Εκτύπωση

Είναι οι πυρκαγιές δεξιές ή αριστερές;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

karkatsoulis Ενώ η Ελλάδα καίγεται κι η ανικανότητα της κυβέρνησης να συντονίσει τις δυνάμεις κατάσβεσης των πυρκαγιών είναι εξόφθαλμη, η κυβερνητική προπαγάνδα διαδίδει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο εμπρησμών σ' όλη τη χώρα- προφανώς, με μοναδικό σκοπό, αφού κατακαεί όλη η χώρα, να πέσει και η κυβέρνηση της ΠΦΑ! Καμία έκπληξη! Η χονδροειδής προπαγάνδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ευθέως ανάλογη με την ανικανότητά τους να εκπονήσουν ένα σχέδιο για την βελτίωση της πολιτικής προστασίας. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να χρεωθεί η ανικανότητα μόνο σ’ αυτούς. Εδώ και δέκα χρόνια, από τις φοβερές πυρκαγιές του 2007, η πολιτική προστασία στη χώρα μας πορεύεται με τον αυτόματο πιλότο. Οι πολιτικές δυνάμεις ΠΑΣΟΚ,ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ περιορίζονται στην εκτόξευση αλληλοκατηγοριών και διαπληκτισμών για την επίρριψη ευθυνών. Εν τέλει, η πολιτική πρόταση και αντιπαράθεση, σπανίως, ξεπερνάει το «στάδιο της γκρίνιας» («bitch phase»).

Εκτύπωση

Η αξιολόγηση ως πολιτική και ως κοροϊδία

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

evaluation olga_Η λέξη «αξιολόγηση» κατά την ετυμολογία της σημαίνει απόδοση αξίας σε κάποιο πρόσωπο, αντικείμενο ή κατάσταση. Και η «αξία» σημαίνεται στην ελληνική γλώσσα διπλά: Τόσο ως μια ηθική κρίση σε σχέση με μια ιδιότητα στον/στην/στο αξιολογούμενο όσο και ως μια εργαλειακή πράξη, που αφορά το αποτέλεσμα της σύγκρισης κάποιου προσώπου/ πράγματος με κάποιο άλλο ομοειδές όπως και τον βαθμό επίτευξης ορισμένου σκοπού. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απορρίπτουν για λόγους ιδεολογικούς την ηθική κρίση που οδηγεί, εκ των πραγμάτων, σε κοινωνική, οικονομική και διοικητική διαφοροποίηση, αφού προκρίνουν την ισοπέδωση και την αρχή του πεφωτισμένου κόμματος-ηγέτη. Όσον, δε, αφορά την «τεχνική» πλευρά της αξιολόγησης, δεν διαθέτουν τις διοικητικές ικανότητες που απαιτούνται γι’ αυτό ούτε διατίθενται να μάθουν από εκείνους που γνωρίζουν.

Εκτύπωση

Παραδοξότητες

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Monika Τι κοινό έχει η «στάλα» της Μόνικα με το success story του Τσίπρα; Εν πρώτοις, τίποτα, πέραν του ότι ακούγονται και τα δύο ως παράδοξα, ως εκτός σειράς. H Mόνικα ακούγεται ως alien, εκτός του ήχου και του ρυθμού που μας έχει συνηθίσει. Ως κάτι που σε κάνει να σκέφτεσαι εάν πρέπει να γελάσεις ή όχι. Ο Τσίπρας, διαπρύσιος κήρυκας του αντι-μνημονίου και των οιωνδήποτε εναλλακτικών (ρώσικων, κινέζικων, βενεζουελάνικων) στην Ευρώπη, ακολουθεί μια πολιτική λιτότητας που ούτε οι πιο φανατικοί του «δόγματος του σοκ» δεν θα τολμούσαν να εφαρμόσουν. Αυτός ακριβώς είναι ο ορισμός των παραδόξων, τόσο στην φιλοσοφία όσο και στα μαθηματικά: Είναι τα εμπόδια στην λογική, είναι η ασυνέχεια σε μια σκέψη, είναι η άρνηση του διαλόγου σε μια συζήτηση.

Εκτύπωση

Τροπολογίες: νομοθετική πρακτική μιας κυβέρνησης που φοβάται τον διάλογο

Συντάχθηκε απο τον/την Έφη Στεφοπούλου on .

Diavouleusi Ζούμε αυτές τις μέρες ακόμα ένα μπαράζ τροπολογιών στην Βουλή. Εν μέσω θέρους, η αριστερο-ακροδεξιά κυβέρνηση καταθέτει τις τροπολογίες ανά πεντάλεπτο, σε άσχετα νομοσχέδια. Συνεχίζουν να νομοθετούν μέσω τροπολογιών, όχι μόνο παραβιάζοντας κάθε αρχή καλής νομοθέτησης αλλά και επιδεικνύοντας ανερυθρίαστα μια πλήρη απαξία προς τη Δημοκρατία: Όταν μια ρύθμιση εισάγεται με τροπολογία δεν έχει προηγηθεί καμία διαβούλευση. Όλοι οι πολίτες καταλαμβάνονται εξ απήνης εκτός από εκείνους που έχουν πιθανότατα «πρόσβαση» στους κυβερνώντες.

Εκτύπωση

Ανεξαρτησία στις ανεξάρτητες αρχές

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

DSC 0109Tις ανεξάρτητες Αρχές στην Ελλάδα, πλην του κυρίου Σημίτη που τις δημιούργησε, και ίσως δύο - τριών ακόμη, ουδείς άλλος τις αγάπησε. Πράγμα όχι τόσο παράδοξο, αφού ο βασικός ομφάλιος λώρος του πελατειασμού κάνει αρεστό το κράτος στους, κατά τα λοιπά, αντικρατιστές Ελληνες. Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού πρέπει να είναι οι συνέλληνες που θυμούνται έναν πρόεδρο του ΑΣΕΠ ή του ΕΣΡ, κι ακόμη λιγότεροι όσοι μπορούν να μνημονεύσουν ένα επίτευγμά τους. Οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που εναλλάξ κυβερνούσαν υπήρξαν φειδωλές έως αρνητικές απέναντι στις Αρχές, πράγμα φυσιολογικό εν τέλει, αφού αυτά τα κόμματα κάθε άλλο παρά φιλελεύθερο οικονομικό προσανατολισμό είχαν, όμνυαν στο πελατειακό κράτος και τον λαϊκισμό.

Εκτύπωση

Εμπιστοσύνη

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

pexels-photoΤην προηγούμενη Παρασκευή στο πρωτοσέλιδο των «Νέων» παρουσιάστηκε ένα σημαντικό εύρημα για την ποιότητα της διακυβέρνησής μας: Με μέσο όρο εμπιστοσύνης των πολιτών στις κυβερνήσεις τους στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ το 42%, ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ελλάδα δεν ξεπερνάει το 13%. Η έρευνα που περιλαμβάνεται στο «Government at a glance» δείχνει ότι η Ελλάδα σε κάποιους άλλους περισσότερο περιγραφικούς δείκτες διακυβέρνησης καταγράφει, μεν, μια υστέρηση έναντι των υπολοίπων χωρών, αλλά σε καμία κατηγορία δεν παρατηρούνται τέτοιες αποκλίσεις, όπως σ’ αυτήν που διερευνάται ο βαθμός εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στην κυβέρνηση. Γιατί, λοιπόν, ενώ η χώρα σε επίπεδο μακρο-οικονομικών δεικτών δείχνει να κερδίζει έδαφος, ολοένα και λιγότεροι Έλληνες εμπιστεύονται την κυβέρνηση; Και τι ακριβώς σημαίνει «εμπιστεύομαι την κυβέρνηση»;

Εκτύπωση

Περιστροφές και περιστρεφόμενοι

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

revolvingΣτη διεθνή διοικητική/οικονομική βιβλιογραφία ο όρος «περιστρεφόμενη πόρτα» (revolving door) χρησιμοποιείται προκειμένου να αποδώσει την κινητικότητα στη σταδιοδρομία ενός αξιωματούχου του δημόσιου τομέα, ο οποίος μετακινείται στον ιδιωτικό με τον οποίο είχε αντικρουόμενα συμφέροντα. Η κίνηση από τη μια «πόρτα» στην άλλη μπορεί να γίνει είτε τη χρονική στιγμή που αυτός υπηρετεί σε δημόσια/κυβερνητική θέση (παρέχοντας πληροφορίες στους ανταγωνιστές) είτε σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο «περιστρεφόμενος» αποσκοπεί σε ίδιον όφελος κάνοντας χρήση των προνομίων που του έδινε η κυβερνητική θέση. Μάλιστα, αν είχε τη δυνατότητα να επηρεάζει τους ρυθμιστικούς κανόνες είτε θέτοντας είτε ερμηνεύοντάς τους, τότε, μετακινούμενος στον ιδιωτικό τομέα (π.χ. βιομηχανία) μπορεί να οδηγήσει σε «ρυθμιστική αιχμαλωσία» τον ρυθμιστή/νομοθέτη.

Εκτύπωση

Κρίση είναι μια αλλαγή που προσπαθεί να συμβεί

Συντάχθηκε απο τον/την Μίλτος Κϋρκος & Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

KrisiAllagi Η αλήθεια είναι ότι το εμβληματικό σύνθημα του Ποταμιού στις εκλογές του 2015 «να τ’ αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα» συνιστούσε μια πολιτική δέσμευση προς τους ψηφοφόρους μας την οποία δυστυχώς δεν καταφέραμε να υλοποιήσουμε. Και εάν οι πολίτες δεν εμπιστεύθηκαν το Ποτάμι στον βαθμό που θα το καθιστούσαν κρίσιμο παράγοντα αντίστασης, για τα υπόλοιπα φρόντισε ο κ. Τσίπρας. Κατά τη διαδικασία της εκπαίδευσης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που κόστισε 100 δις., αλλά και μετά, συνέτρεξαν ενδιαφέρουσες εξελίξεις τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό μας. Το σταθερό αίτημα για μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση και λειτουργία του κράτους που θα θεράπευαν το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, μεταφράσθηκε και εκτελέστηκε, υπό τα άγρυπνα όμματα των δανειστών, σε άγριες, για έκτη και έβδομη χρονιά, μονοσήμαντες επιβαρύνσεις των πολιτών, ιδίως, δε εκείνων οι οποίοι βρίσκονται σε πιο αδύνατη θέση μέσω της αβάσταχτης αύξησης της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών.
Εκτύπωση

Μεταρρυθμίσεις με αντι-πελατειακό πρόσημο

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

MiPelateiakoProsimoΜάλλον χρειάζεται εμβριθής έρευνα για να ανακαλύψει κανείς μια άλλη περισσότερο κακοποιημένη έννοια από εκείνη της «μεταρρύθμισης» (που απαντάται και στον πληθυντικό ως «μεταρρυθμίσεις»). Και ναι, αναμφίβολα, η μεταρρύθμιση, διαφοροποιούμενη από την επανάσταση, για κάποιους που είτε διάγουν είτε έχουν συμπληρώσει, προ πολλού, τον κύκλο της νεότητάς τους (αλλά έχουν «καθηλωθεί» σ’ αυτήν) έχει ένα αρνητικό πρόσημο. Οτιδήποτε κι αν σημαίνει η μεταρρύθμιση γι αυτούς, δεν είναι πάντως, «επαναστατικό», οπότε απορρίπτεται, αυθωρεί, οτιδήποτε βρίσκεται κάτω από την ετικέτα αυτή. Ένα άλλο, όχι ευκαταφρόνητο, ποσοστό συνελλήνων και πολιτικών κομμάτων διαχειρίζονται τις «μεταρρυθμίσεις» με όρους πολιτικής θεολογίας. Αυτές συνδέονται περισσότερο με το πρόσωπο του ηγέτη που θα τις κάνει, ακριβώς επειδή ως ηγέτης έχει την δύναμη/παντοδυναμία ως άλλος Θεός να τις κάνει. Μάλιστα, εάν οι μεταρρυθμίσεις συνδέονται και με μια έκτακτη ανάγκη που μπορεί να ενισχύσει τα μεταφυσικά χαρακτηριστικά του ηγέτη, ακόμη καλύτερα. Στην διαδρομή του ηγέτη προς το «θαύμα» εξιδανικεύονται γεγονότα, σύμβολα ή πρόσωπα τα οποία μπορούν να προσθέσουν αξία στην προσπάθειά του. Για παράδειγμα, τα κόμματα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χρησιμοποιούν, αδιαφοροποίητα, πρόσωπα -νεκρά, κατά προτίμηση- και σύμβολα που, απλώς και μόνον, η επαναφορά τους στο σήμερα αρκεί να τα καθαγιάσει.

Εκτύπωση

Πελατειακά δίκτυα και στη Βουλή: περνούν από τις χαραμάδες του κανονισμού της

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Karkatsoulis 1_Πολλή φασαρία γίνεται για την επιλογή των νέων αντιπροέδρων της Βουλής. Εκείνο που ξεχνάμε όμως, είναι να αναζητήσουμε την αιτία πίσω από το γεγονός. Ψηφίστηκαν, λοιπόν, την Πέμπτη 22 Ιουνίου, οι αλλαγές στον κανονισμό της Βουλής. Αυτές υποτίθεται ότι θα θεραπεύσουν τα κακώς κείμενα του νομοθετικού σώματος, εκ των οποίων τα μείζονα είναι:

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.