Εκτύπωση

Bαλκάνια: Απώλεια ή βιασμός συνείδησης;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

TitoΟ τίτλος άρθρου μεγάλης εφημερίδας την περασμένη εβδομάδα «Οι Ευρωπαίοι φοβούνται αναζωπύρωση του φρενοκομείου των Βαλκανίων» δείχνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την έκταση και την περιπλοκότητα ενός προβλήματος: Όχι, βεβαίως, της «διαστροφής» των βαλκανικών λαών και κρατών, όπως θα ήθελε το «βαποράκι» της πληροφόρησης, αλλά των συνεπειών μιας πολιτικής «διαίρει και βασίλευε» σε μια περιοχή της Ευρώπης. Την πολιτική αυτή άσκησαν και εξακολουθούν να ασκούν οι «μεγάλες δυνάμεις», όπως προσδιορίζονται, εκάστοτε, οι χώρες/οργανισμοί εκείνοι οι οποίοι μπορούν να ασκήσουν επεκτατική πολιτική. Παγίως, η επεμβατική πολιτική των ισχυρών  εκμεταλλεύεται τις εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές που παραμένουν αγεφύρωτες. Το πρόσχημα της (παρ)/(επ)έμβασης είναι, διαχρονικά, η επίλυσή τους. Τα προβλήματα που δημιουργούνται απ’ αυτές τις διαφορές, όμως, όχι μόνον δεν λύνονται, όπως οι μεγάλες δυνάμεις διατείνονται, αλλά, αφού  συντηρηθούν σε μια κατάσταση «καταστολής», σε περιόδους, όπως η τωρινή, παρουσιάζουν, εκ νέου, έξαρση. Αυτή αποδίδεται, συνήθως, σε εξτρεμιστικά στοιχεία, σε εθνικιστικούς κύκλους και τα συναφή. Το ότι, παρεμπιπτόντως, τα «στοιχεία» αυτά τα έχουν εκθρέψει και υποστηρίξει, παντοιοτρόπως, οι δυνάμεις που τώρα ανησυχούν, αποσιωπάται εντέχνως.

Εκτύπωση

Gallup 2013: Εμπιστοσύνη στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης και τα δικαστήρια

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Λαμπροπούλου on .

gallupΗ Εταιρεία Gallupδημοσίευσε στις 22 Οκτωβρίου 2014  τα γενικά αποτελέσματα της έρευνάς της σχετικά με την εμπιστοσύνη των πολιτών από 123 χώρες στη δικαιοσύνη. Τα αποτελέσματα βασίζονται σε τηλεφωνικές και πρόσωπο-με-πρόσωπο συνεντεύξεις με περίπου 1.000 άτομα από κάθε χώρα, ηλικίας 15 ετών και άνω. Πραγματοποιήθηκε από το 2008 έως το 2013. Για τα αποτελέσματα με βάση το συνολικό δείγμα το περιθώριο σφάλματος δειγματοληψίας κυμάνθηκε από ± 2.1 έως ± 5,6 ποσοστιαίες μονάδες με επίπεδο εμπιστοσύνης 95%. Είναι ενδιαφέρον ότι η σχετική έρευνα δεν περιέλαβε πολίτες της Κίνας, Ιορδανίας, Συρίας, Αίγυπτου, Λιβύης, Αλγερίας και των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου «λόγω της πολιτικής ευαισθησίας του ζητήματος αυτού». Σύμφωνα με τα γενικά αποτελέσματα, συνολικά περί το 50% των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα, εξέφρασαν την εμπιστοσύνη τους στα δικαστικά συστήματα και τα δικαστήρια των χωρών τους. Σε 73 από αυτά τα κράτη, λιγότερο από τους μισούς πολίτες που ρωτήθηκαν έχουν εμπιστοσύνη στο δικαστικό σύστημα της χώρας τους.

Εκτύπωση

Σκωτία - Ελλάδα: Ομοιότητες;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

braveheartTι κοινό έχουν η Σκωτία και η Ελλάδα; Εκ πρώτης, πέραν των σκωτσέζικων ντους στα οποία μας υποβάλλουν οι δανειστές μας, μάλλον τίποτα... Μια εγγύτερη, όμως, εξέταση των τεκταινoμένων εκεί και εδώ μπορεί να αναδείξει ενδιαφέρουσες ομοιότητες. Ας ξεκινήσουμε με τη Σκωτία: Τόσο η διαδικασία όσο και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της,  διαβάστηκε από πολλούς με όρους δεκάτου ενάτου αιώνα: Πανηγυρίζουν όσοι είναι πεισμένοι ότι θα ήταν κακό μέγα η «απόσχιση/αποκόλληση» της Σκωτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Άνοδος στα χρηματιστήρια, επειδή η Σκωτία επέλεξε την ενσωμάτωση αντί της εθνικής ανεξαρτησίας. Χαριεντίζονται διάφοροι σχετικοί και άσχετοι για τη «νίκη» ή εκφράζουν την λύπη τους για την «ήττα». Αυτά ήταν, κατά βάση, τα μονοσήμαντα μηνύματα που είδαν πολλοί στο αποτέλεσμα. Σημαντικό θεωρήθηκε, εν τέλει, το ότι η Σκωτία δεν απέκτησε μια δική της Κυβέρνηση η οποία θα μπορούσε να λαμβάνει αποφάσεις χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου.

Εκτύπωση

Τι είναι και τι δεν είναι αξιολόγηση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

15percent1. Πως ορίζεται η αξιολόγηση στη σύγχρονη διοικητική θεωρία και πρακτική;

Η αξιολόγηση, σύμφωνα με την διοικητική επιστήμη και την θεωρία των οργανώσεων, αποτελεί μια διοικητική λειτουργία η οποία έχει έναν και μοναδικό σκοπό: Να βελτιώνει την απόδοση της δημόσιας οργάνωσης σε σχέση με τους στόχους που έχει θέσει- που σημαίνει να την κάνει πιο αποτελεσματική και πιο οικονομική.

2. Δομές, λειτουργίες και άνθρωποι αξιολογούνται κατά τον ίδιο τρόπο;

Όχι, αν και υπάρχουν ομοιότητες στα συστήματα αξιολόγησης. Οι δομές (διευθύνσεις, τμήματα, νομικά πρόσωπα) αξιολογούνται σε σχέση με τον βαθμό επίτευξης του έργου για το οποίο έχουν δημιουργηθεί. Οι άνθρωποι (δημόσιοι υπάλληλοι) αξιολογούνται τόσο ως προς την συμμετοχή τους στην επίτευξη των στόχων της οργάνωσης όσο και ως προς την ποιότητα του χαρακτήρα τους, αφού οι υπηρεσίες τους πρέπει να παρέχονται στο κοινό με έναν συγκεκριμένο τρόπο και να τηρούν έναν κώδικα συμπεριφοράς. Και τα δύο συστήματα απαιτούν, όμως, την απόλυτη συνεργασία των εργαζομένων καθώς και την εύρυθμη λειτουργία της κυβέρνησης, αφού η εφαρμογή τους απαιτεί την συνεργασία του συνόλου των δημόσιων οργανώσεων.

Εκτύπωση

Το νέο ΕΣΠΑ, στον πηγαιμό για την Ιθάκη

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

ESPA GOTΕπί δεκαετίες, τα κοινοτικά κονδύλια είχαν μια κοινή μοίρα:  Έπρεπε να «απορροφηθούν». Το ερώτημα «για ποιό σκοπό;» δεχόταν απάντηση ανάλογα με το μέγεθος της κυβερνητικής προπαγάνδας. Άλλοτε, μέσω αυτών, η Ελλάδα «άλλαζε» κι άλλοτε «εκσυγχρονιζόταν». Εν τω μεταξύ, πολλά έργα επαναλαμβάνονταν από ΚΠΣ σε ΚΠΣ χωρίς, ωστόσο, να ενδιαφέρεται κανείς πέραν του στενού πυρήνα των επενδεδυμένων συμφερόντων στις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις: Ο «φάκελος του ασθενούς», για παράδειγμα, προκηρύσσεται- και υλοποιείται- επί τρία συνεχόμενα ΚΠΣ αλλά ακόμη δεν τον συναντάμε στα νοσοκομεία που πάμε...

Αυτή τη φορά, η (συγ-)κυβέρνηση αποφάσισε να απαντήσει δυναμικά στην σπατάλη, την ανοργανωσιά και- κυρίως- στην ιδιοτελή εκμετάλλευση των κοινοτικών –και εθνικών- πόρων. Ο τρόπος που σκέφτηκε να το κάνει ήταν «κλασικός»: Αποφάσισε να αλλάξει τη δομή οργάνωσης του ΕΣΠΑ, συγκεντρώνοντας τις Διαχειριστικές Αρχές των προγραμμάτων κάτω από την ομπρέλα του Γενικού Γραμματέα ΕΣΠΑ. Αν δερωτηθείτε γιατί πειράζουμε τις δομές, ενώ έχουμε πρόβλημα στις λειτουργίες, θα σας απαντήσω «γιατί μόνο αυτό ξέρουμε να κάνουμε», παραραφράζοντας το γνωστό ανέκδοτο του Η. Hartry στη «Μέτρηση αποδοτικότητας»: Όταν ο διαβάτης ερωτά τον τύπο που έχασε τα κλειδιά του και τα ψάχνει εμβριθώς κάτω από μια λάμπα της ΔΕΗ αν τα έχασε σ’ εκείνο το σημείο, η απάντηση είναι «όχι, αλλά εδώ έχει φως»!

Εκτύπωση

Μορφές επικοινωνίας

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

SpencerBrownΑναστοχαζόμενος τι θα μπορούσε να είναι τόσο απλό και, ταυτόχρονα, τόσο περίπλοκο  για κάποιους που έχουν απωλέσει την στοιχειώδη ικανότητα συγκρότησης λογικών προτάσεων (και προταγμάτων) και στους οποίους η σύγχυση έχει θέσει εκποδών την λογική και την κρίση, ανακάλεσα τις βασικές (“πρωτόγονες», όπως ο ίδιος τις ονομάζει) αρχές από ένα βιβλίο, το «Laws of Form» κι έναν συγγραφέα, τον George Spencer Brown που με σημάδεψαν και τις παραθέτω απολύτως συνοπτικά:

Την πραγματικότητα δεν μπορούμε να την εννοήσουμε παρά μόνον υπό την έννοια μιας «μορφής». Η μορφή έχει συγκεκριμένους νόμους εκφοράς και διατήρησής της.

Εκτύπωση

Διοικητική μεταρρύθμιση: λέξεις που ενώνουν, πολιτικές που διχάζουν, πρακτικές που επιβιώνουν

Συντάχθηκε απο τον/την Πέτρος Κατσιμάρδος on .

MultiwayReform1. Διαφορετικές προσεγγίσεις, προσδοκίες και κριτήρια επιτυχίας

Από την έναρξη της κρίσης έως σήμερα, υπάρχει μια διχογνωμία σχετικά με την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων στο πεδίο της δημόσιας διοίκησης. Από τη μια, οι διεθνείς οργανισμοί  συχνά πιστοποιούν την πρόοδο, σημειώνοντας  ωστόσο ότι «πολλά ακόμα μένουν να γίνουν»[1].  Από την άλλη,  ορισμένοι φορείς καθώς και μέρος της επιστημονικής κοινότητας διαπιστώνει στασιμότητα ή/και αποτυχία των μεταρρυθμίσεων[2].

 

Εκτύπωση

“Distinction directrice”: Ποιά για την Ελλάδα;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

directriceΑνατρέχοντας στη συστημική εννοιολόγηση του «κώδικα» του Niklas Luhmann συναντάμε την ανα-νοηματοδότησή του όχι ως σύνολο συμβόλων και οδηγιών αλλά ως μιας «καθοδηγούσας διχοτομίας». Ο «Κώδικας» έχει έναν δυαδικό χαρακτήρα που επιτρέπει την αναγωγή του συνόλου των επικοινωνιακών νοημάτων σ’ αυτόν. Έτσι, για παράδειγμα, ο δυαδικός κώδικας «δίκαιο-άδικο» επιτρέπει την κατανόηση των πράξεων που έχουν ενδιαφέρον για το σύστημα του δικαίου, ενώ ο κώδικας «πληρωμές-μη πληρωμές» για το σύστημα της οικονομίας.

Ο κώδικας δημιουργείται μέσα από μια διαδικασία χειραφέτησης και ανάπτυξης του κοινωνικού συστήματος. Έως ότου κατακτήσει τον κώδικα που του επιτρέπει να αυτο-προσδιορίζεται, ένα κοινωνικό σύστημα μπορεί να οριοθετεί τα επικοινωνιακά νοήματα που του απευθύνονται βάσει αλλότριων οριζουσών διχοτομιών οι οποίες του δημιουργούν μια ψευδο-συνείδηση. Σκοπός αυτού του σημειώματος είναι να δείξουμε μια εφαρμογή του δυαδικού κώδικα και των οριζουσών διχοτομιών στην ελληνική περίπτωση.

Εκτύπωση

Ανάδραση πολιτικών και πολιτική

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

diadrasiΈνα ακόμη από τα ελληνικά παράδοξα: Ενώ σύμπαντες- κυβερνώντες, δανειστές και παρατηρητές- επισημαίνουν ότι το πρώτιστο πρόβλημα της ελληνικής κυβερνητικής και διοικητικής μηχανής εντοπίζεται στη μη εφαρμογή όσων (πολιτικά ή ρυθμιστικά) υπόσχεται, οι πιέσεις, προτεραιότητες και δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται για το μέλλον δεν κατευθύνονται, ωστόσο, στη θεραπεία της αλλά, ακριβώς, προς την αντίθετη κατεύθυνση: Η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων εξακολουθεί να κατανοείται ως κανονιστική αποτύπωση κάποιων υπεσχημένων (με κάποιον τρόπο). Εν συνεχεία, κι αφού  τοποθετηθεί το «τικ» στο σχετικό κελί του xls και η δράση/υποχρέωση «ολοκληρωθεί», τότε, το έμπειρο ελληνικό κράτος μπορεί να αρχίσει να «τροποποιεί/βελτιώνει» προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Παραδείγματα; Ο Κώδικας Φορολογίας εισοδήματος τροποποιήθηκε σε δώδεκα μήνες, μετά την ψήφισή του, σε ποσοστό άνω του 50% (41 από τα 72 άρθρα του), ενώ ακόμη χειρότερα ήταν τα πράγματα για τον «ενιαίο φόρο ιδιοκτησίας ακινήτων» όπου τροποποιήθηκαν 41 από τα 67 άρθρα του.

Εκτύπωση

… και κάτι ακόμη για την αντιπαθή σωφρονιστική πολιτική και τις φυλακές «υψίστης ασφαλείας»

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Λαμπροπούλου on .

fylakesΤο υπουργείο Δικαιοσύνης αναδιπλώθηκε και περιόρισε το διάστημα παραμονής στις φυλακές «υψίστης ασφαλείας»,

- για τους καταδικασθέντες για τρομοκρατία και προδοσία της χώρας, από 10 σε πέντε και τελικά σε τέσσερα χρόνια,

- για τους καταδίκους του οργανωμένου εγκλήματος, για όσους δηλαδή εκτίουν ποινές από 10 χρόνια μέχρι ισόβια για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και  έχουν διαπράξει ανθρωποκτονίες, επικίνδυνες ληστείες και εκβιασμούς, από πέντε σε τέσσερα και τελικά σε δύο χρόνια,

- και για όσους έχουν διαπράξει βαρύτατα πειθαρχικά αδικήματα μέσα στη φυλακή, δηλ. επιθέσεις σε φύλακες και άλλους κρατουμένους, εξεγέρσεις και στάσεις αλλά και αποδράσεις, από πέντε σε τέσσερα και τελικά σε δύο χρόνια.

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.