Εκτύπωση

Αντί δημόσιας διοίκησης...βρεφονηπιακοί σταθμοί!

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Corbis-42-23918239Σ’ ένα από τα θλιβερά «ενημερωτικά» πρωινάδικα, όπου αναπαράγεται ο στείρος πολιτικός λόγος, ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) απευθύνει έκκληση στον Υπουργό κ. Χατζηδάκη (ως υπεύθυνου για το ΕΣΠΑ) να απορροφήσει αμέσως τους πόρους του ΕΠ «Διοικητική Μεταρρύθμιση» και «Ψηφιακή Σύγκλιση» προκειμένου να κάνουμε, τι, λέτε; Όχι βέβαια, κράτος υγιές, οικονομικό και αποτελεσματικό αλλά βρεφονηπακούς σταθμούς!

Κανένας από τους παριστάμενους βουλευτές και εκπροσώπους κομμάτων δεν σχολίασε το παράταιρο του πράγματος. Η «λογική» των προηγούμενων κοινοτικών «πακέτων» εξακολουθεί να είναι άτρωτη: Τα κοινοτικά κονδύλια δεν συνιστούν τίποτα παραπάνω από το τρέχον νόημα που τους έχει αποδοθεί στην αργκό, δηλαδή, «πακέτα». Ως τέτοια  μπορούν να μεταφέρονται και να «βουλώνουν τρύπες» ανάλογα με το ποιές ανάγκες έχουμε. Για παράδειγμα, δεν θα μπορούσαμε να βουλώσουμε μερικές τρύπες του ελλείμματος ή έστω να κάνουμε μερικές προσλήψεις στο δημόσιο και να καταστείλουμε το κύμα διαμαρτυρίας που έχει ξεσπάσει;

Εκτύπωση

Νομιμότητα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

NomimotitaΟ ΣΥΡΙΖΑ θα αποκαταστήσει τη νομιμότητα παντού (δια στόματος Παπαδημούλη).

Πρόκειται, άραγε, για μια ατάκα-κλισέ ενός κόμματος το οποίο πιθανολογεί την άνοδό του στην εξουσία και απευθύνεται στη ελλοχεύουσα συντηρητική αντίληψη «νόμου και τάξης» των ψηφοφόρων του;

Πρόκειται, μήπως, για έναν συμβολισμό που απευθύνεται ιδίως στους «συντηρητικούς»» (στο εσωτερικό και το εξωτερικό) οι οποίοι έχουν «κόλλημα» με τη νομιμότητα;

 Μήπως, όμως, η ατάκα έχει ένα πιο «καθεστωτικό»  νόημα; Μήπως, δηλαδή, εφεξής (από τη στιγμή που θα αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ) θα αρχίσει η «αποκατάσταση» της νομιμότητας δια της παραπομπής ορισμένων επίδικων υποθέσεων στα δικαστήρια; Αυτή δεν είναι η προσφιλής και παγίως ακολουθούμενη πρακτική των ελληνικών κομμάτων: Κραυγές στην αντιπολίτευση, «υπεύθυνη» στάση στην Κυβέρνηση....και, πάντα, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη που (θα) κάνει το καθήκον της...

Μήπως, πάλι, δεν εννοεί όλα τα προηγούμενα, αλλά μια γνήσια επαναστατική δράση, όπου η «νομιμότητα» ερμηνευόμενη κατά τας γραφάς των απανταχού ινστρουχτόρων της Αριστεράς (που να τους θυμάμαι όλους αυτούς;) θα αποτελέσει αντικείμενο του επαναστατικού μετασχηματισμού της κοινωνίας μας;

Εκτύπωση

Της αναδιοργανώσεως: οργάνωση - αναδιοργάνωση - αποδιοργάνωση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

swimmerAπό τις εφημερίδες: «Προτεραιότητα του νέου Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και της Κυβέρνησης είναι να ολοκληρωθούν τα νέα οργανογράμματα». Συνήθως, το «ρεπορτάζ» εξαντλείται στην μεταφορά της δήλωσης του πολιτικού. Έχει τον χαρακτήρα ηχείου κι όχι φίλτρου της πληροφορίας. Είναι ν’ αναρωτιέται κανείς: Είναι η δύναμη της άγνοιας και του ωχαδερφισμού εκείνη που υπαγορεύει στον αρθρογράφο την άκοπη ατάκα; Είναι ο καιροσκοπισμός του πολιτικού και του κόμματος εκείνος που την σερβίρει (μέσω του κακοπληρωμένου και αδιάφορου δημοσιογράφου) ως είδηση; Ή, αλλοίμονο, δεν ισχύει τίποτα από τα προηγούμενα, και βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα ακόμη επισόδειο στο καταστροφικό μπρα-ντε-φερ του ελληνικού πελατειακού συστήματος με τον δυτικό ορθολογισμό;

Εκτύπωση

Ηνιοχώντας τις αλλαγές...

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

 Iniochos«Πάντοτε θεωρούσα τον Ηνίοχο των Δελφών σαν έναν τυφλό σε ακίνητη πορεία, ένα ίχνος στο χρόνο που μας ξεγελά, μια αναθηματική στήλη με μάτια από σμάλτο και βλεφαρίδες μπρούτζινες, μια μαρτυρία συνέχειας αυτής της Ελλάδας, για το ρόλο της οποίας στην παγκόσμια αταξία δεν έχω να πω, της απονέμω, όμως, με την εξουσία που δόθηκε στους ποιητές, το παράσημο της Τάξης και του Μύθου, τάξης αόρατης και κυρίαρχης». Τα λόγια ανήκουν στον Ζαν Κοκτώ (πρόλογος στο βιβλίο του Dore Ogrizek «La Grèce», Οde, Paris, 1953).

Η παράσταση του Ηνιόχου θεωρείται απαράμιλλο δείγμα ποιότητας, αφου μπορεί κανείς να κρίνει την ικανότητά του να «ηνιοχεί» (ενώ φαινομενικά είναι ακίνητος), παρατηρώντας την τελειότητα των κάτω άκρων του τα οποία είναι άκρα γυμνασμένα από την άσκηση. Μη μπορώντας να δείξει το σώμα του το οποίο καλύπτεται από έναν χιτώνα μέχρι τους αστραγάλους, ο γλύπτης έπρεπε να αποδώσει τέλεια την λεπτομέρεια σε ένα σημείο του σώματός του, έτσι ώστε ο θεατής να μπορεί εύκολα να ανασυγκροτήσει την «ιστορία» της ηνιόχησης πίσω από το άγαλμα. Οι αρετές/αξίες που συναρτώνται με τη δύναμη, δηλαδή, το πάθος, η επιμονή για τον τελικό σκοπό, όλα αυτά που σήμερα πολλοί «γκουρού» διατείνονται ότι πρέπει να προϋπάρξουν για να μπορέσει να πετύχει μια προσπάθεια αλλαγής, φαίνεται να είναι συγκεντρωμένα, αν και όχι με προφάνεια, στην παράσταση του Ηνιόχου.

Εκτύπωση

Ελληνική κρίση: είναι η διακυβέρνηση ηλίθιε!

Συντάχθηκε απο τον/την Πέτρος Κατσιμάρδος on .

 governanceΟικονομίες σε ανάπτυξη, κοινωνίες σε κρίση

Με την Ελλάδα να διανύει το πέμπτο συνεχές έτος ύφεσης και τη σωρευτική απώλεια του ΑΕΠ να ξεπερνά το 25%, το ζήτημα της ανάπτυξης δικαίως μονοπωλεί το δημόσιο διάλογο και συνιστά απόλυτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση. Παρά το γεγονός ότι ήδη από τοΜάιο του 2010,  η ανάπτυξη έχει τεθεί ως βασικός στόχος και προϋπόθεση εξόδου από την κρίση, οι προσδοκίες συνεχώς διαψεύδονται και τα ορόσημα συνεχώς να μετατίθενται. Η επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς  ανάπτυξης, θυμίζει την αναζήτηση του χαμένου δισκοπότηρου. Σε αυτή την προοπτική έχουν στηριχθεί όλες οι ελπίδες του πολιτικού συστήματος για έξοδο από την κρίση, ωστόσο όλες οι έως σήμερα προσπάθειες για την ανάκαμψη της οικονομίας έχουν αποτύχει.

Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα πασχίζει για την ανάσχεση της ύφεσης, υπάρχει μια χώρα που τα τελευταία 5 χρόνια έχει καταφέρει να αυξήσει σωρευτικά το ΑΕΠ της κατά 90% (πίνακας 1). Με το δημόσιο χρέος να φθάνει μόλις το 8% του ΑΕΠ, η χώρα αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί πρότυπο, αν δεν ήταν το Αφγανιστάν, όπου την ίδια περίοδο παραπάνω από 23.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε μάχες και το προσδόκιμο ζωής δεν ξεπερνά τα 49 έτη[1]. Πολλοί, βεβαίως, θα ισχυριστούν –και σωστά- ότι το Αφγανιστάν είναι μια ειδική περίπτωση.

Εκτύπωση

Η δικαστικοποίηση της πολιτικής

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

ERT.jpgΚατά την δεκαετία του 80, στην τότε Δυτική Γερμανία, ήταν συχνό το φαινόμενο οι πολιτικές διαμάχες να παραπέμπονται στις αίθουσες των δικαστηρίων και, ιδίως, εκείνης στην Καρλσρούη που είναι η έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η λύση φαινόταν ιδιαίτερα αποδοτική για το πολιτικό σύστημα, αφού, ουσιαστικά, κρυβόταν πίσω από την κρίση του ανώτατου δικαστηρίου.

Οι δικαστές, από την άλλη, άρχισαν να κρίνουν εάν οι πύραυλοι μέσου βεληνεκούς θα έπρεπε ή όχι να σταθμεύουν στη Γερμανία, εάν θα επιτρέπονταν οι εκτρώσεις, κλπ. Οι διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες μεταφέρθηκαν από την Βόννη που ήταν, τότε, η πρωτεύουσα της Γερμανίας στην  Καρλσρούη...

Εκτύπωση

Επ’ αφορμή της ΕΡΤ

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

parasiteΤο «Παράσιτο» αποτελεί μια κλασική, ήδη, πραγματεία του Michel Serres, ενδεχομένως γνωστή, σε πολλούς αναγνώστες αυτής της ιστοσελίδας.

Το Παράσιτο ερμηνεύεται από τον Serres ως ένα σύστημα με βασική του ιδιότητα να «φιλοξενείται» από άλλα συστήματα. Εάν προσχωρήσει κανείς στη λογική του επιχειρήματος, θα κατανοήσει την ύπαρξη γενεών και ιεραρχιών παρασίτων, έναν κόσμο παρασίτων, που αποτελεί ένα «αναγκαίο» περιβάλλον των υπολοίπων κοινωνικών συστημάτων.

Στην ελληνική εκδοχή άσκησης πολιτικής με «τσαμπουκά» στην περίπτωση της ΕΡΤ (βλ. επίσης συναφή «βαρβαρότητα», «αποφασιστικότητα»),  μπορεί να έχει εφαρμογή η θεωρία του παράσιτου; Κατά τη γνώμη μου, ναι. Για τους εξής λόγους:

Εκτύπωση

Ο φόβος του (κομματικού) τερματοφύλακα μπροστά στα (διοικητικά) πέναλτι.

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Goalposter«Το Άγνωστο εναντίον του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ»: Αυτόν τον έξυπνο τίτλο διάλεξε ο αρθρογράφος των PA Times στο τελευταίο τεύχος τους, προκειμένου να επισημάνει την αναγκαιότητα διαχείρισης της κληρονομιάς του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ (NΔM), του ρεύματος που δέσποσε στη διοικητική επιστήμη και πρακτική, για περισσότερο από 30 χρόνια.

Όμως, οι καταιγιστικές εξελίξεις στις ΗΠΑ και τον κόσμο, μετά το 2008, έθεσαν επί τάπητος την αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού των μεθόδων και πρακτικών των προηγούμενων χρόνων, με σκοπό την καλύτερη αντιμετώπιση των νέων προβλημάτων που ανέκυψαν. Μεταξύ αυτών, συγκαταλέγονται η χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική κρίση, οι εκτός ελέγχου φυσικές καταστροφές και η έξαρση της τρομοκρατίας. Τι μας προσέφερε το ΝΔΜ, όσον αφορά την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, σε τι δεν μπόρεσε να απαντήσει και τι μένει ανοιχτό για  μια νέα διοικητική ατζέντα;

Εκτύπωση

Η αξιολόγηση των αξιολογητών

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

EvaluatorΜαζί με την αξιολόγηση των δημοσίων υπηρεσιών και υπαλλήλων προτείνεται να αξιολογηθεί τώρα η Κυβέρνηση και το σύνολο των πολιτικών προσώπων. Η διαδικασία θα είναι, τηρουμένων των αναλογιών, η ίδια: Μέχρι τις 31/5 (ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να έχουν παραδοθεί τα περιγράμματα των θέσεων του Δημοσίου με βάση τα οποία θα γίνει η αξιολόγηση των υπαλλήλων) θα πρέπει να παραδοθεί, με ευθύνη κάθε Υπουργού, το περίγραμμα της θέσης του. Το ίδιο θα ιχύει και για τους Αναπληρωτές Υπουργούς, τους Υφυπουργούς και Γενικούς Γραμματείς της κεντρικής κυβέρνησης, τους διοικητές των εποπτευομένων από αυτούς νομικών προσώπων, τους επικεφαλής των ανεξάρτητων αρχών, τους Περιφερειάρχες και Δημάρχους. Θα πρέπει επίσης να αξιολογηθούν οι 1200 μετακλητοί σύμβουλοι των Υπουργών, οι Αντιδήμαρχοι και οι σύμβουλοι των διοικητών και λοιπών επικεφαλής κρατικών αρχών.

Εκτύπωση

Εμπρός για νέες (διοικητικές) περιπέτειες

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

reform adventureΤην εμφανή καθυστέρηση της χώρας στην προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων διαδέχθηκε, όλως αιφνιδίως, ένας επικοινωνιακός κατακλυσμός περί «εφόδου στα χειμερινά ανάκτορα»: Τα μεγάλα «ταμπού» της ελληνικής δημόσιας διοίκησης «πέφτουν»: Η τρισκατάρατη μονιμότητα θα αρθεί (με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση), ο δρόμος για μαζικές απολύσεις ανοίγει (μέσω τρόικας) και σωρεία οργανισμών οδεύουν για κλείσιμο (οι ίδιοι που εδώ κι ένα εξάμηνο «πάνε κι έρχονται»). Το ερώτημα παραμένει, όμως, το ίδιο: Μπορούν όλα αυτά τα μέτρα να οδηγήσουν σ' ένα καλύτερο κράτος; Μπορεί η ελληνική δημόσια διοίκηση, μετά απ' όλα αυτά, να γίνει αποδοτικότερη, αποτελεσματικότερη και οικονομικότερη; Θεωρούμε πως όχι. Να εξηγηθούμε γιατί: Ακόμη μια φορά η μονιμότητα τίθεται ως μείζων δυσλειτουργία του ελληνικού κράτους, ενώ το πρόβλημα της υπερστελέχωσης και, κυρίως, της στελέχωσης του κράτους με ακατάλληλους υπαλλήλους ήταν και είναι καθαρώς πολιτική επιλογή. Υπό την αρχή της μονιμότητας, καλύφθηκαν όλοι εκείνοι που τη χρησιμοποίησαν ως άλλοθι, προκειμένου να μονιμοποιήσουν ορδές κομματικών φίλων, κουμπάρων κ.λπ.

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.