Εκτύπωση

Όχι άλλη «μεταρρύθμιση»- Μεταρρύθμιση τώρα!

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

tsekouriΣάλος.... Η ελληνική πολιτεία ανακαλύπτει τον εαυτό της...Διαβάζουμε («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/3) για νομικά πρόσωπα που δεν «δέχονται» να μπουν στο ενιαίο μισθολόγιο, ενώ χρηματοδοτούνται αμέσως ή εμμέσως από τον κρατικό προϋπολογισμό. Άλλα εξ αυτών διατείνονται ότι δεν ανήκουν στον «δημόσιο τομέα» (με βάση τις ισχύουσες διατάξεις), άλλα ότι είναι «κερδοφόρα», εννοείται, πάλι, με τις «πλάτες» του κράτους, το οποίο φρόντισε να τους δώσει «διαχειριστική επάρκεια» ώστε να μετέχουν σε εθνικά η κοινοτικά προγράμματα και να παρουσιάζουν «έσοδα». Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς;

Εκτύπωση

Θεσμοί, οικονομία και κοινωνία σε περιβάλλον κρίσης: Προς ποιά σχέση;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

 MindKeyΗ συζήτηση στην Ελλάδα για την επιτυχία ή την αποτυχία, ή τη  μερική,  έστω, επιτυχία ή αποτυχία του προγράμματος διάσωσης της ελληνικής οικονομίας έχει αρχίσει να απομακρύνεται από τα εύκολα- δηλαδή, από το εάν το ύψος του ελλείμματος ή του χρέους ήταν ή δεν ήταν τέτοιο που θα μας οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια εκεί που φθάσαμε ή εάν ο Παπανδρέου με τον Παπακωνσταντίνου είχαν ένα συνομωτικό σχέδιο για τον πλουτισμό τους μέσα από την καταβαράθρωση της χώρας....

Η (πολύ δειλή,ακόμη) συζήτηση που έχει αρχίσει να γίνεται και αφορά, κατά τη γνώμη μου, τη σωστή προσέγγιση του προβλήματος, έχει να κάνει με τα ενδημικά (σχεδόν) ελλείμματα θεσμών και οργανώσεων, με συγκεκριμένες πολιτικές που αξιολογούν το δημόσιο ως υποδεέστερο  του ιδιωτικού καθώς και με τον εντοπισμό του μηχανισμού εκείνου που επιτρέπει τον αέναο μετασχηματισμό αυτής της κεντρικής συνθήκης σε κάθε εποχή.

Εκτύπωση

Εντολείς, εντολοδόχοι, συναλλακτικά ήθη και πελάτες σε ελληνικό φόντο

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

press

Η  προβληματική

Ανατρέχοντας, πρόσφατα, στη βιβλιογραφία περί του προβλήματος του «εντολέα» και του «εντολοδόχου» (“principal-agentproblem), ανακάλεσα στη μνήμη μου την πρόσφατη διαμαρτυρία των δημοσιογράφων οι οποίοι κατήγγειλαν τον Υπουργό Οικονομικών που  απειλούσε, μονομερώς, να μεταβάλει την συμβασιακή τους σχέση με το δημόσιο. Νάτο, σκέφτηκα, το ελληνικό παράδειγμα: Ο εντολοδόχος παραβιάζει την εταιρική συνθήκη χωρίς συνεννόηση- τι χρεία έχομεν μαρτύρων προκειμένου να δείξουμε ακόμη μια ελληνική παραφωνία;

Η μικρή έρευνα που ακολούθησε ακύρωσε, ωστόσο, την αρχική αίσθηση βεβαιότητας. Ανέδειξε, όμως, ανάγλυφα, τις παραμέτρους του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού προβλήματος θέτοντας επί τάπητος τόσο την απαίτηση της κατάλληλης θεωρητικής στοιχείωσής του  όσο και την πρακτική λύση του με τον μέγιστο βαθμό αποδοτικότητας.

Εκτύπωση

Με το καροτσάκι του super market στους λεωφορειόδρομους της πληροφορικής

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

 cartΗ θέα του τροχήλατου αμαξιδίου «Σκλαβενίτης» στο Εφετείο Αθηνών που μετέφερε ογκώδεις πανόδετους φακέλους δικογραφιών, μου υπενθύμισε τους αφειδώς καλλιεργούμενους πομφόλυγες των προηγούμενων δεκαετιών περί «ψηφιακής Ελλάδας». Οι φερώνυμοι μεταρρυθμιστές απομειώθηκαν, στην πλειοψηφία τους, είτε σε αποτυχημένους ερασιτέχνες είτε σε μικρο-λαμόγια, αφήνοντας την αγορά πληροφορικής σε μεταπράτες χωρίς στρατηγική και όραμα.

Σήμερα που επανέρχονται τα τσαλακωμένα συνθήματα του δεύτερου και τρίτου ΚΠΣ, οι εκφορείς τους θα ήταν καλύτερα να σκεφτούν αντί των «λεωφορειοδρόμων της πληροφορίας» τον τρόπο μετάβασης από τους σημερινούς καρόδρομους και τα κουρασμένα άλογα που αγκομαχούν σ’ αυτούς σ’ ένα, έστω και λίγο, καλύτερο εργασιακό πεδίο.

Εκτύπωση

Αναστοχασμοί για την «αφοσίωση» και την «κοινωνία πολιτών» με αφορμή την απώλεια του Albert O. Hirschman

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

faceΟ συγγραφέας του  «Exit, Voice and Loyalty» (ελληνική μετάφραση: «Αποχώρηση, Διαφωνία, Αφοσίωση» με τον διαφωτιστικό υπότιτλο «Αντιδράσεις στην παρακμή επιχειρήσεων, οργανώσεων και κρατών») που απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου σε ηλικία 97 ετών υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ηθικούς φιλοσόφους του εικοστού αιώνα.

Κεφαλαιοποιώντας την περιπετειώδη νεότητά του, η οποία συνδέθηκε με τον αγώνα του για την υπεράπιση της δημοκρατίας με τη συμμετοχή του στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και τη διάσωση πολλών Γάλλων (μεταξύ αυτών και επώνυμων της τέχνης) από τον ναζιστικό διωγμό, ο Hirschmann  ανήκει στην κατηγορία των “refugeesscholars”, εκείνων των λαμπρών πνευμάτων που μεταλαμπάδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής την ιδέα ενός τρίτου πόλου κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης πέραν του καθαρόαιμου (άγριου) καπιταλισμού και του χομπσιανού (άγριου) κρατισμού, δηλαδή, την κοινωνία πολιτών.

Εκτύπωση

"Αξιολόγηση με το ζόρι": Μία ακόμα ψηφίδα στην μεταρρυθμιστική κόπωση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

targetΗ τρέχουσα συζήτηση περί αξιολογήσεως δομών και ανθρώπων του δημοσίου παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο για τη θεωρία της αξιολόγησης όσο και για την πρακτική της στην Ελλάδα: Πρόκειται  για «αξιολόγηση-με-το-ζόρι». Κυβέρνηση και δανειστές υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα των πελατειακών δικτύων δεν υπάρχει άλλος τρόπος αποδοχής της πέραν της βίαιης ενσωμάτωσής της.

Οι κοινωνικές ομάδες που «πρέπει- να- αξιολογηθούν» απορρίπτουν την αξιολόγηση, εκτιμώντας ότι αποτελεί πρόσχημα περαιτέρω μέτρων λιτότητας, ενώ δέχονται την αξιολόγηση ως τμήμα μιας έλλογης δημόσιας πολιτικής. Σύμφωνα μ’ έναν τυπικό ορισμό της αξιολόγησης, αυτή ορίζεται ως «η διαδικασία εκείνη, σύμφωνα με την οποία καθορίζονται/εφαρμόζονται γενικές εκτιμήσεις περί της ποιότητας, του βαθμού επίτευξης των στόχων, την αποδοτικότητα των προγραμμάτων, καθώς και τις επιπτώσεις και την οικονομική επιβάρυνση που αυτά επιφέρουν». Συνεπώς, προϋποτίθενται της αξιολόγησης στόχοι, δείκτες ποιότητας και αποδοτικότητας καθώς και δείκτες οικονομικότητας. Με δεδομένο ότι στην χώρα μας οι δημόσιες πολιτικές δεν ποσοτικοποιούνται κι έχουν χαρακτήρα κανονιστικό- [και άρα, δεν τίθενται ζητήματα αξιολόγησης, τα οποία προϋποθέτουν την εδραίωση μεθόδων και τεχνικών μάνατζμεντ στο δημόσιο]-, τότε η αξιολόγηση, συλλήβδην, δημόσιων πολιτικών, δομών και υπαλλήλων παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό.

Εκτύπωση

Κρίση Κράτους και Πολιτειακή Συνείδηση στην Ελλάδα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Kratos2Η συσχέτιση της κρίσης του κράτους με την πολιτειακή συνείδηση ημών των συνελλήνων, υπό την έννοια της απεικόνισής της, αποτελεί ένα από τα εύφορα πεδία αναζητήσεων των κοινωνικών επιστημόνων. Τούτο, διότι  η κρίση παραμένει ένα επιστημονικό curiosum, αφού συνιστά ένα πραγματικό γεγονός το οποίο ξεπέρασε τις επιστημονικές μας διχοτομίες και βεβαιότητες. Κάθε φορά που κάποιοι επιχειρούν να την ορίσουν ως  «οικονομική», αυτή μετατρέπεται σε «πολιτική», κι όταν οι πολιτικοί (επιστήμονες) καταγίνονται με τη σειρά τους να την ταξινομήσουν, τότε η κρίση μεταβάλλεται σε «κοινωνική»/ «αξιακή», κλπ.

Πορευόμαστε, λοιπόν, με την κρίση χωρίς να μπορούμε ακόμη ν’ αναπτύξουμε νέα γνωσιοθεωρητικά και μεθοδολογικά εργαλεία, που θα μπορέσουν, αφ’ ενός, να την εννοιολογήσουν πέραν της ρηχής κρισιακής οντολογίας και, εφ’ ετέρου, θα διαρρήξουν τις καταστροφικές μας βεβαιότητες περί των κρίσεων.

Εκτύπωση

O Εισαγγελέας κι ο Χάκερ: Η πορεία της ελληνικής κοινωνίας προς την διαφοροποίησή της

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

hackerΗ συζήτηση για τη «λίστα Λαγκάρντ» δεν αποτέλεσε, μέχρι τώρα,-ούτε αυτή- μια ευκαιρία αυτογνωσίας κι αναστοχασμού. Τα ελληνικά παραδοσιακά αντανακλαστικά της περιχαράκωσης φαίνεται να οριοθετούν τη συζήτηση στα γνωστά –κι ακίνδυνα- θέματα: Η παραγραφή, οι «κηπουροί» και μια ακατάσχετη πολιτικολογία, αυτιστικού τύπου, αποτρέπουν μια ευκαιρία εμβάθυνσης σε κοινωνικά ενδιαφέρουσες πράξεις και συμπεριφορές που μπορούν να αναδειχθούν μέσα από το συγκεκριμένο περιστατικό.

Εκτύπωση

Μια νέα στρατηγική για τη διαχείριση των ανθρώπινων πόρων της δημόσιας διοίκησης

Συντάχθηκε απο τον/την Π.Κατσιμάρδος, Κ.Μπούας on .

HR2

Η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού υπό συνθήκες κρίσης και δραστικού περιορισμού δημόσιων δαπανών συνιστά τη μεγαλύτερη ίσως πρόκληση για τη δημόσια διοίκηση. Το υψηλό κόστος μισθοδοσίας των ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων (13,6% του ΑΕΠ το 2009, έναντι μόλις 11% μ.ο. στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ[1]), τέθηκε εξαρχής στο επίκεντρο των μέτρων περιορισμού της δημόσιας δαπάνης, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό και πρωτόγνωρο πλαίσιο άσκησης πολιτικής ανθρώπινου δυναμικού.

Η μείωση του μέσου μισθού αλλά και του αριθμού των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό προϋπολογισμό[2] έχει αποτελέσει τη βασική προτεραιότητα στο διάστημα των τριών τελευταίων ετών. Η περικοπή των αποδοχών κατά μέσο όρο υπερβαίνει το 35%[3], ενώ ο αριθμός των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό προϋπολογισμό έχει μειωθεί κατά 9,9% (76.408 άτομα) σε σχέση με το 2010[4]. Πλέον των παρεμβάσεων που έχουν πραγματοποιηθεί έως σήμερα, η Ελλάδα οφείλει να μειώσει τον αριθμό των απασχολούμενων στο δημόσιο τομέα κατά 150.000 μέχρι το τέλος του 2015[5].

Εκτύπωση

Νέες πολιτικές ισορροπίες στις ΗΠΑ

Συντάχθηκε απο τον/την Κώστας Α. Λάβδας on .

 Corbis-42-20916613Ενώ πλησιάζουμε την 6η Νοεμβρίου, οι ΗΠΑ προσπαθούν να επιστρέψουν στην καθημερινότητα που τάραξε το πέρασμα του καταστροφικού τυφώνα Σάντυ από την Ανατολική Ακτή στις 29-30 Οκτωβρίου. Η υπεροχή Ομπάμα έχει σχετικοποιηθεί τις πρόσφατες εβδομάδες, αφότου η πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση Ομπάμα – Ρόμνι έδωσε στον δεύτερο ένα μικρό προβάδισμα. Αλλά οι δημοσκοπήσεις – αρκετά έγκυρες και περισσότερο ελέγξιμες αναφορικά με τις μεθόδους τους στις ΗΠΑ – δείχνουν μια δύσκολη και αμφίρροπη εκλογική μάχη, με τον Ομπάμα να εξακολουθεί να έχει ένα δυνητικό προβάδισμα. Τα ποσοστά απαντήσεων στους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους (όχι τα γενικά δημοσκοπικά ευρήματα στον πληθυσμό) δείχνουν μια συνεχιζόμενη υπεροχή Ομπάμα, αλλά η ψαλίδα φαίνεται να κλείνει.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.