Εκτύπωση

Από την σύναξη των προεστών στην εργαζόμενη κυβέρνηση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

megaro maximouΗ νέα κυβέρνηση έχει θετικά, αρνητικά και αρκετά αδιευκρίνιστα χαρακτηριστικά.

Στα θετικά, ανήκει η οργάνωσή της σε πεδία πολιτικής (αυτό που η κεκτημένη δομολογανεία των ΜΜΕ μεταφράζει ως «υπερυπουργεία»). Για πρώτη φορά, καταγράφεται μια μέθοδος οργάνωσης κυβέρνησης που δεν είναι συγκυριακή διευκόλυνση/ εξυπηρέτηση ενός ισχυρού ανδρός (βλ. παλιότερα τους «τσάρους» και λοιπά φαιδρά μορφώματα που αποσκοπούσαν στο να υπομνήσουν τον προεξάρχοντα ρόλο του Υπουργού που τα διοικούσε). Η οργάνωση σε πεδία πολιτικής διασφαλίζει καλύτερο συντονισμό της κυβέρνησης ως όλον, ευελιξία στη λήψη αποφάσεων επί συναφών θεμάτων και βελτιωμένη αποτελεσματικότητα επί των στόχων της.

Εκτύπωση

Ελευθέριος Βενιζέλος, όπως ηγέτης

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

VenizelosΑφορμή για το κείμενο που ακολουθεί μου έδωσε μια φροντισμένη έκθεση για την κατασκευή της μυθοπλασίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μορφή του Βενιζέλου έχει απεικονιστεί από πάσης φύσεως καλλιτέχνες, επώνυμους και λαϊκούς, σε πάσης φύσεως υποδοχές, όπως, κοσμήματα, υφάσματα, ζωγραφιές και σε μεταφορές που καλύπτουν το πάνθεον των μυθικών και μη ηρώων της ελληνικής παράδοσης. Ο Βενιζέλος έχει απεικονιστεί ως «Ζεύς Ελευθερίας», ως «νέος Οδυσσεύς», ως «Ηρακλής» και ως «Λεωνίδας». Λατρεύτηκε ως «Μέγιστος των Ελλήνων», «Γίγας», «Προστάτης του Γένους», «Θρίαμβος του Ελληνισμού» και «Τρισμέγιστος Εθνάρχης».

Βεβαίως, αυτή ήταν η μία αφορμή. Η άλλη, ήταν η αναπόφευκτη σύγκριση με τους πολιτικούς «ηγέτες» των τελευταίων χρόνων. Και εν μέσω της εκδηλούμενης αποσυνθέσεως του πολιτικού συστήματος (αλλά και των ταυτόχρονων διαδικασιών αναγέννησής του), θεωρούμε ότι αξίζει- ότι είναι, μάλιστα, επιβεβλημένο- να γνωρίζουμε καλώς, γιατί η σύγκριση είναι συντριπτική εναντίον των νυν ηγετών.

Εκτύπωση

Περί Αριστείας

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

AristeiaΜέσα στη αρρωστημένη και μονομανή ατμόσφαιρα των ημερών με τον Αρμαγεδώνα να «επέρχεται» και τους ταλαίπωρους πολίτες της χώρας αυτής να προσπαθούν να επιβιώσουν και να μην παραφρονήσουν εν τω άμα, ενεφανίσθη ρέκτης των μεταρρυθμίσεων υπουργός και εξήγγειλε ένα σύστημα αριστείας. Έτσι ξαφνικά. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν «μπράβο». Επιτέλους, μετά τις προκρούστειες πολιτικές απομείωσης και υποβάθμισης του δημόσιου τομέα, να, που εμφανίζεται και κάτι που παραπέμπει σε μια άλλη λογική. Αυτή που τόσο πολύ έχει ανάγκη όχι μόνον το ελληνικό δημόσιο αλλά και η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της: Να εξάρουμε, να προβάλλουμε τα θετικά, τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Να στηριχθούμε σ’ αυτά για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όχι μόνον τα δικά μας «κακά» αλλά και όλων των άλλων (εταίρων, φίλων, ανθελλήνων και εχθρών).

Αλλά, το θυμικό δεν είναι ο καλύτερος οδηγός για να αξιολογήσει κανείς μέτρα πολιτκής. Προέχει «η των ονομάτων επίσκεψις» προκειμένου να ξέρουμε περί ποίου πράγματος ομιλούμε. Η «αριστεία» εμφανίζεται- και αυτή- στα Ομηρικά έπη. Συγκεκριμένα, στην Ιλιάδα, προκειμένου να αποδώσει την καλύτερη στιγμή στον αγώνα του ήρωα/πολεμιστή.

Εκτύπωση

Προ-ϋπολογίζοντας

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

budget GameΕάν ρωτήσει κανείς τον μέσο «ψαγμένο» Έλληνα τι σχέση έχει ο προϋπολογισμός που συζητείται στη Βουλή με τον διάσημο «συμμετοχικό προϋπολογισμό» του Porto Allegre, το 1989, θα μας απαντήσει «όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο». Ο προϋπολογισμός του κράτους αποτυπώνει την βούληση της κυβέρνησης να διαχειριστεί μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο τις δημόσιες πολιτικές του. Ο συμμετοχικός προϋπολογισμός, πάλι, ήταν ένα εργαλείο εκδημοκρατισμού και χαρακτηριστικό της μετάβασης μιας πολιτείας- εν προκειμένω, της Βραζιλίας- από ένα στρατιωτικό και αυταρχικό σ’ ένα δημοκρατικό καθεστώς. Οπότε, στην επόμενη ερώτηση με μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, «τι σχέση έχει ο συμμετοχικός προϋπολογισμός με τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ;» η «φυσιολογική» απάντηση είναι «καμία απολύτως». Συμβαίνει, ωστόσο, ακριβώς το αντίθετο: Ο συμμετοχικός προϋπολογισμός είναι «trendy» στις ΗΠΑ! Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να μετακομίσουν προς την Λατινική Αμερική αλλά ότι υιοθέτησαν την λογική του συμμετοχικού προϋπολογισμού. Για εκείνους που παρακολουθούν τις εξελίξεις, τούτο είναι φυσικό επακόλουθο για μια χώρα και μια διοικητική παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο προϋπολογισμός δεν αποτελεί «κουβά» δολλαρίων αλλά το  κεντρικό εργαλείο εφαρμογής δημόσιων πολιτικών και, κατ’ επέκταση, ανάπτυξης των δημόσιων οργανώσεων. Συγκεκριμένες αμερικανικές πολιτείες είχαν αρχίσει, ήδη προ πενταετίας, χωρίς τυμπανοκρουσίες να πειραματίζονται με τον συμμετοχικό προϋπολογισμό (Σικάγο, Νέα Υόρκη) και τα αποτελέσματα ήταν θετικά. Στα βασικά πλεονεκτήματα του συγκαταλέγονται:

Εκτύπωση

Για τις εκπαιδευτικές άδειες κρατουμένων και την ισότητα μεταχείρισης

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Λαμπροπούλου on .

RomanosΟι εκπαιδευτικές άδειες κρατουμένων ρυθμίζονται από το άρθρο 58, ν. 2776/1999 (Σωφρονιστικός Κώδικας)

1) Η εκπαιδευτική άδεια χορηγείται για τη φοίτηση κρατουμένων σε σχολές όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, εφόσον στην περιοχή φοίτησης λειτουργεί αντίστοιχο προς την κατηγορία στην οποία ανήκουν οι ενδιαφερόμενοι κατάστημα κράτησης.

ΣΗΜ. Ε.Λ. Κοντά στον Αυλώνα που βρίσκεται το κατάστημα κράτησης στο οποίο εκτίει την ποινή του ο κ. Ρωμανός δεν λειτουργεί πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ. Εντούτοις, δίνεται άδεια σε όλους τους νέους να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τους στα ΑΕΙ που έχουν περάσει.

Η άδεια χορηγείται από το Συμβούλιο του άρθρου 70 παράγραφος 1 του παρόντος (δηλ. πειθαρχικό, ΣΗΜ. Ε.Λ.) με τις προϋποθέσεις και κατά τη διαδικασία του άρθρου 55 παρ. 1 περίπτωση γ' (δηλ. Αν στον κατάδικο έχουν επιβληθεί περισσότερες ποινές κατά της ελευθερίας και δεν έχει γίνει προσμέτρησή τους σε μια συνολική ποινή κατά το άρθρο 94 ΠΚ , για τον υπολογισμό της ποινής που έχει εκτιθεί κατά την έννοια της παρούσα διάταξης, λαμβάνεται υπόψη το άθροισμα των επιμέρους ποινών. ……………

Εκτύπωση

Ο Γιουνκέρ πήρε τ’ άρματα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

JunckerΜέσα στη δίνη των ημερών παραλείψαμε να αναφερθούμε σ’ ένα δείγμα γραφής του νέου- εκλεγμένου- προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ. Ο προεξοφλημένος παλαιομοδίτης φεντεραλιστής μάλλον τολμά να διαψεύσει τις κασσάνδρες. Έστω, στις εξαγγελίες. Τι ακριβώς επιχειρεί; Να αναδιοργανώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μια από τις βαρύτερες, αρτηριοσκληρωτικές γραφειοκρατίες του πλανήτη.  Ανακοινώνει μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση και λειτουργία της Επιτροπής που απειλούν τα σιλό του Μπαρόζο που με τόσο κόπο φιλοτέχνησε. Μεταρρυθμίσεις που πολλές εθνικές γραφειοκρατίες στην Ευρώπη θα έφριτταν (άλλο θέμα είναι, όμως, ότι θα απαιτούσαν από χώρες-πειραματόζωα, σαν τη δική μας, να τις εφαρμόσουν για να δοκιμάσουν τα όρια των δικών τους διοικητικών συστημάτων).

Εκτύπωση

Επιστήμη και πολιτική: Μονόδρομος ή λαβύρινθος;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

euro mazeΔιαβάζοντας ως μη ειδικός ο βιβλίο «το ευρώ, ο νότος και η Ελλάδα» που επιμελήθηκε η Μαριάννα Τόλια πείστηκα ότι δεν υπάρχουν πολλές έρευνες που να αποδομούν το βασικό επιχείρημα των δανειστών μας για το «έλλειμμα ανταγωνιστικότητας» της Ελλάδας. Λίγοι γνωρίζουν τα επιχειρήματα (και τα αντεπιχειρήματα) για το «μοναδιαίο κόστος εργασίας» κι ακόμη λιγώτεροι μπορεί να αναπτύξουν διεξοδικά το (μη ιδεολογικά φορτισμένο) επιχείρημα ότι η διεύρυνση ης ΕΕ των 15 έγινε επ’ ωφελεία του Βορρά καταδικάζοντας τον Νότο σε μόνιμη καχεξία.  Υπό την έννοια αυτή, το βιβλίο είναι σίγουρα χρήσιμο. Εκείνο το οποίο, όμως, με ενόχλησε είναι τα πολιτικά συμπεράσματα τα οποία προκύπτουν από τις αναλύσεις αυτές. Πως, δηλαδή, προκύπτει ότι η πολιτικά ορθή απάντηση στις αλλεπάλληλες λανθασμένες εκτιμήσεις της Τρόϊκας είναι  η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και τα συμποραμαρούντα όπως υποστηρίζει ο κ. Γιάννης Τόλιος;  Ποια είναι η σχέση του λανθασμένου «δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή» που έγινε διάσημος από τον  O. Blanchard με τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία;  

Εκτύπωση

Για ένα άδειο πουκάμισο, για μια «προσωπική διαφορά»

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

hangersΜια ακόμη «μεταρρύθμιση» προ των πυλών: Επίκειται η κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς» που διατήρησαν κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι (υψηλόμισθοι σε σχέση με τους υπολοίπους) μετά τις πρώτες οριζόντιες περικοπές στους μισθούς τους πριν από δύο περίπου χρόνια. Επιτέλους, δικαιοσύνη! Σπάνε τα στεγανά και τα ρετιρέ στο δημόσιο. Όλοι τα ίδια (προς τα κάτω, εννοείται). Το ένδυμα είναι απολύτως ίδιο με εκείνο των άλλων «μεταρρυθμίσεων»: Λαϊκισμός, μισές αλήθειες, εντυπωσιασμός, πρόσκαιρη ικανοποίηση «μνημονιακών επιταγών». Εκείνο το οποίο εξακολουθεί, σταθερά, να μην αποτελεί αντικείμενο της «μεταρρύθμισης» είναι η μεταρρύθμιση καθαυτή.

Εκτύπωση

Bαλκάνια: Απώλεια ή βιασμός συνείδησης;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

TitoΟ τίτλος άρθρου μεγάλης εφημερίδας την περασμένη εβδομάδα «Οι Ευρωπαίοι φοβούνται αναζωπύρωση του φρενοκομείου των Βαλκανίων» δείχνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την έκταση και την περιπλοκότητα ενός προβλήματος: Όχι, βεβαίως, της «διαστροφής» των βαλκανικών λαών και κρατών, όπως θα ήθελε το «βαποράκι» της πληροφόρησης, αλλά των συνεπειών μιας πολιτικής «διαίρει και βασίλευε» σε μια περιοχή της Ευρώπης. Την πολιτική αυτή άσκησαν και εξακολουθούν να ασκούν οι «μεγάλες δυνάμεις», όπως προσδιορίζονται, εκάστοτε, οι χώρες/οργανισμοί εκείνοι οι οποίοι μπορούν να ασκήσουν επεκτατική πολιτική. Παγίως, η επεμβατική πολιτική των ισχυρών  εκμεταλλεύεται τις εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές που παραμένουν αγεφύρωτες. Το πρόσχημα της (παρ)/(επ)έμβασης είναι, διαχρονικά, η επίλυσή τους. Τα προβλήματα που δημιουργούνται απ’ αυτές τις διαφορές, όμως, όχι μόνον δεν λύνονται, όπως οι μεγάλες δυνάμεις διατείνονται, αλλά, αφού  συντηρηθούν σε μια κατάσταση «καταστολής», σε περιόδους, όπως η τωρινή, παρουσιάζουν, εκ νέου, έξαρση. Αυτή αποδίδεται, συνήθως, σε εξτρεμιστικά στοιχεία, σε εθνικιστικούς κύκλους και τα συναφή. Το ότι, παρεμπιπτόντως, τα «στοιχεία» αυτά τα έχουν εκθρέψει και υποστηρίξει, παντοιοτρόπως, οι δυνάμεις που τώρα ανησυχούν, αποσιωπάται εντέχνως.

Εκτύπωση

Gallup 2013: Εμπιστοσύνη στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης και τα δικαστήρια

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Λαμπροπούλου on .

gallupΗ Εταιρεία Gallupδημοσίευσε στις 22 Οκτωβρίου 2014  τα γενικά αποτελέσματα της έρευνάς της σχετικά με την εμπιστοσύνη των πολιτών από 123 χώρες στη δικαιοσύνη. Τα αποτελέσματα βασίζονται σε τηλεφωνικές και πρόσωπο-με-πρόσωπο συνεντεύξεις με περίπου 1.000 άτομα από κάθε χώρα, ηλικίας 15 ετών και άνω. Πραγματοποιήθηκε από το 2008 έως το 2013. Για τα αποτελέσματα με βάση το συνολικό δείγμα το περιθώριο σφάλματος δειγματοληψίας κυμάνθηκε από ± 2.1 έως ± 5,6 ποσοστιαίες μονάδες με επίπεδο εμπιστοσύνης 95%. Είναι ενδιαφέρον ότι η σχετική έρευνα δεν περιέλαβε πολίτες της Κίνας, Ιορδανίας, Συρίας, Αίγυπτου, Λιβύης, Αλγερίας και των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου «λόγω της πολιτικής ευαισθησίας του ζητήματος αυτού». Σύμφωνα με τα γενικά αποτελέσματα, συνολικά περί το 50% των ατόμων που συμμετείχαν στην έρευνα, εξέφρασαν την εμπιστοσύνη τους στα δικαστικά συστήματα και τα δικαστήρια των χωρών τους. Σε 73 από αυτά τα κράτη, λιγότερο από τους μισούς πολίτες που ρωτήθηκαν έχουν εμπιστοσύνη στο δικαστικό σύστημα της χώρας τους.

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.