Εκτύπωση

Η πολυνομία είναι ο εχθρός της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

complexity Το βαρόμετρο κινδύνων της Allianz για το 2018 (Allianz Risk Barometer) δείχνει ότι ο βασικός επιχειρηματικός κίνδυνος παγκοσμίως είναι οι κυβερνοεπιθέσεις. Για την Ελλάδα, όμως, ως σημαντικότερος επιχειρηματικός κίνδυνος σύμφωνα με το Allianz Risk Barometer για το 2018 αναδείχθηκε η «αλλαγή της νομοθεσίας». Ένας κίνδυνος που σε άλλες χώρες έχει αντιμετωπιστεί προ πολλού, εδώ εξακολουθεί να αποτελεί τον επιχειρηματικό κίνδυνο νούμερο ένα. Aκόμη χειρότερο όμως κι απ’ αυτό είναι το ότι η «υπεύθυνη» κυβέρνηση που θα έπρεπε να μεριμνά για την επίλυση του προβλήματος όχι μόνον δεν αναγνωρίζει τη σημασία του αλλά, αντιθέτως, κάνει ό,τι μπορεί για να το επιτείνει.

Εκτύπωση

Μάλιστα, κύριε υπουργέ…

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Karkatsoulis Το ότι υπήρξαν σκάνδαλα και κακοδιαχείριση στον χώρο της υγείας είναι ηλίου φαεινότερον. Σκάνδαλα υπήρξαν και σε άλλα πεδία πολιτικής. Εύλογο είναι να υποθέσει κανείς ότι από τα σκάνδαλα αυτά μόνον λίγα είδαν το φως της δημοσιότητας. Είναι, επίσης, βέβαιον ότι και σήμερα υπάρχουν οι προϋποθέσεις κακοδιοίκησης, ενδεχομένως δε και σκάνδαλα, τα οποία θα αποκαλυφθούν στο μέλλον.

Εκτύπωση

Το πελατειακό κράτος και η επόμενη χρεοκοπία

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Pelateiaki XreokopeiaΤο ελληνικό πελατειακό κράτος είναι ένα μοντέλο διακυβέρνησης. Δεν έχει σχέση με τη γραφική φιγούρα του Μαυρογυαλούρου, όπως είθισται να διακωμωδείται. Λειτουργεί υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του κόμματος που κυβερνά με βάση το δίπολο «κομματικός φίλος» αντί «κομματικού εχθρού». Ο δυαδικός κώδικας αυτός του επιτρέπει, αφενός, να επιλέγει τις δράσεις εκείνες που ευνοούν τους κυβερνητικούς στο σύνολο των τμημάτων του (αρμοδιότητες, δομές, άνθρωποι, προϋπολογισμοί, υπηρεσίες) και, αφετέρου, να αντιμετωπίζει επιθέσεις από «ξένους» που στηρίζονται στις αρχές της αμεροληψίας και του κράτους δικαίου.
Εκτύπωση

Τρία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ: Ο εθνολαϊκισμός ήρθε για να μείνει

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

3 xronia_syrizaΜια από τις πιο «παράδοξες» συμμαχίες ενός ακροαριστερού κι ενός ακροδεξιού κόμματος ολοκληρώνουν μια τριετία διακυβέρνησης και πλέον τα δεδομένα είναι επαρκή για την αποτίμησή της. Δεν μπορεί να κάνει κανείς να αξιολογήσει αυτή τη διακυβέρνηση με τους παραδοσιακούς όρους αξιολόγησης των πεπραγμένων ενός κυβερνητικού σχηματισμού. Ένα απ’ αυτά είναι η συνέπεια μεταξύ (ιδεολογικών) λόγων και έργων. Είναι οφθαλμοφανές ότι τα πεπραγμένα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βρίσκονται, στον αντίποδα των διακηρυγμένων ιδεολογικών τους θέσεων. Είναι, κατά συρροήν, ασυνεπείς ακόμη και απέναντι στο κοινό αφήγημα που τους έφερε στην εξουσία, εκείνο του «αντι-μνημονίου».

Εκτύπωση

Και καθαρή έξοδος από το πελατειακό σύστημα, πότε;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Varvaressos Θα ήθελα να ακούσω τον πρωθυπουργό, τον λαλίστατο κυβερνητικό εκπρόσωπο και τους υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να ανακοινώνουν την ημερομηνία της εξόδου της χώρας από το πελατειακό κράτος. Μέχρι τώρα, ανακοινώνουν μόνο την έξοδο- καθαρή, μάλιστα- από τα μνημόνια. Ίσως να εννοούν ότι θα καταργηθεί και το πελατειακό κράτος μαζί μ’ αυτά.

Εκτύπωση

Από τους νόμους - κουρελούδες, στους νόμους - σκουπίδια

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

garbageΤο νομοσχέδιο των προαπαιτουμένων που ψηφίστηκε χθες από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποτελεί την επιτομή της κακής νομοθέτησης. Οι 1304 σελίδες, τα 400 άρθρα, οι 100 εξουσιοδοτήσεις για έκδοση παραγώγου δικαίου και η 1 (μία) ημέρα διαβούλευσης για όλ’ αυτά, συνθέτουν τα αποδεικτικά στοιχεία του ισχυρισμού μας. Επιπλέον, τα ατάκτως ερριμμένα ρυθμιστικά αντικείμενα- τουλάχιστον 6 διαφορετικά νομοθετήματα με μια σχετική αυτοτέλεια- δημιουργούν ένα μόρφωμα από εκείνα που την δεκαετία 60 είχαν αποκληθεί «νόμοι-κουρελούδες» και σήμερα μπορεί να ονομαστούν «νόμοι-σκουπίδια».

Εκτύπωση

Καπιταλισμός-καζίνο à la ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Casino Ακόμη μια καινοτομία από τους εθνολαϊκιστές που μας κυβερνούν! Ένα νέο εύρημα, ένα άγνωστο, μέχρις στιγμής υβρίδιο, προστίθεται από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην παγκόσμια συζήτηση για τον καπιταλισμό-καζίνο. Μην μπερδεύεστε- δεν εννοώ τα καζίνο που θα δημιουργηθούν σε κάθε μεγάλη και μικρή πόλη της Ελλάδας. Εννοώ την αντίληψη περί ανάπτυξης του κομίζουν οι κομματικοί κομισάροι.

Εκτύπωση

Μύθοι και πραγματικότητες για τη γραφειοκρατία

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Thranio Είθισται να χρησιμοποιούμε την έκφραση «αστικός μύθος», όταν αναφερόμαστε σε δοξασίες που έχουν εδραιωθεί σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού χωρίς να ερείδονται στην πραγματικότητα. Ένας τέτοιος αστικός μύθος, στην Ελλάδα, είναι ότι το δημόσιο «δεν φτιάχνει». Είναι μια αυτο-εκπληρούμενη προφητεία για κάθε κυβέρνηση που θέλει να «πάρει την εξουσία» αλλά δεν την αφήνει το «βαθύ κράτος». Προσέξτε, τώρα, τι εύκολα αναπαράγεται ο αστικός μύθος: Αφού «προσπαθήσαμε» αλλά «ηττηθήκαμε», είμαστε «αναγκασμένοι» να κυβερνήσουμε με ό,τι έχουμε. Επομένως, δώστε μας ξανά την ψήφο σας και θα ξανα-προσπαθήσουμε (εννοείται ότι θα ξανα-αποτύχουμε αλλά δεν σας το λέμε, κιόλας, από πριν). Δεν υπάρχει ούτε ένας πολιτικός πρώτης γραμμής που να μην έχει επαναλάβει ότι η διακυβέρνησή του θα ήταν καλύτερη, εάν δεν υπήρχαν τα εμπόδια του βαθέος κράτους.

Εκτύπωση

Ποιος φοβάται την επιβράβευση της αποδοτικότητας;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

icecream H πρόσφατη απόφαση της προέδρου του Ελληνικού Οργανισμού Φαρμάκων να διανείμει ως «επίδομα παραγωγικότητας», ένα μέρος του πλεονάσματος που συγκέντρωσε, αφού ξεπέρασε τον δημοσιονομικό στόχο που είχε τεθεί γι’ αυτόν, δημιούργησε αντιδράσεις του τύπου: «Δημόσιοι υπάλληλοι μοιράζουν μπόνους στον εαυτό τους, την ώρα που ο κόσμος πεινάει». Το πρόβλημα δεν βρισκόταν στο ίδιο το επίδομα ή στην προέλευσή του ούτε στον στόχο που εξυπηρετούσε, αλλά στο ότι το πήραν οι «βολεμένοι» δημόσιοι υπάλληλοι. Ο λαϊκισμός ελλοχεύει παντού: Ούτε η διοίκηση του ΕΟΦ μας ενημέρωσε για την δημοσιονομική υγεία του οργανισμού (το πλεόνασμα, άραγε, προέρχεται από την κερδοφορία ενός υγιούς οργανισμού ή πρόκειται, απλώς, για «σφιχτή» ταμειακή διαχείριση;) ούτε όμως κι εκείνοι που θέλγονται από τους κοινωνικούς αυτοματισμούς (κακοί δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον καλών ιδιωτικών), σκέφτονται για την ορθότητα ή το λάθος του στόχου που εξυπηρετεί το μέτρο.

Εκτύπωση

Επείγει η μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής αρμοδιοτήτων

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

typewrighter Ένα από τα κορυφαία, κομβικά προβλήματα του ελληνικού δημοσίου είναι οι «αρμοδιότητες». Έννοια εδραιωμένη στη νομοκρατούμενη ελληνική διοικητική παράδοση εξακολουθεί να στοιχειοθετεί το DNA του ελληνικού δημοσίου.Η «αρμοδιότητα» αποτελεί κατάλοιπο μιας παρωχημένης αντίληψης για την αποστολή και το έργο των διοικητικών οργάνων. Σύμφωνα μ’ αυτήν, τα δημόσια νομικά πρόσωπα προσομοιάζουν προς φυσικά πρόσωπα και, γι’ αυτό, η αρμοδιότητα είναι κάτι που αποδίδεται σ’ ένα πρόσωπο και εκχωρείται απ’ αυτό σε άλλα. Σύμφωνα μ’ αυτή την παραδοχή, ως αρμοδιότητα κατανοείται η ικανότητα του διοικητικού οργάνου είτε να θεσπίζει με πράξεις του μονομερώς κανόνες δικαίου (έκδοση κανονιστικών πράξεων) ή ατομικές ρυθμίσεις (έκδοση ατομικών πράξεων), να συνάπτει συμβάσεις είτε να προβαίνει σε υλικές ενέργειες. Οι προϋποθέσεις και οι συνέπειες των πράξεών του εκφεύγουν της προκείμενης ανάλυσης. Ο Υπουργός, ενεργών ως διοικητικό όργανο του Δημοσίου ασκεί την αρμοδιότητά του εντός μιας ευρείας οργανωτικής ενότητας, ενός υπουργείου. Επειδή, όμως, στην Ελλάδα δεν υπάρχει κουλτούρα οργάνωσης και ταξινόμησης, τα υπουργεία αποτελούν, κατ’ ουσία, «κουβάδες» μέσα στους οποίους ρίχνουμε ποικίλες όσες αρμοδιότητες. Κάποιες εξ αυτών μπορεί να αφορούν το «καθ’ ύλην» αντικείμενο, ενώ κάποιες άλλες (συχνά, πολλές) αφορούν μύρια όσα άλλα άσχετα

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.