Εκτύπωση

The Story of Regulatory Reform in Greece

Συντάχθηκε απο τον/την Efi Stefopoulou on .

SnailΤhe greek regulatory policy is a long lasting reform that has just last scored a goal: A law has just been enacted setting the better regulation principles and prescribing the procedures to be followed for a better regulatory environment. The story of that reform may at the end look to be on the right track, but it took so long to happen that lets a bitter taste. Regulatory policy may be defined broadly as an explicit, dynamic, and consistent “whole of government” policy to pursue high quality regulation.

Regulatory reform emerged in Greece mainly in response to external pressures. In particular, it was a result of European Union membership. In 2001, the Organization for Economic Cooperation and Development conducted an in-depth review of Regulatory Reform in Greece, and made some policy recommendations. This report has been instrumental in raising awareness, and furthermore, has served as a reference to the Universities and the National School of Public Administration, which is the main pool of executives for the state bureaucracy.

Εκτύπωση

Το κράτος σε κρίση: Διακινδυνεύσεις και απειλές

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

MonastirakiΗ κρίση του ελληνικού κράτους αποτυπώνεται όχι μόνο στη δημοσιονομική εκτροπή του αλλά και στην δοκιμασία των θεσμών, την αμφισβήτηση των πολιτικών κομμάτων και την σύγχυση της κοινωνίας πολιτών.

Απαραίτητο είναι, ωστόσο, πριν από την αναφορά των πλευρών κάθε ειδικότερης κρίσης, να εννοιολογήσουμε την ίδια την κρίση, εφ’ όσον υπάρχουν διαφορετικές κατανοήσεις της: Η κρίση, παρ’ ημίν, εξακολουθεί να εννοείται με το παραδοσιακό ιατρικό/βιολογικό περιεχόμενό της, δηλαδή, ως μια κατάσταση παροξυσμού, η οποία οδηγεί στο τέλος, στο έσχατο όριο της αντοχής του έναν οργανισμό. Μια διαφορετική κατανόηση της κρίσης, η λειτουργιστική, την αντιμετωπίζει ως μια διαδικασία ανακατάταξης των στοιχείων ενός συστήματος προκειμένου αυτό να προσαρμοστεί σε μια η περισσότερες εξωτερικές πιέσεις. Αυτή την κατανόηση της κρίσης την συμμερίζονται λίγοι, ενώ ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι κατανοούν την κρίση ως αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού των βασικών αξιών που συγκροτούν την ταυτότητα ενός κοινωνικού συστήματος. Σύμφωνα με την τελευταία προσέγγιση, η ταυτότητα ορίζεται με τρόπο ουσιωδώς διαφορετικό από εκείνον των  διάφορων οντολογικών, εσχατολογικών και μεταφυσικών προσεγγίσεών της. Η ταυτότητα δεν συνιστά ούτε αναλλοίωτη ποιότητα, ούτε μοναδική και αναπόσπαστη ομογενοποιημένη ποσότητα εγγενή σ’ ένα σύστημα. Αποτελεί έναν δυαδικό κώδικα στη βάση του οποίου εγγράφονται, ταξινομούνται και κατανοούνται νοήματα και επικοινωνίες που συγκροτούν το συγκεκριμένο κοινωνικό σύστημα.

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.