Εκτύπωση

"Αξιολόγηση με το ζόρι": Μία ακόμα ψηφίδα στην μεταρρυθμιστική κόπωση

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

targetΗ τρέχουσα συζήτηση περί αξιολογήσεως δομών και ανθρώπων του δημοσίου παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο για τη θεωρία της αξιολόγησης όσο και για την πρακτική της στην Ελλάδα: Πρόκειται  για «αξιολόγηση-με-το-ζόρι». Κυβέρνηση και δανειστές υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα των πελατειακών δικτύων δεν υπάρχει άλλος τρόπος αποδοχής της πέραν της βίαιης ενσωμάτωσής της.

Οι κοινωνικές ομάδες που «πρέπει- να- αξιολογηθούν» απορρίπτουν την αξιολόγηση, εκτιμώντας ότι αποτελεί πρόσχημα περαιτέρω μέτρων λιτότητας, ενώ δέχονται την αξιολόγηση ως τμήμα μιας έλλογης δημόσιας πολιτικής. Σύμφωνα μ’ έναν τυπικό ορισμό της αξιολόγησης, αυτή ορίζεται ως «η διαδικασία εκείνη, σύμφωνα με την οποία καθορίζονται/εφαρμόζονται γενικές εκτιμήσεις περί της ποιότητας, του βαθμού επίτευξης των στόχων, την αποδοτικότητα των προγραμμάτων, καθώς και τις επιπτώσεις και την οικονομική επιβάρυνση που αυτά επιφέρουν». Συνεπώς, προϋποτίθενται της αξιολόγησης στόχοι, δείκτες ποιότητας και αποδοτικότητας καθώς και δείκτες οικονομικότητας. Με δεδομένο ότι στην χώρα μας οι δημόσιες πολιτικές δεν ποσοτικοποιούνται κι έχουν χαρακτήρα κανονιστικό- [και άρα, δεν τίθενται ζητήματα αξιολόγησης, τα οποία προϋποθέτουν την εδραίωση μεθόδων και τεχνικών μάνατζμεντ στο δημόσιο]-, τότε η αξιολόγηση, συλλήβδην, δημόσιων πολιτικών, δομών και υπαλλήλων παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό.

Εκτύπωση

Κρίση Κράτους και Πολιτειακή Συνείδηση στην Ελλάδα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Kratos2Η συσχέτιση της κρίσης του κράτους με την πολιτειακή συνείδηση ημών των συνελλήνων, υπό την έννοια της απεικόνισής της, αποτελεί ένα από τα εύφορα πεδία αναζητήσεων των κοινωνικών επιστημόνων. Τούτο, διότι  η κρίση παραμένει ένα επιστημονικό curiosum, αφού συνιστά ένα πραγματικό γεγονός το οποίο ξεπέρασε τις επιστημονικές μας διχοτομίες και βεβαιότητες. Κάθε φορά που κάποιοι επιχειρούν να την ορίσουν ως  «οικονομική», αυτή μετατρέπεται σε «πολιτική», κι όταν οι πολιτικοί (επιστήμονες) καταγίνονται με τη σειρά τους να την ταξινομήσουν, τότε η κρίση μεταβάλλεται σε «κοινωνική»/ «αξιακή», κλπ.

Πορευόμαστε, λοιπόν, με την κρίση χωρίς να μπορούμε ακόμη ν’ αναπτύξουμε νέα γνωσιοθεωρητικά και μεθοδολογικά εργαλεία, που θα μπορέσουν, αφ’ ενός, να την εννοιολογήσουν πέραν της ρηχής κρισιακής οντολογίας και, εφ’ ετέρου, θα διαρρήξουν τις καταστροφικές μας βεβαιότητες περί των κρίσεων.

Εκτύπωση

O Εισαγγελέας κι ο Χάκερ: Η πορεία της ελληνικής κοινωνίας προς την διαφοροποίησή της

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

hackerΗ συζήτηση για τη «λίστα Λαγκάρντ» δεν αποτέλεσε, μέχρι τώρα,-ούτε αυτή- μια ευκαιρία αυτογνωσίας κι αναστοχασμού. Τα ελληνικά παραδοσιακά αντανακλαστικά της περιχαράκωσης φαίνεται να οριοθετούν τη συζήτηση στα γνωστά –κι ακίνδυνα- θέματα: Η παραγραφή, οι «κηπουροί» και μια ακατάσχετη πολιτικολογία, αυτιστικού τύπου, αποτρέπουν μια ευκαιρία εμβάθυνσης σε κοινωνικά ενδιαφέρουσες πράξεις και συμπεριφορές που μπορούν να αναδειχθούν μέσα από το συγκεκριμένο περιστατικό.

Εκτύπωση

Μια νέα στρατηγική για τη διαχείριση των ανθρώπινων πόρων της δημόσιας διοίκησης

Συντάχθηκε απο τον/την Π.Κατσιμάρδος, Κ.Μπούας on .

HR2

Η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού υπό συνθήκες κρίσης και δραστικού περιορισμού δημόσιων δαπανών συνιστά τη μεγαλύτερη ίσως πρόκληση για τη δημόσια διοίκηση. Το υψηλό κόστος μισθοδοσίας των ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων (13,6% του ΑΕΠ το 2009, έναντι μόλις 11% μ.ο. στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ[1]), τέθηκε εξαρχής στο επίκεντρο των μέτρων περιορισμού της δημόσιας δαπάνης, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό και πρωτόγνωρο πλαίσιο άσκησης πολιτικής ανθρώπινου δυναμικού.

Η μείωση του μέσου μισθού αλλά και του αριθμού των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό προϋπολογισμό[2] έχει αποτελέσει τη βασική προτεραιότητα στο διάστημα των τριών τελευταίων ετών. Η περικοπή των αποδοχών κατά μέσο όρο υπερβαίνει το 35%[3], ενώ ο αριθμός των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό προϋπολογισμό έχει μειωθεί κατά 9,9% (76.408 άτομα) σε σχέση με το 2010[4]. Πλέον των παρεμβάσεων που έχουν πραγματοποιηθεί έως σήμερα, η Ελλάδα οφείλει να μειώσει τον αριθμό των απασχολούμενων στο δημόσιο τομέα κατά 150.000 μέχρι το τέλος του 2015[5].

Εκτύπωση

Νέες πολιτικές ισορροπίες στις ΗΠΑ

Συντάχθηκε απο τον/την Κώστας Α. Λάβδας on .

 Corbis-42-20916613Ενώ πλησιάζουμε την 6η Νοεμβρίου, οι ΗΠΑ προσπαθούν να επιστρέψουν στην καθημερινότητα που τάραξε το πέρασμα του καταστροφικού τυφώνα Σάντυ από την Ανατολική Ακτή στις 29-30 Οκτωβρίου. Η υπεροχή Ομπάμα έχει σχετικοποιηθεί τις πρόσφατες εβδομάδες, αφότου η πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση Ομπάμα – Ρόμνι έδωσε στον δεύτερο ένα μικρό προβάδισμα. Αλλά οι δημοσκοπήσεις – αρκετά έγκυρες και περισσότερο ελέγξιμες αναφορικά με τις μεθόδους τους στις ΗΠΑ – δείχνουν μια δύσκολη και αμφίρροπη εκλογική μάχη, με τον Ομπάμα να εξακολουθεί να έχει ένα δυνητικό προβάδισμα. Τα ποσοστά απαντήσεων στους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους (όχι τα γενικά δημοσκοπικά ευρήματα στον πληθυσμό) δείχνουν μια συνεχιζόμενη υπεροχή Ομπάμα, αλλά η ψαλίδα φαίνεται να κλείνει.

Εκτύπωση

Ηγέτης είναι εκείνος που σκέφτεται στρατηγικά. Αυτός αποφεύγει τα λάθη.

Συντάχθηκε απο τον/την Dimitris Argyriadis* on .

flag

Η προεκλογική εκστρατεία στην Αμερική: Υπάρχουν ομοιότητες με την Ελλάδα;

Παρά τις πολλές διαφορές που χωρίζουν τις δύο χώρες, ΗΠΑ και Ελλάς συναντώνται σ’ ένα σημείο τουλάχιστο. Αμφότερες εμφανίζουν – πάσχουν, μπορούμε να πούμε, - από πτυχές του «πελατειακού» συστήματος. Οι πελατείες διαφέρουν και δρουν διαφορετικά. Στην Ελλάδα, οι απεργίες, πορείες και καταλήψεις αποτελούν ρεκόρ, πρωτοτυπούν, δε, στο μέτρο που πρόσφατα περιέλαβαν και «προειδοποιητικές» απεργίες.

Εκτύπωση

Πανεπιστήμια και πολιτική

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Λαμπροπούλου on .

BooksΤα τελευταία χρόνια η κριτική του δημόσιου πανεπιστήμιου στην Ελλάδα είναι έντονη και γίνεται ακόμη εντονότερη λόγω των οικονομικών εξελίξεων και των ευρωπαϊκών δεσμεύσεων της χώρας σε θέματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. H κριτική αφορά τον κοινωνικό ρόλο των ΑΕΙ, τη διαχείριση των πόρων τους, την αποδοτικότητά τους, κάτω από την οποία καλύπτονται και θέματα συνδεόμενα με τη γενικότερη αμφισβήτηση του δημόσιου και του κρατικού, το οποίο εντούτοις εξακολουθεί να ασκεί μεγάλη έλξη στο κοινωνικό σύνολο και σε κόμματα. Απ’ όσο γνωρίζω, σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν αμφισβητείται τόσο σκληρά η ποιότητα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσής της και ειδικότερα των πανεπιστημίων, όπως στην Ελλάδα την τελευταία δεκαπενταετία. Πολιτικοί, μερίδα των ΜΜΕ και πολίτες ασκούν κριτική η οποία δεν διαθέτει ισχυρά επιχειρήματα και αντίστοιχες αποδείξεις, ενώ δεν λαμβάνεται υπόψη η πενιχρή επένδυση στην ανώτατη παιδεία και την έρευνα, για να μη αναφερθούμε στην παιδεία γενικότερα.

Εκτύπωση

Υπέρ μιας ισχυρής Διακυβέρνησης

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

GovernanceΕνώπιον των  κυβερνητικών επιλογών για οριζόντιες περικοπές με σκοπό τη δημοσιονομική προσαρμογή ενός διαρκώς εκτροχιαζόμενου δημόσιου τομέα, ας προσπαθήσουμε –ακόμη μια φορά- να επαναφέρουμε (ή να εγκαινιάσουμε) μια άλλη συζήτηση: Εκείνη, δηλαδή, που θεωρεί σημαντικότερη των περικοπών και της δημοσιονομικής προσαρμογής, τους θεσμούς της Διακυβέρνησης (για τους οποίους όμως, απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές εκ βαθέων, πολύ μεγαλύτερης δυσκολίας από τις επιχειρούμενες).

Θεωρητικώς, υπάρχει εκ μέρους τόσο των εθνικών κυβερνήσεων της περιόδου του Μνημονίου όσο και των δανειστών, μια υποστήριξη των μεταρρυθμίσεων, αν κι αυτές έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα του «μαϊντανού», ως αναγκαίο συμπλήρωμα των υπολοίπων δράσεων – εκείνων, δηλαδή, των οποίων μνεία γίνεται στη δανειακή σύμβαση, και αφορούν τη «δημοσιονομική προσαρμογή».

Εκτύπωση

Athens: Illegal markets in a disintegrating city

Συντάχθηκε απο τον/την Effi Lambropoulou on .

HoodiesGreece’s debt crisis, shrinking economy, surging unemployment and the continuous waves of illegal immigrants have transformed Athens, once considered one of Europe’s safest capitals, into a city with a growing public sense of insecurity.[i]

Here we refer only to some findings from a middle scale research which has been carried out since January 2011 in an Athenian community.

Today, a part of the city centre of Athens is actually being divided into 'sectors of influence'[ii] by several criminally-involved immigrant groups, while two out of seven Athenian communities are largely controlled by organised crime. Next to the centre and in an axis of approximately two kilometres, previously bourgeois quarters have been gradually 'colonised' by 'legal'-illegal immigrant groups with the support of certain locals and in particular real estate 'gangs' and proprietors, bookkeepers, civil engineers and lawyers.

Εκτύπωση

Για μια νέα διοικητική αλληλεγγύη

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

SolidarityΤο μέλλον του ελληνικού κράτους φαίνεται να είναι, εκ πρώτης, υποθηκευμένο: Σωρεία προβλημάτων δικαιολογούν αυτή τη δυσοίωνη πρόβλεψη. Μεταξύ αυτών, ιεραρχούμε ως σημαντικότερα:

 Α) Την επί σειρά ετών αντίσταση του κράτους να μεταρρυθμιστεί, γεγονός που συνεχίζεται και κατά την περίοδο του Μνημονίου. Η μη προσαρμογή του στις διεθνείς και εθνικές ραγδαίες εξελίξεις στην οικονομία, την τεχνολογία και τις σύγχρονες διακινδυνεύσεις, το κατατάσσει στη χορεία των κρατών με μεγάλο κόστος λειτουργίας,  χαμηλή αποδοτικότητα και υψηλή διαφθορά.

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.