων εντυπώσεων σε σχέση με την οικονομική ασφυξία και τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού.

Εκτύπωση

Νόμοι – κουρελούδες: το πανηγύρι του πελατειακού κράτους

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Στεφοπούλου on .

Stefopoulou 1Στην νομοθετική αργκό «νόμοι κουρελούδες» ονομάζονται εκείνοι οι νόμοι οι οποίοι δεν ρυθμίζουν ένα θέμα από την αρχή μέχρι το τέλος και δεν έχουν μια συνεκτική γραμμή σκέψης που να συνδέει μεταξύ τους όλες τις διατάξεις. Πρόκειται για νόμους που λειτουργούν σαν κάδοι απορριμμάτων στους οποίους ο Υπουργός ρίχνει ό,τι διάταξη θέλει να περάσει, χωρίς όμως να θέλει να προτείνει ολοκληρωμένο νομοσχέδιο για το θέμα. Συνήθως οι διατάξεις αυτές «χάνονται» μέσα στον σκουπιδοντενεκέ, κάτι που είναι ιδιαίτερα ελκυστικό για τον εκάστοτε υπουργό, μιας κι εκεί μπορεί σχετικά εύκολα να κρύψει πελατειακές εξυπηρετήσεις.

Σαν να μην ήταν, λοιπόν, ήδη αρκετή η ζημιά με τους "νόμους κουρελούδες", τώρα είναι στη νομοθετική μόδα της κυβέρνησης και οι "τροπολογίες - κουρελούδες". Κάποτε βλέπαμε νόμους που είχαν συγκολημένες διατάξεις άσχετες και φωνάζαμε για προχειρότητα, αντισυνταγματικότητα, κακή νομοθέτηση. Τώρα πια τα standards ποιότητας της νομοθεσίας έχουν πέσει τόσο χαμηλά, που θεωρείται δεδομένο ότι ένας νόμος θα είναι καλάθι που θα ρίξει μέσα κάθε υπουργείο ό,τι διάταξη του έχει ξεμείνει, όσο άσχετες κι αν είναι αυτές οι διατάξεις μεταξύ τους.

Εκτύπωση

Τι είναι χειρότερο; Να είναι ανίκανοι ή ιδεοληπτικοί;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

DoulevoDenPlironomai Potami 1Ξεκινώντας την καμπάνια «Δουλεύεις. Πληρώνεσαι;» στο Ποτάμι, είχαμε καταλήξει σε κάποιες πρακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κοινό χαρακτηριστικό των προτάσεων-λύσεων του προβλήματος που απασχολεί πάνω από ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας, των οποίων η μισθοδοσία καθυστερεί από 3-9 μήνες, είναι ότι είναι εφαρμόσιμες άμεσα, ΤΩΡΑ.

Το να υπάρξει υποχρεωτική και όχι προαιρετική ηλεκτρονική καταβολή της μισθοδοσίας, για παράδειγμα, ή να υποχρεούται ό εργοδότης να προσκομίζει μισθολογική ενημερότητα για οπιαδήποτε τραπεζική χορήγηση, είναι μέτρα που εφαρμόζονται την επομένη της ψήφισής τους από την Βουλή. Το ίδιο πρακτικά είναι και μέτρα, όπως η χορήγηση του επιδόματος αλληλλεγγύης στους εγκλωβισμένους απλήρωτους εργαζόμενους από τους πόρους του ΟΑΕΔ ή η χρήση των οφειλών του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις ως ενέχυρο δανεισμού τους από τις Τράπεζες. Κι άλλα μέτρα, περισσότερα απ’ όσα επεξεργαστήκαμε εμείς, κατέθεσαν στον διάλογο που ξεκίνησε πολλοί πολίτες.

Εκτύπωση

Άλλο Λέσβος άλλο Μυτιλήνη, άλλο γραφειοκρατία και κράτος κι άλλο δημόσιες δαπάνες;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

tsipras papaxelas1Επειδή παραμένω αθεράπευτα προσκολλημένος στην άποψη ότι η έλλειψη παιδείας των πολιτικών, αποτελεί κεντρική αιτία για πολλά επιγενόμενα δεινά που έχουν ενσκήψει σ’ αυτή τη χώρα, γ’ αυτό, εξακολουθώ να πιστεύω ότι ένας απαίδευτος Πρωθυπουργός σε μια ευρωπαϊκή χώρα, μπορεί να είναι πηγή πολλών δεινών. Εάν τούτο συνδυάζεται και με την ικανότητα χειραγώγησης του λαού, τότε το αποτέλεσμα είναι απολύτως αρνητικό. Ο κ. Τσίπρας διαθέτει όλα τα προηγούμενα, κι άλλοτε ασυνείδητα κι άλλοτε εμπρόθετα ταλαιπωρεί και παραπλανά τους πολίτες αυτής της χώρας.

Σπεύδω να διευκρινίσω ότι η απαιδευσία του θα ήταν αντιμετωπίσιμη, ενδεχομένως, εάν δεν συνοδευόταν από κάτι πολύ χειρότερο: Την βαθειά πεποίθησή του ότι το κράτος πρέπει να αποτελεί λάφυρο του κυβερνώντος κόμματος και ότι η διατήρηση των πελατειακών σχέσεων εντός της δημόσιας διοίκησης, είναι προτεραιότητα έναντι οιουδήποτε τιμήματος. Εννοείται, ότι τα μέτρα για την υλοποίηση του τρίτου/τέταρτου μνημονίου που κονιορτοποιούν τα πλέον αδύναμα κοινωνικά στρώματα, θεωρούνται από τον ίδιο και τους συν αυτώ ένα είδος αναγκαίου κακού για την ενδυνάμωση και τη διατήρηση του κομματικού κράτους. Κομματικό κράτος “ueber alles” (πάνω απ’ όλα) λοιπόν.

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.