Εκτύπωση

Αναδιάρθρωση των υπηρεσιών αλιείας και υδατοκαλλιεργειών.

Συντάχθηκε απο τον/την Βάντα Λαλιώτου on .

 FishFarmΗ επαγγελία μιάς.......ανέφικτης μεταρρύθμισης;

Όταν μου[1] προτάθηκε να κάνω αυτή την εισήγηση[2] δέχτηκα λίγο απρόθυμα αλλά το μεγάλο πρόβλημα παρουσιάστηκε όταν άρχισα πραγματικά να τη δουλεύω, όπου συνειδητοποίησα ότι χώθηκα στα βαθιά, τι θα πώ, δεν είμαι κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος της διοίκησης, πράγμα που σημαίνει ότι γνωρίζω ό,τι φτάνει σε μένα, δεν έχω τη συνολική εικόνα της διαδικασίας που ακολουθείται, ούτε είμαι και κάποιος ειδικός στα περί δημόσιας διοίκησης.Θέλω λοιπόν να χαμηλώσω τις προσδοκίες σας, δεν θα προσπαθήσω να παρουσιάσω κάποιο ολοκληρωμένο σχέδιο περί οργάνωσης των υπηρεσιών αλιείας και υδατοκαλλιεργειών, ούτε θ΄ακούσετε από μένα καμία ευφάνταστη ιδέα για την έξοδό μας απ΄τη ζοφερή πραγματικότητα θα μιλήσω πιό πολύ για το πώς έχω βιώσει το να δουλεύεις στη διοίκηση, στη διαχείριση της αλιείας προ και μετά κρίσης, τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια και κάποιες προτάσεις για το τι θα μπορούσε να γίνει, μπορείτε να συμφωνήσετε ή όχι. Η διαχείριση της αλιείας και των υδατοκαλλιεργειών είναι μιά αποστολή πολυσύνθετη, διότι αφορά τη διαχείριση δημόσιας περιουσίας, δηλ. φυσικών πόρων που ανήκουν στο σύνολο των πολιτών, παράλληλα όμως στηρίζει κλάδους επαγγελματιών (αλιείς και υδατοκαλλιεργητές) που ασχολούνται με την πρωτογενή παραγωγή και τους κλάδους μεταποίησης και εμπορίας και επίσης αφορά και σε θέματα προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Οι τρείς ρόλοι είναι αλληλοεξαρτώμενοι, καθώς η οικονομική βιωσιμότητα του κλάδου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από την καλή περιβαλλοντική κατάσταση των ιχθυοαποθεμάτων.

Εκτύπωση

Και το 2014, τι; Η μεταρρύθμιση του κράτους ως πρόβλημα κοινωνικής χειραφέτησης

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

NewYear«Τι έκανε ο Μανιτάκης;» ή «τι θα κάνει ο Μητσοτάκης»; Είναι η ερώτηση με την οποία τα ΜΜΕ βομβαρδίζουν τον μέσο Έλληνα κάθε μέρα. Eλάχιστοι είναι εκείνοι που ασχολούνται με τη φύση των προβλημάτων οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους. Ο δρων «Μητσοτάκης»/ «Μανιτάκης»/ «....άκης» φαίνεται σαν να ελέγχει το σύνολο της κοινωνικής πραγματικότητας- μάλιστα, φαίνεται, ως εάν αυτή η πραγματικότητα να μην υπάρχει παρά μόνον ως προϊόν της βούλησης του Υπουργού. Εάν δεχθούμε αυτή την υπόθεση εργασίας, τότε ως χρόνος κατανοείται το διάστημα που μεσολαβεί από την διάθεση των μέσων που έχει ο Υπουργός (στη διάθεσή του) μέχρι την επέλευση του σκοπού (τον οποίο και πάλι ο Υπουργός ορίζει). Όλα (δηλαδή, οι προθέσεις του Υπουργού), το εύρος του ορίζοντά του, η διαθεσιμότητά του να αναλάβει τις όποιες διακινδυνεύσεις, ακόμη και η διαθεσιμότητά του να εξυπηρετήσει τους όποιους πελάτες του), όλα, λοιπόν, κρίνονται με βάση τον χρόνο που ο Υπουργός «έχει». Παρ’ ημίν, ο λαϊκός αναλυτής προσθέτει το επίθετο «πολιτικός» στο ουσιαστικό «χρόνος» για να μην μένει καμία αμφιβολία για την εσωτερική συνάφεια των δύο  μεγεθών (βλ. και το σύνηθες «ο πολιτικός χρόνος του x...... εξαντλείται»).

Εκτύπωση

Πέντε μαθήματα ηγεσίας από τον Αϊ Βασίλη για τους έλληνες Υπουργούς

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Στεφοπούλου on .

 SantaΟ Άι Βασίλης είναι αναμφισβήτητα ένας ηγέτης με παγκόσμιας κλάσης ικανότητες. Αν μη τι άλλο,  τα καταφέρνει εξαιρετικά στην κατανομή εργασιών μεταξύ των ξωτικών του, αλλιώς δεν εξηγείται πως τα πετυχαίνει να διοικεί μια επιχείρηση παγκόσμιας εμβέλειας που παράγει δισεκατομμύρια παιχνίδια και τα διανέμει σε όλο τον κόσμο μέσα σε μια μόνο νύχτα! Η κατανομή της εργασίας στα μέλη μιας ομάδας είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό (και δύσκολο) καθήκον για κάθε ηγέτη. Κι αν κάθε δημόσια υπηρεσία είναι μια ομάδα εργασίας που έχει σκοπό να παράγει χρήσιμα αποτελέσματα για τον κόσμο, τότε η ηγεσία της δημόσιας διοίκησης θα πρέπει να ξέρει πώς να κατανείμει την εργασία στους δημοσίους υπαλλήλους. Πολλές φορές οι Υπουργοί αναθέτουν στο στελεχιακό δυναμικό των υπουργείων τους ό,τι δεν θέλουν να κάνουν οι ίδιοι. Τα υπόλοιπα, ενδιαφέροντα θέματα, που θα μπορούσαν να δώσουν πραγματικά αποτελέσματα για τον κόσμο, τα κρατούν για τους (κάθε άλλο παρά λίγους) εκλεκτούς, πάσης λογής συμβούλους των γραφείων τους και τον εαυτό τους.  Τι θα συμβούλευε, επομένως, ο επιτυχημένος Άι Βασίλης τους (αποτυχημένους αν κρίνει κανείς από το αποτέλεσμα) έλληνες Υπουργούς? 

Εκτύπωση

To παλιό νέο ΕΣΠΑ

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

 ToNeoEspaΤο ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν μαθαίνει από τα λάθη της δεν είναι καινούριο συμπέρασμα. Το ότι ακόμη και σε περιόδους κρίσης και προφανούς ανάγκης αλλαγής πλεύσης, όμως, να μην μαθαίνει και να συνεχίζει στον ίδιο βηματισμό, ε όχι, αυτό είναι νέο. Κι όσο νέο είναι για την ελληνική δημόσια διοίκηση άλλο τόσο είναι και για την Βρυξελλιώτικη γεραφειοκρατία- την αποκαλούμενη και «ευρωπαϊκή». Χαρακτηριστικό παράδειγμα άρνησης διόρθωσης των λαθών του παρελθόντος είναι το λεγόμενο «Νέο ΕΣΠΑ». Σε όσους παροικούν την Ιερουσαλήμ, το νέο ΕΣΠΑ δεν προκάλεσε καμία έκπληξη, ειμή μόνον αρνητική: Είναι δυνατόν να επαναλαμβάνονται τα ίδια κραυγαλέα λάθη που οδήγησαν στην ελαχιστότατη αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων την προηγούμενη προγραμματική περίοδο; Μάλιστα, είναι!

 

Εκτύπωση

Πόσες μέρες άδεια έχουμε ή πόσο άδειοι είμαστε;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

tatzikΠάλι, τα ίδια... η συστηματική απόκρυψη του εαυτού και η συσκότιση της πραγματικότητας ως πρόταγμα...

Η συζήτηση, αυτή τη φορά, αφορά μια νέα περικοπή: Σύμφωνα με δηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης, περικόπτονται οι «συνδικαλιστικές άδειες». Η συζήτηση θα πολωθεί, εκ νέου, στο κατά πόσον είναι πολλές ή λίγες οι ημέρες των συνδικαλιστικών αδειών, εάν γίνεται κατάχρηση (και αυτού του τύπου άδειας) από τους δημοσίους υπαλλήλους κι, ενδεχομένως, με παρέμβαση των δανειστών, να μάθουμε τι «savings» θα πετύχουμε μέσα απ’ αυτή την γενναία πράξη...

 

Εκτύπωση

Some thoughts on differences between old and new terrorism in Greece

Συντάχθηκε απο τον/την Effie Lambropoulou on .

terrorismGreek “New” terrorism has significant differences with the old one. The effort of “old terrorism” to win sympathy and acceptance of the general population is no longer a regular target. The new groups are based exclusively on moral support of their followers and sympathizers, while their political objectives are becoming increasingly unclear with regard to the means and the targets they choose; “social” justifications seem rather compulsory to save their image. Moreover, it cannot be excluded that different groups use the same name (terrorism franchise) or one group various names to perplex authorities.

Εκτύπωση

Στρουθοκάμηλοι Βρυξελλών, ψηφιακή οικονομία και Βαλκανικά λαμόγια.

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

LamogiaStrouthokamiloiΑπό τις ειδήσεις της περασμένης εβδομάδας: «Στην επικείμενη σύνοδο κορυφής, ειδικό βάρος θα δοθεί στην ψηφιακή οικονομία και τις θετικές της προεκτάσεις. Την Πέμπτη θα εξεταστεί το σχέδιο δράσης για την επίτευξη μιας ψηφιακής κοινής αγοράς μέχρι το 2015».

Ψηφιακή οικονομία ενόψει, λοιπόν... Αφού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δοκίμασε την πραγματική σύγκλιση της οικονομίας, κι αφού οι περίφημες ιαχές για τον «ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο» εγκαταλείφθηκαν άδοξα, κι αφού η «Λισσαβώνα» είναι, πια, μια μακρινή ανάμνηση, η Επιτροπή ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία, εν μέσω κρίσης και έντονων φημών για την χρεωκοπία της, αποφασίζει να παρουσιάσει στη Σύνοδο κορυφής «Σχέδιο Δράσης»- (sic!) για την ψηφιακή οικονομία.

Εκτύπωση

Θύματα ή μεταρρυθμίσεις;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

BigHouse«Η δημόσια διοίκηση- και οι δημόσιοι υπάλληλοι- πρέπει να μειωθούν/καρατομηθούν/εξαφανιστούν». Για πολλά χρόνια –κι όχι μόνο επί κρίσεως- ο μέσος Έλληνας βομβαρδίζεται από τέτοιου τύπου φληναφήματα (περισσότερο ή λιγότερο επεξεργασμένα). Τούτο συμβαίνει και σήμερα, όπου το πελατειακό σύστημα έχοντας- κατά τα φαινόμενα- κερδίσει μια ακόμη μάχη με τους μεταρρυθμιστές, κι έχοντας πλέον διασφαλίσει έναν ευρύτατο χώρο ανάπτυξής του από την αριστερά μέχρι την δεξιά, «κλείνει το μάτι» σε όλες τις κοινωνικές και επαγγελματικές κατηγορίες, υποσχόμενο τα πάντα: Η «Αριστερά» του υπόσχεται επανορθώσεις και ανάκτηση των «χειμερινών ανακτόρων», ενώ η «Δεξιά» επιδόματα κι ελαφρύνσεις για διαλυμένους και παροπλισμένους, την κατανόησή της ομού με βαθείς αναστεναγμούς για την κατάσταση που «δεν θα μπορούσε να ‘ταν διαφορετική».

Εκτύπωση

Τα καμπυλόσχημα αγγουράκια, οι Βυζαντινοί κώδικες κι εμείς

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Στεφοπούλου on .

cucumberΚι όμως δεν είναι ανέκδοτο: Μέχρι πριν από 4 χρόνια όλα τα αγγουράκια στα ράφια των μανάβηδων και των supermarkets της Ευρώπης, έπρεπε να είναι ευθύγραμμα! Αυτό προέβλεπαν οι αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Οδηγίες – ναι, αυτές που υποτίθεται ότι προωθούν την ενιαία αγορά. Μόλις τον Ιούλιο 2009 έπαψε να ισχύει η Οδηγία 1677/88/ΕΟΚ[1] και τα ακανόνιστου σχήματος φρούτα και λαχανικά επέστρεψαν στο τραπέζι μας[2]. Πολλές παρόμοιες ιστορίες, που κατά καιρούς ακούγονται, έχουν καταλήξει να γίνουν ευρω-μύθοι και να λειτουργούν ως ενισχυτές της δυσπιστίας των Ευρωπαίων πολιτών και επιχειρήσεων απέναντι στο εγχείρημα της ενιαίας αγοράς.

Ο εθισμός της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε άσκοπους και συχνά παράξενους κανονισμούς είναι, άλλωστε, ο βασικός λόγος που σε όλες τις έρευνες του ευρωβαρόμετρου οι πολίτες δηλώνουν ότι η Ευρωπαϊκή νομοθεσία αποτελεί πηγή δυσβάστακτης γραφειοκρατίας[3].  Γι’ αυτό και η πρόσφατη πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Νομοθεσία κατάλληλη για την ανάπτυξη» (REFIT- Regulatory Fitness and Performance Programme) είναι κάτι που θα πρέπει να μας ενδιαφέρει. Το πρόγραμμα REFIT επανεξετάζει όλο το απόθεμα της Ευρωπαϊκής ρυθμιστικής ύλης με σκοπό τον προσδιορισμό επιβαρύνσεων, αντιφάσεων, κενών ή αναποτελεσματικών μέτρων.

Εκτύπωση

Άγνοια, ανοησία και πολιτική

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

ostrichAναζητώντας τους λόγους για τους οποίους τόσο οι εθνικές κυβερνήσεις όσο και οι ποικιλώνυμοι δανειστές/εταίροι/ξένοι δεν λαμβάνουν υπόψη τους κρίσιμα επιστημονικά δεδομένα κατά την λήψη των αποφάσεών τους, σήμερα, θα επικεντρωθούμε σε έναν απ’ αυτούς: Στην αποφυγή/παράκαμψη της επιστημονικής γνώσης.

Τους λόγους αποφυγής της ανέπτυξε υποδειγματικά ο ΝαthanCaplan στο πολύ γνωστό κείμενό του “The Two-Communities Theory and Knowledge Utilization” πριν από 3 δεκαετίες. OCaplanανέλυσε τη διάσταση απόψεων και αντιλήψεων μεταξύ των κοινωνικών επιστημόνων και των πολιτικών περιγράφοντας την γλαφυρά ως «δύο διαφορετικές κοινότητες». Δύο κοινότητες που ζουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους με διαφορετικές και, συχνά, συγκρουόμενες αξίες, διαφορετικά συστήματα επιδοκιμασίας και επιβράβευσης και, προφανώς, διαφορετικές γλώσσες. Ωστόσο, το θέμα της σχέσης μεταξύ της επιστημονικής γνώσης που παρέχεται σήμερα από τους «συμβούλους πολιτικής» και της απόφασης του πολιτικού/ του «αποφασίζοντος», επανέρχεται ως ένα από τα θέματα πρώτης γραμμής που απασχολούν την επιστημονική και διοικητική κοινότητα.

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.