Εκτύπωση

Ποιο είναι το μυστικό πίσω από τα νομικά πρόσωπα του Δημοσίου

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

TangledΗ κ. Γεροβασίλη ανακοίνωσε ότι μόνον 20% εκ των καταγεγραμμένων δημοσίων νομικών προσώπων συμμορφώθηκαν στην εντολή της να προσκομίσουν νέα οργανογράμματα. Φρονίμως ποιούσα, απέκρυψε σε ποιον απόλυτο αριθμό αντιστοιχεί το 20%. Απέφυγε, επίσης, να αναφέρει πόσο «νέα» θα είναι τα νέα οργανογράμματα, αφού οι 1414 «κλάδοι», βάσει των οποίων οργανώνονται οι δημόσιοι φορείς στην Ελλάδα, αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης μιας επιτροπής που συστάθηκε γι αυτό τον λόγο, μόλις προ ολίγων εβδομάδων.

Εκτύπωση

Έργα και ημέρες νομοθετικής παρακμής: Πως φτάσαμε από τον Κωνσταντίνο Τσάτσο στον Πάνο Σκουρλέτη

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

KarkatsoulisO κ. υπουργός Εσωτερικών παρουσίασε στη Βουλή ένα νομοθετικό έκτρωμα, όμοιο του οποίου είχα καιρό να δω. Ανήκει στην κατηγορία των «νόμων-κουρελούδων», όπως προσφυώς απέδωσε στα ελληνικά το αγγλικό «patchwork legislation», ήδη από το 1965, ο Αλ. Βαμβέτσος. Πέραν του λογικού παραδόξου, ετερόκλητα ρυθμιστικά αντικείμενα να συναποτελούν «έναν» νόμο, εκείνο το οποίο φαίνεται πια να μην συγκινεί τους κυβερνητικούς εταίρους που εισηγούνται και ψηφίζουν αυτούς τους νόμους, είναι η κατ’ εξακολούθηση παραβίαση του Συντάγματος. Μην βιαστείτε να κρίνετε ως υπερβολική αυτή την κρίση. Το Σύνταγμα παραβιάζεται, κάθε φορά, που υποβάλλονται και γίνονται αποδεκτές από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία τροπολογίες εκπρόθεσμες και άσχετες με το κύριο αντικείμενο των νομοσχεδίων.

Εκτύπωση

Το μυστικό της κοστολόγησης των ρουσφετιών

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

secretΕπτά χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδας στο σπιράλ της πρωτοφανούς κρίσης, όλο και περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν ότι ένας σημαντικός παράγοντας που συνέβαλε στη δημιουργία της ήταν η κακή διαχείριση (των δημόσιων οικονομικών) του κράτους. Ειδικότερα, τα ελλείμματα είχαν μια σημαντική συμβολή σ’ αυτό, αφού τα συνακόλουθα χρέη που δημιουργούνταν για την κάλυψή τους, οδήγησαν στην κρίση δανεισμού και τα συμπαρομαρτούντα μνημόνια. Για κάποιον που διέθετε κοινή λογική ήταν προφανές ότι ένα έλλειμμα εδημιουργείτο κάθε φορά που δεν μπορούσαμε να εκτιμήσουμε μια δαπάνη –κι’ αυτή, κατά το κοινώς λεγόμενο, ξέφευγε. Όταν, για παράδειγμα, δημιουργούσαμε πολύ περισσότερες θέσεις, απ’ όσες χρειαζόμασταν (και που ο προϋπολογισμός μπορούσε να υποστηρίξει) στο δημόσιο, προκειμένου να καλυφθούν πελατειακές ανάγκες, το κόστος μισθοδοσίας ανέβαινε υπερβολικά. Μαζί με την έλλειψη οργάνωσης, τις επικαλύψεις, την ανυπαρξία δικτυώσεων και συνεργειών, το κόστος λειτουργίας εκτινασσόταν και η έλευση των ελλειμμάτων ήταν προεξοφλημένη.

Εκτύπωση

Από το ρουσφέτι στον αριστερό νεο-πελατειασμό

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

rousfetopramaΓια το ρουσφέτι, το νόημά του, τις πολιτισμικές καταβολές και τις μορφές εμφάνισής του, διαχρονικά, στην ευρύτερη περιοχή μας έχουν γραφτεί πολλά. Παρ’ ημίν, το φαινόμενο έχει αναλυθεί, ιδίως, ως προς τις επιπτώσεις του στην μορφή και τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων. Σ’ αυτές τις αναλύσεις, το φαινόμενο των πελατειακών σχέσεων κατανοείται πολύ στενά, ως μια ανταλλακτική σχέση μεταξύ του ενδιαφερόμενου να διοριστεί (ο ίδιος ή άμεσος συγγενής του) στο δημόσιο με αντάλλαγμα την ψήφο του στις εκλογές. Κατ’ ακολουθία αυτών των αναλύσεων, ο πολιτικός λόγος όσων δυνάμεων στιγμάτιζαν το φαινόμενο των ρουσφετολογικών προσλήψεων περιορίστηκε στον τρόπο αντικειμενικού (κι όχι αξιοκρατικού) ελέγχου τους. Η συζήτηση ήταν, κατά βάση, προσχηματική. Η αριστερόστροφη πολιτική, κουλτούρα και διανόηση μπορούσε να καταδικάζει ως αντιπολίτευση τις ρουσφετολογικές προσλήψεις αλλά όταν ανέλαβε την διακυβέρνηση ανακάλυψε ότι «έτσι γίνονταν τα πράγματα, πάντα, σ’ αυτή τη χώρα». Η μοναδική εξαίρεση στον ανθόσπαρτο βίο του ρουσφετιού ήταν ο νόμος 2190/94, ο οποίος πολεμήθηκε όσο λίγοι νόμοι της μεταπολίτευσης: Υπέστη 43 τροποποιήσεις σε δέκα χρόνια, προκειμένου να ανοιχτούν δίοδοι στο πελατειακό σύστημα που ο Πεπονής είχε ερμητικά κλείσει. Οι υπουργοί ΠΑΣΟΚ-ΝΔ θεωρούσαν υποχρέωσή τους να βγάλουν κι αυτοί ένα λιθαράκι μπας και γκρεμιστεί το ανάχωμα. Δεν περίμεναν, όμως, να ανοίξει η βασιλική οδός του ρουσφετιού. Επιδόθηκαν με πάθος στη διάνοιξη/ανάπτυξη των παράπλευρων οδών που θα υποχρέωναν αργά η γρήγορα και σε προσλήψεις. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται η κακή νομοθέτηση (αντί της οφειλόμενης καλής), το ξεχείλωμα των δομών του δημοσίου (αντί του εξορθολογισμού τους) και η με κάθε τρόπο άρνηση εκσυγχρονισμού του προϋπολογισμού (που παραμένει αυξητικός αντί να είναι προϋπολογισμός προγραμμάτων και αποτελεσμάτων).

Εκτύπωση

Ήταν στραβό το κλήμα τό ’φαγε κι ο γάιδαρος: Σημειώσεις για τα προγράμματα κοινωνικής εργασίας

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

pelateiako kratosΤην μετα-μνημονιακή ρουσφετολογική πρακτική να προσλάμβάνει το ελληνικό κράτος υπαλλήλους με έμμεσο τρόπο (δηλαδή, μέσω των κοινοτικών προγραμμάτων) την είχαμε επισημάνει πολλάκις και από μακρού χρόνου. Έτσι, τώρα, που εμφανίσθηκε η ναυαρχίδα των 24.251 θέσεων πλήρους απασχόλησης σε προγράμματα κοινωνικής εργασίας (!), οι κυβερνώντες πρέπει να νοιώθουν μεγάλη ανακούφιση. Θα έχουν, επιτέλους, «κάτι συγκεκριμένο» να δώσουν στις ορδές των ανέργων και των υπο-απασχολούμενων του ιδιωτικού τομέα. Κάτι, που με τις «δικές τους ενέργειες», πάντα, θα βελτιώσει τη ζωή τους, αφού από την ανασφάλεια του καθημερινού αγώνα θα τους μεταφέρει στο ασφαλές λιμάνι του δημόσιου τομέα. Εννοείται, ότι αυτή η κυβερνητική γαλαντομία θα πρέπει να επιστραφεί απ’ όσους θα ευεργετηθούν με την ψήφο τους. Σ’ αυτό ελπίζουν και γι’ αυτό το κάνουν. Εννοείται ότι η «πλήρης απασχόληση» θα υφίσταται μέχρι να τελειώσουν τα λεφτά του προγράμματος. Όταν οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα σπεύδουν να κάνουν αιτήσεις, θα ξαναβρεθούν χωρίς δουλειά, θα διαθέτουν ένα επιπλέον «προσόν»: Θα έχουν εκπαιδευτεί στη «συμβουλευτική» (sic!) και σε μερικές αντίστοιχες δεξιότητες κι έτσι- υποτίθεται- ότι θα μπορέσουν να βρουν μια κανονική θέση εργασίας! Η κοροϊδία των προγραμμάτων κατάρτισης με σκοπό την απασχόληση έχει επισημανθεί από πολλούς και πολλές φορές. Ωστόσο, η μυωπική κοινοτική γραφειοκρατία δεν καταλαβαίνει τίποτα. Τα προγράμματα συνεχίζονται οδηγώντας στην κατασπατάληση πολύτιμων πόρων: Αντί, δηλαδή, να δημιουργήσουμε μ’ αυτούς κάποιες- έστω λίγες- σταθερές θέσεις εργασίας, δημιουργούμε μια σειρά «υποσχετικών» για εργασία

Εκτύπωση

Πώς μπορούμε να σταματήσουμε τους αριστερούς Μαυρογιαλούρους;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Efi 1Το ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ξεδιάντροποι σε σχέση με τον τρόπο που αποικιοποιούν το κράτος που υποτίθεται ότι ανήκει σε όλους τους Έλληνες δεν είναι καινούρια διαπίστωση. Το ότι, όμως, τελικά, θα κατασκεύαζαν μια ολόκληρη παράπλευρη διαδικασία για να κάνουν ρουσφετολογικές προσλήψεις και να ικανοποιήσουν τις πιο απίθανες απαιτήσεις των πελατών τους, υπονομεύοντας την όποια προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας και της χώρας, ε, αυτό, είναι πρωτόγνωρο! Ένα καλό δείγμα γραφής έδωσε με τις ανακοινώσεις του, που κινούνται μεταξύ κυνισμού και (πρωτοφανούς) αφέλειας, ο υπουργός Επικρατείας (ή ορθότερα, ο ένας από τους τρεις υπουργούς Επικρατείας) κ. Βερναρδάκης, ο οποίος προανήγγειλε τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων του τομέα καθαριότητας των ΟΤΑ.

Εκτύπωση

Αντί για την «αξιοπρέπεια» που διακήρυτταν, αντιμετωπίζουν τους Έλληνες ως πτωχοπρόδρομους

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

ptoxoprodromos Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά, πάντως, η κυβέρνηση εξήγγειλε, δια της κ. Αντωνοπούλου, ένα νέο πρόγραμμα προσλήψεων στο δημόσιο: Θα αφορά ανθρώπους 55-67 ετών και θα προβλέπει την δωδεκάμηνη απασχόληση στο δημόσιο, η οποία θα μπορεί να ανανεωθεί για έναν ακόμη χρόνο. Είναι εκείνες οι προσλήψεις που «δεν-είναι-προσλήψεις». Είναι «κάτι-σαν-προσλήψεις», καταλάβατε; Εννοείται ότι και οι προσλήψεις αυτές θα γίνουν με τον ίδιο διαφανή τρόπο που γίνονται και στα υπόλοιπα κοινοτικά προγράμματα: Με σειρά προτεραιότητας, υποθέτω, ανάλογα με το βάρος του ρουσφετόχαρτου εκάστου. Οι κυβερνητικοί γνωρίζουν, σίγουρα, τις καλές συνταγές της πασοκονεοδημοκρατίας, όπου οι ισχυροί πολιτικοί άνδρες είχαν σαφώς μεγαλύτερο μερίδιο στους διορισμούς από τους τοπικούς πολιτευτές.

Εκτύπωση

Το κράτος που ξοδεύει χωρίς κριτήρια μας κοστίζει πολύ ακριβά

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

eae868c49652eac434fe4aef48fd04a2Ένα από τα θέματα που κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού δεν φωτίστηκε επαρκώς (και δεν είθισται, διαχρονικά, να φωτίζεται) είναι η ποιότητα της πολιτικής εν σχέσει προς την διοίκηση των δημοσίων δαπανών. Οι πατέρες του έθνους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αφήνουν τις συζητήσεις τόσο για την πολιτική όσο και για τους φορείς άσκησής της εκτός του πεδίου των ενδιαφερόντων τους. Η πολιτική εξαντλείται, συνήθως, σε άλλα «μείζονα» ζητήματα, όπως είναι οι προσωπικές αντιπαραθέσεις και οι αλληλοκατηγορίες επίρριψης ευθυνών. Αυτό το μοντέλο πολιτικού διαλόγου έχει το πλεονέκτημα ότι αποπροσανατολίζει την δημόσια συζήτηση από τα ουσιώδη κι έτσι διαλανθάνουν της κριτικής τόσο οι κρατούντες όσο και οι προηγούμενοι που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης. Σε μια τέτοια αντιπαράθεση που κυριαρχεί η παρα-πολιτική, ανθεί ο λαϊκισμός και η διαχείριση συμβόλων.

Εκτύπωση

Ο προϋπολογισμός στην υπηρεσία του πελατειακού κράτους

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Karkatsoulis 7Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό εξαντλείται στην εργαλειακή του διάσταση, στο κατά πόσον, δηλαδή, αυτός μπορεί ή δεν μπορεί να ενισχύσει την έρευνα, την πρόνοια ή, έστω, το εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων. Η αίσθησή μου είναι ότι αποφεύγουμε να παραδεχτούμε ότι ο ελληνικός προϋπολογισμός είναι ένα άλλοθι, ένα φύλλο συκής ενός φαινομενικά δυτικού κράτους με δήθεν ορθολογικούς δρώντες. Ιδού, γιατί:

Εκτύπωση

Η σπέκουλα με το χρέος

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Karkatsoulis4Το δημόσιο χρέος της χώρας αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα γύρω από το οποίο πρέπει να υπάρξει σοβαρότητα και, φρονώ, εθνική συναίνεση, αφού οιαδήποτε λύση δεν μπορεί παρά να εκτείνεται σε βάθος χρόνου. Αντί γι’ αυτό παρακολουθούμε να εξελίσσεται μια, άνευ προηγουμένου, σπέκουλα με το χρέος. Σ’ αυτήν πρωταγωνιστεί- ποιός άλλος;- ο κ. Τσίπρας υποστηριζόμενος από τους λοιπούς καμμένους. Τόσο οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης όσο και οι βουλευτές του κυβερνώντος συνασπισμού επαναλαμβάνουν, όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, ότι επιδιώκουν να πάρουν «μια ρύθμιση» για το χρέος. Έτσι αφήνουν να πλανώνται στο μυαλό του ακροατή ποικίλα ενδεχόμενα: Από την διαγραφή όλου ή του μεγαλύτερου μέρους του - κατά την αλήστου μνήμης Ζωή- «επαχθούς και επονείδιστου» χρέους μέχρι την επαν-επιβεβαίωση των συμπεφωνημένων στο τρίτο μνημόνιο εμπνεύσεως αυτών των ιδίων.Το θέμα παραμένει σκόπιμα ασαφές και αιωρούμενο, προκειμένου οι κυβερνητικοί να μπορούν να καλυφθούν πίσω από οιαδήποτε εξέλιξη: Από την εφαρμογή της συμφωνημένης λύσης μέχρι την απόσπαση μιας ακόμη υποσχετικής για ρύθμιση (εάν δεν ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει).

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.