Εκτύπωση

Για το «κοινωνικό μέρισμα» αναμείνατε...

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

no-moneyΣοκαρισμένος από την γενναιότητα και την αποφασιστικότητα που απέπνεε το διάγγελμα του Ηγέτη για το «κοινωνικό μέρισμα» στους πληβείους του, έσπευσα να δω αν επιβεβαιώνονται  τα λεγόμενά του στο νομοσχέδιο που κατέθεσε, προχθές, ο υπουργός της φυματικής σαρανταποδαρούσας. Από το νομοσχέδιο αυτό που φέρει τον τίτλο «επιστροφή κοινωνικού μερίσματος και άλλες διατάξεις» συγκράτησα 3 λεπτομέρειες και τις παραθέτω: Λεπτομέρεια πρώτη: Το ποσόν των 720εκ. ευρώ που αποτελεί το κυρίως μέρισμα και προέρχεται από το υπερ-πλεόνασμα, θα καταβληθεί σε κάποιους, κάποτε με κάποια κριτήρια. Αυτοί οι κάποιοι θα εισπαράξουν κάποιο ποσό. Έτσι, ακριβώς, ορίζει το άρθρο 1 του νομοσχεδίου, αναφέροντας ότι όλα αυτά θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση. Πότε; Κάποια στιγμή, υποθέτω. Πάντως, οι αλαλάζοντες για το ζεστό χρήμα που πέφτει στα απλωμένα χέρια των πενήτων θα πρέπει να περιμένουν λίγο.

Εκτύπωση

Η συντριβή της μεσαίας τάξης, ο Μούζιλ και οι Bλάκες (των) ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

1498352544Είχα ξεκινήσει να γράφω για το ρόλο της βλακείας και των βλακών στην κοινωνία και την πολιτική. Το έναυσμα μου το έδωσε η κλασική πραγματεία του Ρόμπερτ Μούζιλ «Περί Βλακείας». Κι εκεί που εύρισκα, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, συνάφειες με τα έργα και τις ημέρες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, εμφανίστηκε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών για να δηλώσει, ευθαρσώς, ότι η διάλυση της μεσαίας τάξης είναι αποτέλεσμα συνειδητής πολιτικής επιλογής τους. Με τον τρόπο αυτόν, δήλωσε, προστάτευσαν τους φτωχούς και τους αναξιοπαθούντες. Ενώπιον των αντιδράσεων των φτωχών που δεν είδαν στην καθημερινότητά τους την ευκρινή βελτίωση που ο πολιτικός ανήρ καθαρά διέγνωσε και του θορύβου που δημιουργήθηκε για την ξεδιαντροπιά της δήλωσης, παρενέβη ο κ. υπουργός για να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Η απάντησή του δεν διέφερε ουσιωδώς από εκείνη του κ. αναπληρωτή, αν και χάθηκε μέσα στο κρύο αστείο της σαρανταποδαρούσας.

Εκτύπωση

Φιλελεύθερο σκούντημα ή κρατικιστική ρύθμιση;

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

nudging-1Ίσως λίγοι, πέραν των επαϊόντων, ασχολήθηκαν με τον Richard Thaler που πήρε το φετινό βραβείο Νόμπελ Οικονομίας. Και, σίγουρα, ακόμη λιγώτεροι μεταξύ αυτών πρέπει να είναι οι πολιτικοί που γνωρίζουν τι προσκόμισε ο άνθρωπος αυτός στις κοινωνικές επιστήμες, της πολιτικής συμπεριλαμβανόμενης. Ο Thaler είναι ο εμπνευστής της θεωρίας της «παρότρυνσης» (nudging), μιας συμπεριφορικής διδασκαλίας, σύμφωνα με την οποία η συμμόρφωση σ’ έναν κανόνα ή με μια υπόδειξη μπορεί να γίνει καλύτερα μ’ ένα σκούντημα, με μια παρώθηση περί του πρακτέου[1]. Η παρότρυνση μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματική απ’ ότι μια εντολή, μια τυπική υπόδειξη ή η βίαιη επιβολή μιας απόφασης. Η παρότρυνση νοούμενη ως «όχληση» ενός συστήματος είχε αναπτυχθεί από ψυχοθεραπευτές με καινοτόμο έργο και σκέψη, όπως ο Gregory Bateson, ο Paul Watzlawick κ.α.

Εκτύπωση

Το μετέωρο βήμα της αξιολόγησης στο Δημόσιο

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Ενώ πολKarkatsoulis λά γράφονται κι ακόμη περισσότερα συζητιούνται για την αξιολόγηση, η επίπτωσή τους στον εμπλουτισμό της επιστημονικής γνώσης αλλά και της πολιτικής και της διοικητικής πρακτικής είναι ασήμαντη. Μάλιστα, η πολιτικοποίηση της συζήτησης έχει δημιουργήσει σύγχυση ως προς την κατανόηση των εννοιών, την οριοθέτηση των προβλημάτων και την προτεραιοποίηση των εναλλακτικών λύσεων. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι, για πρώτη φορά, έχουμε αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ τα συνδικάτα και η αντιπολίτευση το αρνούνται και ισχυρίζονται ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη ψευδο-αξιολόγηση. Η σύγχυση ευνοεί τις επιδιώξεις του ισχυρότερου και, στην περίπτωσή μας, ο ισχυρός είναι το πελατειακό κράτος. Μαζί μ’ αυτό ευνοούνται και όσοι παλαιο- και νεο-πελατοκράτες έχουν ζωτικά συμφέροντα από την ύπαρξή του. Θα έπρεπε, λοιπόν, η αξιολόγηση να αποτελέσει έναν πολιορκητικό κριό ή, έστω, μια απειλή για τις βασικές λειτουργίες του πελατειακού κράτους.

Εκτύπωση

Ανελαστικότητες

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

anelastikotitaΕίθισται να αναφέρεται κανείς στις «ανελαστικές δαπάνες» του προϋπολογισμού εν είδει φυσικού νόμου. Σ’ αυτές περιλαμβάνεται, παγίως, η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων, όχι όμως και η αξιολόγηση της αναγκαιότητας και της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχουν. Τούτο συμβαίνει, επειδή η "τυπική" οικονομική επιστήμη δεν προβληματοποιεί τη γενεσιουργή αιτία των ανελαστικών δαπανών. Αυτό μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μιας μικρο-οικονομικής ανάλυσης στην οποία υπεισέρχονται διοικητικά και κοινωνικά δεδομένα. Σήμερα, ωστόσο, σπανίως συναντά κανείς προϋπολογισμούς στον αναπτυγμένο κόσμο που να μην αξιολογούν τα αποτελέσματα των δαπανών τους. Οι προϋπολογισμοί προγραμμάτων και αποτελεσμάτων εκκινούν από την αξιολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών, προκειμένου να εγκρίνουν η μη την «ανελαστικότητα» της δαπάνης. Στην δική μας περίπτωση υπάρχουν, ωστόσο, κάποιες άλλες πραγματικές ανελαστικότητες που προκαλούν τις «ανελαστικές» δαπάνες. Πρόκειται για τους μηχανισμούς αναπαραγωγής του πελατειακού κράτους, το οποίο αποτελεί το σύστημα αναφοράς τόσο των αποκαλούμενων προοδευτικών όσο και των συντηρητικών κομμάτων στην Ελλάδα. Η αποδοχή του πελατειακού κράτους γίνεται, έμμεσα ή άμεσα, και από τους δύο, αφού το μόνο που διαπραγματεύονται, κατ’ έτος, είναι το ύψος της δαπάνης που απαιτείται για την συντήρησή του.

Εκτύπωση

Να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος κομμάτων - κράτους

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Desma Η συζήτηση για το Δημόσιο –μόνο του ή σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα– στη χώρα μας είναι, εν πολλοίς, παρελκυστική και άχαρη. Τα δεδομένα εξακολουθούν να χειραγωγούνται και παρ’ όλον ότι έχουμε απομακρυνθεί από τα επαίσχυντα «Greek statistics», επανέρχονται διαρκώς ερωτήματα του τύπου «πόσοι είναι τελικά οι δημόσιοι υπάλληλοι;» και «τι λεφτά παίρνουν στο Δημόσιο»; Συχνά, τα ερωτήματα είναι ρητορικά και τίθενται στο πλαίσιο υποκίνησης ενός κοινωνικού αυτοματισμού που στρέφει τον έναν τομέα εναντίον του άλλου. Ούτε ο απόλυτος αριθμός των υπαλλήλων ούτε κι ο μέσος μισθός λένε από μόνοι τους κάτι, χωρίς να έχουμε αποσαφηνίσει πόσα πράγματα θέλουμε να κάνει το κράτος. Για παράδειγμα, εάν το κράτος ασκήσει πλήρως τις 23.142 κανονιστικά προσδιορισμένες αρμοδιότητές του, τότε ο αριθμός των 461.108 υπηρετούντων στις κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες των υπουργείων μπορεί να θεωρηθεί μικρός!

Εκτύπωση

Ελλάδα-Καζακστάν:Σημειώσατε 2

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

323454D100000578-0-image-a-47 1458039718096Βλέποντας στο πρόγραμμα της Βουλής τη συζήτηση για την κύρωση της συμφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και των κρατών-μελών της) με το Καζακστάν, ανακάλεσα στη μνήμη μου το εξής: Πριν από 5 χρόνια, μεσούσης της κρίσης, επιχειρήθηκε ένα αδιανόητο για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα: Να καταγραφούν όλοι εκείνοι οι παράγοντες που προκαλούν τις μείζονες διοικητικές παθολογίες. Μέχρι τότε, η γνώση μας για τη δημόσια διοίκηση περιοριζόταν σε αποστροφές του τύπου «ο μεγάλος ασθενής», «το τέρας της γραφειοκρατίας» και τα συναφή.

Εκτύπωση

Τι μπορεί να μάθει η κεντροαριστερά από τον Στέφανο Μάνο και τον Elon Musk

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

mIX mANOSΔύο πρόσωπα: Ο Elon Musk και ο Στέφανος Μάνος. Ένα κοινό τους: Οραματιστές και πραγματοποιοί. Ο ένας ανακοίνωσε την πρόθεση και το σχέδιό του να χρησιμοποιήσει την πυραυλική τεχνολογία, ώστε να μειώσει τον χρόνο πτήσης από τη Νέα Υόρκη στην Σαγκάη από 14 ώρες σε 39 λεπτά! Ο άλλος, με μια οξυδερκή του ανάρτηση, υπενθύμισε σε σχολιαστές του δημοσίου βίου ότι η εύκολη απόρριψη των μεταρρυθμίσεων με την επίκληση του καφενειακού «Ε, αυτό δεν γίνεται» συντηρεί το κλίμα δυσπιστίας και άρνησης απέναντι στις αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος. Ο πρώτος, ο Elon Musk μάχεται τον συντηρητισμό της αεροπορικής/διαστημικής βιομηχανίας στις ΗΠΑ, ενώ ο δεύτερος, ο Στέφανος Μάνος, την αβελτηρία του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Και οι δύο ήταν/είναι πρωτοπόροι.

Εκτύπωση

Οι τρεις φυλές του κέντρου

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Neos Foreas_Η συνεχιζόμενη επιμονή ορισμένων να αναφέρονται στις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού της «κεντρο-αριστεράς» στον υπό εκκόλαψη φορέα του κέντρου έχει πολλαπλές συμπαραδηλώσεις: Στην πρώτη ομάδα εντάσσονται εκείνοι που θέλουν το νέο να είναι συνέχεια του παλιού (άρα, όχι και τόσο νέο). Σ’ αυτήν συγκαταλέγονται παλαιο- και νεο-πασόκοι. Αυτοπροσδιορίζονται ως συνεχιστές του «πράσινου ήλιου» και των δοξαστικών του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ και η σοβαρότητά τους ποικίλλει. Η ομάδα αυτή στοχεύει να συγκινήσει και να προσελκύσει όλους εκείνους που αντιλαμβάνονται την πολιτική με όρους συναισθηματισμού (πολλούς, δηλαδή) και παρουσιάζουν ένα σύμπτωμα καθήλωσης: Αρνούνται να δεχτούν ότι η ανάπτυξη φαινομένων κρατισμού, λαϊκισμού και οχλοκρατίας που θέριεψαν εκείνη την περίοδο ευθύνονται, τα μάλα, για την τραγωδία που βιώνουμε επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μάλλον δεν πολυ-πιστεύουν ότι αυτό που ζούμε είναι τραγωδία. Γι’ αυτό και πολλοί απ’ αυτούς που μετοίκησαν στον «αντιμνημονιακό» ΣΥΡΙΖΑ του 2015, αφού απογοητεύτηκαν από την μεταστροφή του Αλέξη Τσίπρα, ξαναγυρίζουν πίσω στο κόμμα-μαμά.

Η δεύτερη ομάδα...

Εκτύπωση

Απώλεια ήθους και ηθικής

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Καρκατσούλης on .

Ethos Η υποκατάσταση της κοινής λογικής από μια ιδιότυπη δική τους και η βίαιη παραβίαση των κανόνων της πολιτικής συμπεριφοράς από τους υπουργούς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θυμίζει την παλιά διάκριση του De la Volpiliere μεταξύ αληθούς και ψευδούς ευσέβειας[1]. Η αληθής ευσέβεια, κενή περιεχομένου, εγκατελείφθη στους θεολόγους, οι οποίοι προσπάθησαν να την οριοθετήσουν μέσω της ψευδούς ευγένειας. Νουθεσίες, οδυρμοί και ύβρεις ήρθαν να καλύψουν την αδυναμία τους να εννοιολογήσουν το δίπολο «αρετή - κακία» εντός της κοινωνίας.

Έτσι και οι συριζαίοι υπουργοί προσπαθούν να δώσουν ένα νόημα στη δική τους διακυβέρνηση, αντιπαραβάλλοντάς την όχι προς τις απαιτήσεις της κοινωνίας, αλλά προς την πασοκονεοδημοκρατική προηγούμενη. Στην ενισχυμένη παραλλαγή της, η νοηματοδότηση των συριζαϊκών πεπραγμένων γίνεται μέσω της αρνητικής σύγκρισής τους με καθετί άλλο, με όλους τους άλλους (ΜΜΕ, λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης, διοικητικές υπηρεσίες).

Περισσότερα Άρθρα...

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter μας.