Εκτύπωση

Ο φόβος του (κομματικού) τερματοφύλακα μπροστά στα (διοικητικά) πέναλτι.

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Goalposter«Το Άγνωστο εναντίον του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ»: Αυτόν τον έξυπνο τίτλο διάλεξε ο αρθρογράφος των PA Times στο τελευταίο τεύχος τους, προκειμένου να επισημάνει την αναγκαιότητα διαχείρισης της κληρονομιάς του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ (NΔM), του ρεύματος που δέσποσε στη διοικητική επιστήμη και πρακτική, για περισσότερο από 30 χρόνια.

Όμως, οι καταιγιστικές εξελίξεις στις ΗΠΑ και τον κόσμο, μετά το 2008, έθεσαν επί τάπητος την αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού των μεθόδων και πρακτικών των προηγούμενων χρόνων, με σκοπό την καλύτερη αντιμετώπιση των νέων προβλημάτων που ανέκυψαν. Μεταξύ αυτών, συγκαταλέγονται η χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική κρίση, οι εκτός ελέγχου φυσικές καταστροφές και η έξαρση της τρομοκρατίας. Τι μας προσέφερε το ΝΔΜ, όσον αφορά την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, σε τι δεν μπόρεσε να απαντήσει και τι μένει ανοιχτό για  μια νέα διοικητική ατζέντα;

Εκτύπωση

Η αξιολόγηση των αξιολογητών

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

EvaluatorΜαζί με την αξιολόγηση των δημοσίων υπηρεσιών και υπαλλήλων προτείνεται να αξιολογηθεί τώρα η Κυβέρνηση και το σύνολο των πολιτικών προσώπων. Η διαδικασία θα είναι, τηρουμένων των αναλογιών, η ίδια: Μέχρι τις 31/5 (ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να έχουν παραδοθεί τα περιγράμματα των θέσεων του Δημοσίου με βάση τα οποία θα γίνει η αξιολόγηση των υπαλλήλων) θα πρέπει να παραδοθεί, με ευθύνη κάθε Υπουργού, το περίγραμμα της θέσης του. Το ίδιο θα ιχύει και για τους Αναπληρωτές Υπουργούς, τους Υφυπουργούς και Γενικούς Γραμματείς της κεντρικής κυβέρνησης, τους διοικητές των εποπτευομένων από αυτούς νομικών προσώπων, τους επικεφαλής των ανεξάρτητων αρχών, τους Περιφερειάρχες και Δημάρχους. Θα πρέπει επίσης να αξιολογηθούν οι 1200 μετακλητοί σύμβουλοι των Υπουργών, οι Αντιδήμαρχοι και οι σύμβουλοι των διοικητών και λοιπών επικεφαλής κρατικών αρχών.

Εκτύπωση

Εμπρός για νέες (διοικητικές) περιπέτειες

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

reform adventureΤην εμφανή καθυστέρηση της χώρας στην προώθηση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων διαδέχθηκε, όλως αιφνιδίως, ένας επικοινωνιακός κατακλυσμός περί «εφόδου στα χειμερινά ανάκτορα»: Τα μεγάλα «ταμπού» της ελληνικής δημόσιας διοίκησης «πέφτουν»: Η τρισκατάρατη μονιμότητα θα αρθεί (με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση), ο δρόμος για μαζικές απολύσεις ανοίγει (μέσω τρόικας) και σωρεία οργανισμών οδεύουν για κλείσιμο (οι ίδιοι που εδώ κι ένα εξάμηνο «πάνε κι έρχονται»). Το ερώτημα παραμένει, όμως, το ίδιο: Μπορούν όλα αυτά τα μέτρα να οδηγήσουν σ' ένα καλύτερο κράτος; Μπορεί η ελληνική δημόσια διοίκηση, μετά απ' όλα αυτά, να γίνει αποδοτικότερη, αποτελεσματικότερη και οικονομικότερη; Θεωρούμε πως όχι. Να εξηγηθούμε γιατί: Ακόμη μια φορά η μονιμότητα τίθεται ως μείζων δυσλειτουργία του ελληνικού κράτους, ενώ το πρόβλημα της υπερστελέχωσης και, κυρίως, της στελέχωσης του κράτους με ακατάλληλους υπαλλήλους ήταν και είναι καθαρώς πολιτική επιλογή. Υπό την αρχή της μονιμότητας, καλύφθηκαν όλοι εκείνοι που τη χρησιμοποίησαν ως άλλοθι, προκειμένου να μονιμοποιήσουν ορδές κομματικών φίλων, κουμπάρων κ.λπ.

Εκτύπωση

Όχι άλλη «μεταρρύθμιση»- Μεταρρύθμιση τώρα!

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

tsekouriΣάλος.... Η ελληνική πολιτεία ανακαλύπτει τον εαυτό της...Διαβάζουμε («ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/3) για νομικά πρόσωπα που δεν «δέχονται» να μπουν στο ενιαίο μισθολόγιο, ενώ χρηματοδοτούνται αμέσως ή εμμέσως από τον κρατικό προϋπολογισμό. Άλλα εξ αυτών διατείνονται ότι δεν ανήκουν στον «δημόσιο τομέα» (με βάση τις ισχύουσες διατάξεις), άλλα ότι είναι «κερδοφόρα», εννοείται, πάλι, με τις «πλάτες» του κράτους, το οποίο φρόντισε να τους δώσει «διαχειριστική επάρκεια» ώστε να μετέχουν σε εθνικά η κοινοτικά προγράμματα και να παρουσιάζουν «έσοδα». Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς;

Εκτύπωση

Θεσμοί, οικονομία και κοινωνία σε περιβάλλον κρίσης: Προς ποιά σχέση;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

 MindKeyΗ συζήτηση στην Ελλάδα για την επιτυχία ή την αποτυχία, ή τη  μερική,  έστω, επιτυχία ή αποτυχία του προγράμματος διάσωσης της ελληνικής οικονομίας έχει αρχίσει να απομακρύνεται από τα εύκολα- δηλαδή, από το εάν το ύψος του ελλείμματος ή του χρέους ήταν ή δεν ήταν τέτοιο που θα μας οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια εκεί που φθάσαμε ή εάν ο Παπανδρέου με τον Παπακωνσταντίνου είχαν ένα συνομωτικό σχέδιο για τον πλουτισμό τους μέσα από την καταβαράθρωση της χώρας....

Η (πολύ δειλή,ακόμη) συζήτηση που έχει αρχίσει να γίνεται και αφορά, κατά τη γνώμη μου, τη σωστή προσέγγιση του προβλήματος, έχει να κάνει με τα ενδημικά (σχεδόν) ελλείμματα θεσμών και οργανώσεων, με συγκεκριμένες πολιτικές που αξιολογούν το δημόσιο ως υποδεέστερο  του ιδιωτικού καθώς και με τον εντοπισμό του μηχανισμού εκείνου που επιτρέπει τον αέναο μετασχηματισμό αυτής της κεντρικής συνθήκης σε κάθε εποχή.

Εκτύπωση

Εντολείς, εντολοδόχοι, συναλλακτικά ήθη και πελάτες σε ελληνικό φόντο

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

press

Η  προβληματική

Ανατρέχοντας, πρόσφατα, στη βιβλιογραφία περί του προβλήματος του «εντολέα» και του «εντολοδόχου» (“principal-agentproblem), ανακάλεσα στη μνήμη μου την πρόσφατη διαμαρτυρία των δημοσιογράφων οι οποίοι κατήγγειλαν τον Υπουργό Οικονομικών που  απειλούσε, μονομερώς, να μεταβάλει την συμβασιακή τους σχέση με το δημόσιο. Νάτο, σκέφτηκα, το ελληνικό παράδειγμα: Ο εντολοδόχος παραβιάζει την εταιρική συνθήκη χωρίς συνεννόηση- τι χρεία έχομεν μαρτύρων προκειμένου να δείξουμε ακόμη μια ελληνική παραφωνία;

Η μικρή έρευνα που ακολούθησε ακύρωσε, ωστόσο, την αρχική αίσθηση βεβαιότητας. Ανέδειξε, όμως, ανάγλυφα, τις παραμέτρους του ελληνικού κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού προβλήματος θέτοντας επί τάπητος τόσο την απαίτηση της κατάλληλης θεωρητικής στοιχείωσής του  όσο και την πρακτική λύση του με τον μέγιστο βαθμό αποδοτικότητας.

Εκτύπωση

Με το καροτσάκι του super market στους λεωφορειόδρομους της πληροφορικής

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

 cartΗ θέα του τροχήλατου αμαξιδίου «Σκλαβενίτης» στο Εφετείο Αθηνών που μετέφερε ογκώδεις πανόδετους φακέλους δικογραφιών, μου υπενθύμισε τους αφειδώς καλλιεργούμενους πομφόλυγες των προηγούμενων δεκαετιών περί «ψηφιακής Ελλάδας». Οι φερώνυμοι μεταρρυθμιστές απομειώθηκαν, στην πλειοψηφία τους, είτε σε αποτυχημένους ερασιτέχνες είτε σε μικρο-λαμόγια, αφήνοντας την αγορά πληροφορικής σε μεταπράτες χωρίς στρατηγική και όραμα.

Σήμερα που επανέρχονται τα τσαλακωμένα συνθήματα του δεύτερου και τρίτου ΚΠΣ, οι εκφορείς τους θα ήταν καλύτερα να σκεφτούν αντί των «λεωφορειοδρόμων της πληροφορίας» τον τρόπο μετάβασης από τους σημερινούς καρόδρομους και τα κουρασμένα άλογα που αγκομαχούν σ’ αυτούς σ’ ένα, έστω και λίγο, καλύτερο εργασιακό πεδίο.

Εκτύπωση

Αναστοχασμοί για την «αφοσίωση» και την «κοινωνία πολιτών» με αφορμή την απώλεια του Albert O. Hirschman

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

faceΟ συγγραφέας του  «Exit, Voice and Loyalty» (ελληνική μετάφραση: «Αποχώρηση, Διαφωνία, Αφοσίωση» με τον διαφωτιστικό υπότιτλο «Αντιδράσεις στην παρακμή επιχειρήσεων, οργανώσεων και κρατών») που απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου σε ηλικία 97 ετών υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ηθικούς φιλοσόφους του εικοστού αιώνα.

Κεφαλαιοποιώντας την περιπετειώδη νεότητά του, η οποία συνδέθηκε με τον αγώνα του για την υπεράπιση της δημοκρατίας με τη συμμετοχή του στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και τη διάσωση πολλών Γάλλων (μεταξύ αυτών και επώνυμων της τέχνης) από τον ναζιστικό διωγμό, ο Hirschmann  ανήκει στην κατηγορία των “refugeesscholars”, εκείνων των λαμπρών πνευμάτων που μεταλαμπάδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής την ιδέα ενός τρίτου πόλου κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης πέραν του καθαρόαιμου (άγριου) καπιταλισμού και του χομπσιανού (άγριου) κρατισμού, δηλαδή, την κοινωνία πολιτών.

Εκτύπωση

"Αξιολόγηση με το ζόρι": Μία ακόμα ψηφίδα στην μεταρρυθμιστική κόπωση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

targetΗ τρέχουσα συζήτηση περί αξιολογήσεως δομών και ανθρώπων του δημοσίου παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο για τη θεωρία της αξιολόγησης όσο και για την πρακτική της στην Ελλάδα: Πρόκειται  για «αξιολόγηση-με-το-ζόρι». Κυβέρνηση και δανειστές υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα των πελατειακών δικτύων δεν υπάρχει άλλος τρόπος αποδοχής της πέραν της βίαιης ενσωμάτωσής της.

Οι κοινωνικές ομάδες που «πρέπει- να- αξιολογηθούν» απορρίπτουν την αξιολόγηση, εκτιμώντας ότι αποτελεί πρόσχημα περαιτέρω μέτρων λιτότητας, ενώ δέχονται την αξιολόγηση ως τμήμα μιας έλλογης δημόσιας πολιτικής. Σύμφωνα μ’ έναν τυπικό ορισμό της αξιολόγησης, αυτή ορίζεται ως «η διαδικασία εκείνη, σύμφωνα με την οποία καθορίζονται/εφαρμόζονται γενικές εκτιμήσεις περί της ποιότητας, του βαθμού επίτευξης των στόχων, την αποδοτικότητα των προγραμμάτων, καθώς και τις επιπτώσεις και την οικονομική επιβάρυνση που αυτά επιφέρουν». Συνεπώς, προϋποτίθενται της αξιολόγησης στόχοι, δείκτες ποιότητας και αποδοτικότητας καθώς και δείκτες οικονομικότητας. Με δεδομένο ότι στην χώρα μας οι δημόσιες πολιτικές δεν ποσοτικοποιούνται κι έχουν χαρακτήρα κανονιστικό- [και άρα, δεν τίθενται ζητήματα αξιολόγησης, τα οποία προϋποθέτουν την εδραίωση μεθόδων και τεχνικών μάνατζμεντ στο δημόσιο]-, τότε η αξιολόγηση, συλλήβδην, δημόσιων πολιτικών, δομών και υπαλλήλων παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό.

Εκτύπωση

Κρίση Κράτους και Πολιτειακή Συνείδηση στην Ελλάδα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Kratos2Η συσχέτιση της κρίσης του κράτους με την πολιτειακή συνείδηση ημών των συνελλήνων, υπό την έννοια της απεικόνισής της, αποτελεί ένα από τα εύφορα πεδία αναζητήσεων των κοινωνικών επιστημόνων. Τούτο, διότι  η κρίση παραμένει ένα επιστημονικό curiosum, αφού συνιστά ένα πραγματικό γεγονός το οποίο ξεπέρασε τις επιστημονικές μας διχοτομίες και βεβαιότητες. Κάθε φορά που κάποιοι επιχειρούν να την ορίσουν ως  «οικονομική», αυτή μετατρέπεται σε «πολιτική», κι όταν οι πολιτικοί (επιστήμονες) καταγίνονται με τη σειρά τους να την ταξινομήσουν, τότε η κρίση μεταβάλλεται σε «κοινωνική»/ «αξιακή», κλπ.

Πορευόμαστε, λοιπόν, με την κρίση χωρίς να μπορούμε ακόμη ν’ αναπτύξουμε νέα γνωσιοθεωρητικά και μεθοδολογικά εργαλεία, που θα μπορέσουν, αφ’ ενός, να την εννοιολογήσουν πέραν της ρηχής κρισιακής οντολογίας και, εφ’ ετέρου, θα διαρρήξουν τις καταστροφικές μας βεβαιότητες περί των κρίσεων.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.